\”Δώστε εξ\’ ολοκλήρου την καρδιά σας στο Θεό, όχι στον κόσμο. Εκείνος που έχει δώσει την καρδιά του στον κόσμο, είναι εχθρός του Θεού.\” (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Ο σατανάς δεν έχει δύναμη και άδεια να εξουσιάζει, να απατά ή να βιάσει την θέληση του ανθρώπου προς την αμαρτία. Αυτός απλώς τον βάζει σε πειρασμό με διάφορα τεχνάσματα, φαντασιώσεις και ενθυμήσεις, με τις αισθήσεις, με τις αδυναμίες της φύσεως, με τις ηδονές, με τους λογισμούς.

(Γέροντας Κλεόπα Ηλίε)

Να μην απελπίζονται όσοι βρίσκονται μέσα στον κόσμο, όταν είναι κυριευμένοι από πολλά πάθη, και η φύση τους είναι άτακτη και τρέχει με ορμή στην κατηφόρα, αλλά να ελπίσουν στην Παντοδυναμία του Θεού και να στρίψουν απότομα το τιμόνι της γερής τους μηχανής στο δρόμο του Θεού, της ανηφόρας, και πολύ γρήγορα θα προσπεράσουν άλλες βραδυκίνητες μηχανές που τρέχανε μπροστά από πολλά χρόνια στο δρόμο του Θεού με βραδύ ρυθμό. (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Το πρόβλημα το μεγάλο, το βαθύ πρόβλημα, είναι το πνευματικό πρόβλημα. Και βλέπετε μέσα στο internet στο οποίο όλοι «βόσκουμε» και δυστυχώς οι άνθρωποι σήμερα έχουν διαθέσει τόσες ώρες, τόσο χρόνο και «βόσκουν» σ’ αυτά όλα και βλέπουμε ότι εκεί πέρα σε αυτόν τον κυκεώνα του internet πάνε και σκοτώνουν τον χρόνο τους και δεν νοιάζονται για το ποιος είναι ο σκοπός της δημιουργίας μας. Ποιος είναι ο σκοπός; Και επαναλαμβάνω και το τονίζω είναι η θέωσή μας.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Να ωφελεί τους μαθητές όχι μόνο με το λόγο αλλά και με τις προσευχές του γι’ αυτούς.

(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Ο υποκριτής κρατά το μίσος στο βάθος της καρδιάς του, επιδεικνύοντας επιφανειακή αγάπη, κατά το ίδιο τρόπο που γίνεται με τους ύφαλους, οι οποίοι καλύπτονται με λίγο νερό, αλλά γίνονται απρόοπτο δυστύχημα γι’ αυτούς που δεν φυλάγονται. Η υποκρισία είναι καρπός του φθόνου και απ’ αυτήν προκύπτουν όλα τα κακά. (Μέγας Βασίλειος)

Όταν εγκαταλειφθεί ο άνθρωπος από τον Θεό, τότε ο διάβολος είναι έτοιμος να τον αφανίσει, όπως αφανίζει η μυλόπετρα το σπόρο του σταριού. (Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ)

Η προσευχή για τους άλλους πρέπει να γίνεται σωστά, όχι φανταστικά. Να μη προσπαθούμε με το μυαλό μας να φανταζόμαστε τους άλλους και να προσευχόμαστε γι’ αυτούς. Όταν, όμως, πιέζεται η καρδιά από πόνο για κάποιον άνθρωπο, τότε αυτός ο άνθρωπος είναι επιδεκτικός προσευχής και πρέπει να προσευχόμαστε γι’ αυτόν.

(Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Το βάθος και η δύναμη των θλίψεων που βιώθηκαν στη ζωή γέμισαν την καρδιά με συμπόνια για κάθε πάσχοντα. Η συμπάσχουσα αγάπη γεννά την ετοιμότητα για αυτοθυσία για το καλό του πλησίον.

(Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Κάθε άνθρωπος σ’ αυτή τη γη είναι άρρωστος. Έχει τον πυρετό της αμαρτίας, την τύφλωση της αμαρτίας. Η μανία της αμαρτίας τον καταβάλλει. Η αμαρτία όμως έχει σαν στοιχείο της την κακία και την υπερηφάνεια. Γι’ αυτό και τον άνθρωπο που υποφέρει, που είναι άρρωστος από την αμαρτία, πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε με καλοσύνη και αγάπη.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Όταν αποφεύγει ο άνθρωπος τις πολλές κουβέντες, τις διαμάχες, την ταραχή και την σύγχυση, το Άγιον Πνεύμα επισκιάζει την ψυχή του και τότε, όσο στείρα κι’ αν είναι, θα βλαστήσει καρπούς πνευματικούς.

Αββάς Ποιμήν

Ὅταν ἡ προσευχὴ – συμβαίνει μερικὲς φορὲς – γίνεται χωρὶς προσοχὴ καὶ μηχανικά, μὴν ἀπογοητεύεσθε. Τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἁγιάζεται ἀκόμη καὶ τὸ στόμα μας. ( Στάρετς Βαρσανούφιος )

Κλάψε και θρήνησε με μετάνοια, για να ξεπλυθείς κι εσύ από τις αμαρτίες σου, για να καθαρίσεις τον ρύπο της ψυχής σου, για να θεραπευθείς από την πνευματική τύφλωση, για να πνίξεις στη θάλασσα των δακρύων τον νοητό διώκτη Φαραώ, για να σβήσεις με τους κρουνούς των ματιών σου τη φλόγα της γεένης και ν\’ αξιωθείς της αιωνίας ζωής εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών.

(Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ)

Ο Κύριος έχει δύναμη να αναδείξει τους εργάτες αν εμείς θα Τον παρακαλάμε. Ας προσευχόμαστε και ας Τον ικετεύουμε και τότε από τις πέτρες θα αναδείξει ο Κύριος τους εκλεκτούς του.

(Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα)

Φως αληθινής γνώσεως είναι το να διακρίνομε χωρίς λάθος το καλό από το κακό. Τότε η οδός της αρετής, οδηγώντας το νου στο Θεό, τον Ήλιο της δικαιοσύνης, τον εισάγει σε άπειρο φως γνώσεως, ώστε πλέον να ζητεί φανερά και με θάρρος την αγάπη. Πρέπει λοιπόν με θυμό χωρίς οργή να αρπάζομε το δίκαιο από εκείνους που τολμούν να το υβρίζουν και να το καταπατούν. Γιατί ο ζήλος για την ευσέβεια μάχεται και νικά όχι με μίσος, αλλά με τον έλεγχο. (Άγιος Διάδοχος ο Φωτικής)

Εκείνος που κολακεύει είναι υπηρέτης των δαιμόνων, οδηγός προς την υπερηφάνεια, εξολοθρευτής της κατανύξεως, αφανιστής των καλών έργων, αποπλανητής από το σωστό δρόμο. (Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος)

Τι είναι ο ανθρώπινος νους χωρίς τον Χριστό; Είναι ένας μαρτυρικός, βασανιστικός θρήνος. Τι είναι η ψυχή του ανθρώπου χωρίς τον Χριστό; Είναι ένα ομιλούμενο σκιάχτρο. Τι είναι η συνείδησή του, ή βούλησή του; Είναι ένας απελπισμένος τυφλός. Τι είναι το σώμα του χωρίς το Χριστό; Είναι ένα αηδιαστικό, σιχαμερό σκουλήκι. Τι είναι το θέλημα του; Είναι ένας αβοήθητος εγκληματίας. Τι είναι γενικά ο άνθρωπος χωρίς τον Χριστό; Είναι ένα φοβερό εξωτερικό θέαμα.

(Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

Ποτὲ δὲν πλάγιασα νὰ κοιμηθῶ, ἔχοντας δυσαρεστηθεῖ μὲ κάποιον, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἄφησα -ὅσο μποροῦσα- ἄλλον νὰ κοιμηθεῖ, ἔχοντας κάτι μὲ μένα. ( Ἀββᾶς Ἀγάθων )

Καμιά νηστεία φαγητών δεν ωφελεί αυτούς που δεν νηστεύουν και στις υπόλοιπες αισθήσεις, γιατί ο αγωνιζόμενος εγκρατεύεται σε όλα.

(Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης)

Τα κρυπτά της καρδιάς κάθε ανθρώπου γνωρίζουν, μόνον ο Θεός και η συνείδηση. Γι’ αυτό να διορθώνεται καθένας από τις φωνές και των δύο, δηλ. του Θεού και της συνειδήσεως.

(Άγιος Μάρκος ο Ασκητής)

Ο φόβος του Θεού είναι απαθής· γιατί φοβάται κανείς όχι το Θεό, αλλά το να εκπέσει από το Θεό. (Κλήμης Αλεξανδρείας)

Οι θλίψεις έρχονται με τον σκοπό να μας φέρουν πλησιέστερα προς τον Θεό.

(Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

Μη δώσεις χώρο στην καρδιά σου για σκοτεινές σκέψεις εναντίον του πλησίον σου. Τέτοιες σκέψεις προσπάθησε να τις κατανικήσεις και να τις ξεριζώσεις με τη δύναμη της πίστης και το φως του καθαρού μυαλού σου. Έτσι θα γίνεις ευγενής, καλός.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Οι πειρασμοί είναι το αποτέλεσμα της προδοσίας μας, επειδή αρνηθήκαμε να μείνουμε εκεί που μας έβαλε ο Θεός.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Σ’ ένα ήσυχο δωμάτιο (είναι καλό ίσως μετά από κάποια μελέτη πνευματική ή αφού ανάψουν το καντήλι εμπρός στις εικόνες και θυμιάσουν), όσο γίνεται μακριά από θορύβους και απασχολήσεις, και αφού ησυχάσουν από άλλες σκέψεις και λογισμούς, να βυθίζουν τον νου τους στην καρδιά λέγοντας την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με τον αμαρτωλό (ή την αμαρτωλή)». Πόση ειρήνη και δύναμη αντλούν οι ψυχές μ αυτήν την κατά Θεόν ησυχία! Πόσο τις ενισχύει και στις υπόλοιπες ώρες της ημέρας να διατηρούνται ειρηνικές, χωρίς νεύρα και ένταση και άγχος, αλλά να έχουν όλες τις δυνάμεις τους σε αρμονία και ενότητα!

(Γέροντας Γεώργιος Γρηγοριάτης (Καψάνης))

Πάντα με καλούς λογισμούς όλα να τα αντιμετωπίζετε. Όσο βοηθάει ένας καλός λογισμός, δεν βοηθάει καμιά άλλη άσκηση.

(Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Προσέχετε τον εγωισμό, που κρύβεται κάτω από τη μορφή του δικαιώματος. Προσέχετε και την άκαιρη λύπη, δημιουργείται ύστερ’ από ένα δίκαιο έλεγχο. Η υπερβολική θλίψη για όλα αυτά είναι του πειρασμού. Μία είναι η αληθινή θλίψη. Αυτή που δημιουργείται, όταν γνωρίσουμε καλά την άθλια κατάσταση της ψυχής μας. Όλες οι άλλες θλίψεις δεν έχουν καμιά σχέση με τη χάρη του Θεού.

(Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως)

Εκείνος που έγινε δούλος του Κυρίου, θα φοβηθεί μόνο τον δικό του Δεσπότη. Και εκείνος που δεν φοβάται ακόμη Αυτόν, φοβάται πολλές φορές την σκιά του.

(Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)

Δεν πρέπει να διατηρούμε τους λογισμούς που αρέσουν στο διάβολο, αλλά να τους καταστρέφουμε με το μαχαίρι του θείου λόγου. (Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός)

Μη μου πεις λοιπόν, ότι «ο τάδε είναι δραπέτης και ληστής και κλέφτης και γεμάτος από άπειρα κακά», ή ότι είναι «φτωχός και παραπεταμένος και τιποτένιος και μηδαμινός», αλλά σκέψου ότι και γι’ αυτόν πέθανε ο Χριστός και φθάνει αυτό να σου δώσει αφορμή να τον φροντίσεις με επιμέλεια. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)