Ο άνθρωπος, όσο και σοφός να είναι, να συμβουλεύεται και λιγάκι. Δεν είμαστε εμείς θεοδίδακτοι.

(Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Οι άνθρωποι που μας πλησιάζουν δεν θα πρέπει να αναρωτιούνται αν τους αγαπάμε αλλά να είναι σίγουροι ότι τους αγαπάμε.

(Γέροντας Γαβριήλ Τσάφος)

Η έλλειψη τροφών οδηγεί τον άνθρωπο στην εγκράτεια και η αφθονία στην ακράτεια. Όποιος νικά στον πόλεμο των αισθήσεων, μοιάζει μ’ εκείνον που κλείνει τις πύλες της πόλεως και πολεμάει μόνον τους εσωτερικούς εχθρούς.

(Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

Σε καμιά περίσταση να μην αυτοεπαινείσαι αλλά και να μη ζητάς τον έπαινο των άλλων. Ούτε να ζηλεύεις εκείνους που επαινούνται από τους ανθρώπους. Αληθινά συνετός είναι εκείνος που επαινείται από τον Θεό και δοξάζεται από τον Θεό.

(Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ)

Αν θέλεις να διδάξεις την αγάπη του Θεού, μη λες λόγια. Προσπάθησε να είσαι πάντοτε ευγενής και αξιαγάπητος. (Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας)

Όποιος θεωρεί τα παραπτώματά του μικρά και ασήμαντα, πέφτει σε άλλα, μεγαλύτερα και χειρότερα, και θα τιμωρηθεί επτά φορές περισσότερο, έτσι που κάνει.

(Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

Χαιρεκακία είναι το να χαίρεσαι με τα παθήματα των άλλων. Ο χαιρέκακος χαίρεται με το θάνατο του εχθρού του ξεχνώντας ότι όλοι πεθαίνουν. Είναι μοχθηρός, η όψη του σκυθρωπή, το βλέμμα του ύπουλο· έχει σφιγμένα τα χείλη και το στόμα του είναι γεμάτο πίκρα. Χαίρεται περισσότερο με τις μάχες παρά με την ειρήνη. Ο τρόπος της ζωής του είναι διεστραμμένος και η τροχιά του καμπύλη. (Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός)

Το σπουδαιότερο όπλο κατά του διαβόλου είναι ο Τίμιος Σταυρός, που τον τρέμει. Ο σταυρός, όμως, να γίνεται σωστά. Δηλαδή τα τρία δάχτυλα του δεξιού χεριού ενωμένα ν’ ακουμπούν στο μέτωπο, στην κοιλιά, στον δεξιό ώμο και τέλος στον αριστερό, σε σχήμα σταυρού.

(Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Μόνον όσοι μετέχουν στη χάρη είναι και λέγονται ελεύθεροι, ενώ μένουν δούλοι δούλων όσοι ζουν και κινούνται μακράν του Θεού!

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Η εκκοπή του θελήματος και η απάρνηση του «εγώ», διώχνουν από τη ψυχή την εμπάθεια. Και τότε στην καρδιά εγκαθίστανται η καθαρότητα και η ειρήνη, οι ύψιστοι στόχοι της ζωής. (Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Ο άνθρωπος βρίσκεται σε έναν διαρκή πνευματικό αγώνα, γιατί βρίσκεται συνεχώς αντιμέτωπος με τον αιώνιο εχθρό του, ο οποίος «ως λέων ωρυόμενος, περιπατεί ζητών τίνα καταπίη».

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Η οδός των \’Ορθοδόξων Χριστιανών και μέσα στα Μοναστήρια και έξω απ\’ αυτά είναι οδός ασκητική…

Ανδρέας Θεοδώρου, Καθηγητής

Δυστυχώς, εκείνος που παραμέλησε την καρδιά του, στερήθηκε όλα τ’ αγαθά κι έπεσε σε πλήθος κακών. Έδιωξε τη χαρά και γέμισε με πίκρα, θλίψη και στενοχώρια. Έδιωξε την ειρήνη και απόκτησε άγχος, ταραχή και τρόμο. Έδιωξε την αγάπη και δέχτηκε το μίσος. Έδιωξε, τέλος, όλα τα χαρίσματα και τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, που δέχτηκε με το βάπτισμα, και οικειώθηκε όλες τις κακίες εκείνες, που κάνουν τον άνθρωπο ελεεινό και τρισάθλιο.

(Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως)

Όλα πρέπει να τα περνάμε με παιδική υπακοή, και τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα, και για όλα να δοξάζουμε τον καλό Θεό. Για παράδειγμα, ήλθε μια θλίψη ή αρρώστια. Θα πούμε: “Δόξα σοι, Κύριε”. Πολλαπλασιάστηκαν οι θλίψεις ή οι ασθένειες, πάλι: “Δόξα σοι, Κύριε”. Πολύ μεγάλες θλίψεις και ασθένειες δυνάμωσαν και μας οδηγούν στον τάφο και πάλι: “Δόξα σοι, Κύριε”, γιατί με τον θάνατο θα ζούμε αιώνια και θα χαιρόμαστε “εν ταις λαμπρότησι των αγίων”. Γι’ αυτό ό,τι κι αν μας συμβεί, για όλα να ευχαριστούμε τον Θεό και να λέμε: “Δόξα σοι, Κύριε”.

(Άγιος Σεραφείμ Ρομάντσιωφ της Μονής Γκλινσκ)

Όταν πρωτοπήγα στο Γέροντα Ιωσήφ, από την πρώτη μέρα αμέσως άρχισε την επίβλεψή του, άρχισε τη θεραπεία του. Και με μεταχειριζόταν αυστηρά· με ήλεγχε συνέχεια, με μάλωνε, και με κούραζε αρκετά, διότι ήμουν αδύνατος ψυχικά. ( Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας )

Η ευσέβεια και η αγιότητα είναι αγαθά, αλλά δεν τα κατορθώνουμε χωρίς τη βοήθεια του Θεού. Η βοήθεια όμως συνδυάζεται με τους φιλότιμους κόπους.

(Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας)

Φοβερό κακό είναι η αμαρτία, αλλά όχι και αθεράπευτο. Το θεραπεύει εύκολα η μετάνοια. Όση ώρα κρατάει κανείς στο χέρι του τη φωτιά, οπωσδήποτε καίγεται. Μόλις όμως την τινάξει, παύει να καίγεται. Το ίδιο συμβαίνει και με την αμαρτία· γιατί είναι κι αυτή μια φωτιά που κατακαίει τον άνθρωπο. Για όσους μάλιστα δεν αισθάνονται αυτό το κάψιμο, λέει η Γραφή: «μπορεί κανείς να βάλει φωτιά μέσα στον κόρφο του, δίχως τα ρούχα του να κάψει;» (Παροιμ. 6:27).

(Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων)

Αν δεις ή ακούσεις κάποιον να αμαρτάνει, μην τον κατακρίνεις. Γιατί αν εσύ πεις το αμάρτημά του σ’ έναν, αυτός θα το πει σε δεύτερο, εκείνος σε τρίτο, ο τρίτος σε τέταρτο κι έτσι θα το μάθουν όλοι και θα τον κατακρίνουν, πράγμα που είναι βαρύ. Αιτία όλης αυτής της κατάστασης θα είσαι συ, που διαλάλησες πρώτος το παράπτωμα του αδελφού σου.

(Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ)

Η μεταβολή δεν εξαρτάται απ’ Αυτόν που έσπειρε, αλλ’ απ’ αυτούς που δεν θέλησαν να αλλάξουν. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Πολύ βοηθάει για να έρθει η εσωτερική καλοσύνη, όταν ερχόμαστε στην θέση του άλλου, διότι τότε έρχεται φυσιολογικά η αγάπη, ο πόνος, η ταπείνωση, η ευγνωμοσύνη μας στον Θεό με τη συνεχή δοξολογία και η καρδιακή προσευχή για τον πλησίον μας, και τότε γίνεται και ευπρόσδεκτη στον Θεό η προσευχή μας και βοηθάει το συνάνθρωπο μας.

(Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Είναι μεγάλο πράγμα να ζητούμε την βασιλεία του Θεού. Και όταν λέμε βασιλεία του Θεού, τι είναι; Ο ίδιος ο Βασιλεύς. Αυτός είναι η βασιλεία του Θεού. Γι’ αυτό και είναι μεγάλο πράγμα ο άνθρωπος να ποθεί την βασιλεία του Θεού. Και όταν πλησιάζει πνευματικά κέντρα, πλησιάζει πνευματικούς ανθρώπους τότε οπωσδήποτε ωφελείται και ερεθίζεται στο ν’ αγαπά και να ποθεί την βασιλεία του Θεού. Και όταν η ψυχή του ανθρώπου ποθεί κάτι σημαντικό και ουσιαστικό τότε ξεφεύγει από τα ανθρώπινα πλαίσια. Και όπως έλεγε ο Άγιος Παΐσιος φεύγει από την τροχιά της γης και πηγαίνει στην τροχιά του Θεού (Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Να μη δίνουμε στον διάβολο δικαιώματα. Δηλαδή εγώ δεν αφήνω ούτε μια σκέψη μνησικακίας μέσα μου, ούτε μια σκέψη εγωισμού, μη βρει παράθυρο ο σατανάς. Το παράθυρο είναι το δικαίωμα. Όταν απομακρύνεσαι απ’ τον Θεό, κινδυνεύεις, γιατί σε βρίσκει «σκέτον» ο σατανάς και κυριαρχεί επάνω σου.

(Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Ο νους των πολλών είναι κοσμικός και μεταβάλλεται. Κάνει σκέψεις άλλοτε καλές, άλλοτε κακές. Μεταβάλλεται στη φύση και γίνεται υλικότερος. Ο νους όμως που αγαπά το Θεό, τιμωρεί την κακία η οποία έρχεται εκούσια στους ανθρώπους από την αμέλειά τους. (Άγιος Αντώνιος ο Μέγας)

Η ζωή σου πάνω στη γη είναι από παντού στενεμένη. Όλα σε προδίδουν: οι συγγενείς, οι φίλοι, οι γνωστοί, τα πλούτη, οι απολαύσεις των αισθήσεων, το ίδιο το σώμα σου κάποια στιγμή θα σε εγκαταλείψει. Όλα τα στοιχεία της φύσης σε εξαπατούν. Γι’ αυτό φρόντισε να προσκολληθείς μόνο στον Θεό, γιατί αυτός μόνο είναι αγάπη.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Για καθετί πειρασμικό που σε αναστατώνει ψυχολογικά, ρίχτα πίσω. Να κυλούν οι μέρες μας με ηρεμία και πραότητα». Μη στενοχωριέσαι, μην τα βάζεις μέσα σου και στενοχωριέσαι. Οι στενοχώριες τρώνε τον άνθρωπο. Εμένα οι στενοχώριες με φάγανε, αρρώστησα από την καρδιά και τα άλλα.

(Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης)

Αν δεις ή ακούσεις κάποιον ν’ αμαρτάνει, μην τον κατακρίνεις. Γιατί, αν εσύ πεις το αμάρτημά του σε έναν, αυτός θα το πει σε δεύτερον, εκείνος σε τρίτον, ο τρίτος σε τέταρτον, κι έτσι όλοι θα το μάθουν και όλοι θα τον κατακρίνουν, πράγμα που είναι βαρύ. Αιτία όλης αυτής της καταστάσεως θα είσαι εσύ, που γνωστοποίησες πρώτος το παράπτωμα του αδελφού σου.

(Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ)

Για να έλθει ο Χριστός μέσα μας, όταν Τον επικαλούμαστε με το «Κύριε Ιησού Χριστέ», πρέπει η καρδία να είναι καθαρή, να μην έχει κανένα εμπόδιο· να είναι ελεύθερη από μίσος, από εγωισμό, από κακία. (Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Ο λόγος που δεν είναι απόρροια προσευχής, είναι σαν την ξερή λάσπη. Δεν κολλάει πουθενά, οσοδήποτε σοφία και σύνεση αν δείχνει ότι έχει. Ο λόγος όμως που είναι απόρροια προσευχής, «κολλάει» και μπαίνει σφήνα στο μυαλό του άλλου και έτσι βοηθιέται.

(Δημήτριος Παναγόπουλος, ιεροκήρυκας)

Νηστεία είναι η κοινή ειρήνη της ψυχής και του σώματος, ο ατάραχος βίος, ο σταθερός τρόπος ζωής· αυτός ο τρόπος ζωής ευφραίνει τον Θεό και λυπεί τον εχθρό. (Άγιος Γρηγόριος Νύσσης)

Η προκοπή σου είναι η ξεκούραση του δασκάλου. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)