Με την βίωση της αγάπης τελειώνεται ο άνθρωπος, διότι αγαπά πια τον Θεό και μόνο τον Θεό.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Αν όμως εμπιστευόμαστε τη διαίσθηση μας για πράγματα υπέρτατης σημασίας, τότε το κάθε λάθος μπορεί να απειλήσει τον άνθρωπο ακόμη και με απώλεια. Με την έννοια λοιπόν αυτή να υπακούς στην πείρα των αρχαίων ασκητών, που δεν επιτρέπει να εμπιστευόμαστε σε τέτοιο βαθμό τη διαίσθηση μας. Οπωσδήποτε όμως οφείλουμε να υπερνικήσουμε την αυτοπεποίθησή μας με δύσκολο αγώνα, ψυχικό και διανοητικό. Η διαίσθησή μας θα ήταν απολύτως ορθή, αλάθητη, αν ήμασταν ολότελα άγιοι. Αν όμως δεν έχουμε φθάσει σε αυτή την αγιότητα, τότε και η διαίσθηση μας, όπως και η λογική μας, δεν λειτουργούν εντελώς σωστά.

(Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Το σώμα είναι η ταπείνωση και η σκιά του σώματος η πραότητα. Ποτέ δεν ακούστηκε ταπεινός να είναι οργίλος ή οργίλος να είναι ταπεινός.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Η εσωτερική καθαρότητα της όμορφης ψυχής του αληθινού ανθρώπου ομορφαίνει και τον εξωτερικό του άνθρωπο και γλυκαίνει και την όψη του ακόμη η θεία εκείνη γλυκύτητα της αγάπης του Θεού.

Όποιος έχει χάρη και πηγαίνει κάπου αμέσως σαν ηλεκτρικό ρεύμα διαχέεται η πνευματική απαλάδα που έχει. Ενώ όταν κάποιος έχει δαιμονική κατάσταση, πάλι διασκορπίζεται αυτό που έχει μέσα του. Η δική μας πνευματική κατάσταση επηρεάζει και τους άλλους.

(Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Αν θέλεις να προσευχηθείς, πρέπει να γίνεις ελεήμων άνθρωπος. Ελεήμων με όλη την έκταση της λέξεως. Όταν ο άνθρωπος πει ένα καλό λόγο στον άλλο άνθρωπο ή προσφέρει κάτι ή δώσει μία ελεημοσύνη, τότε αυτή η κατάσταση κινεί την ψυχή του στην προσευχή. Ο ελεήμων άνθρωπος είναι αποδεδειγμένο ότι, όταν σταθεί εις προσευχή, η προσευχή του κινείται προς τον Θεό, ο οποίος την δέχεται. (Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος)

Όταν η δύναμη του αγίου Πνεύματος κυριαρχήσει στην ψυχή και την καθοδηγεί, τότε, αντί των γραπτών εντολών και των νόμων των θείων Γραφών, πιάνουν ρίζες και βλασταίνουν στην καρδιά οι εντολές του αγίου Πνεύματος. Και τότε διδάσκεται ο άνθρωπος μυστικά, από το άγιο Πνεύμα, και δε χρειάζεται πια τη βοήθεια των γραμμένων λόγων των θείων Γραφών, οπότε η μνήμη των λόγων του Θεού παραμένει αβλαβής, μακριά από τον κίνδυνο της πλάνης και της λήθης.

(Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

Η προσευχή είναι ένας χρυσός κρίκος. Συνδέει τον χριστιανό, που είναι ξένος και παρεπίδημος επάνω στη γη, με τον Θεό, που είναι πηγή της ζωής, καθώς και με τον πνευματικό κόσμο, του οποίου είναι μέλος.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Αυτή είναι η νίκη της εκκλησίας και μπορούμε να περνούμε από το Σταυρό όλοι μας, ο καθένας κατά την δύναμή του και όπως ο Θεός θέλει, αλλά όμως πίσω από το Σταυρό υπάρχει η γλυκύτητα, υπάρχει η δύναμη, υπάρχει η Χάρη, υπάρχει η χαρά, «δια του Σταυρού γαρ ήλθε η χαρά εις όλον τον κόσμο». Άρα λοιπόν, να μη θέλουμε να κατεβαίνουμε από τον Σταυρό. ( Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός )

Ο χριστιανός οφείλει να δοξάζει το Θεό και με το σώμα του και με το πνεύμα του. Άλλωστε, και τα δυο ανήκουν στο Θεό και, επομένως, δεν έχει εξουσία να τα ατιμάζει ή να τα διαφθείρει, αλλά ως άγια και ιερά πρέπει να τα χρησιμοποιεί με πολλή ευχαριστία.

(Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως)

Κάθε χριστιανός λογικά σκεπτόμενος για τη σωτηρία του, επιποθεί την καταλλαγή του με το Θεό. Επιθυμεί να συγχωρηθεί και να αγαπηθεί από το Θεό δια της μετανοίας. Αλλά για να το πετύχη αυτό, να πετύχη την συγγνώμη υπό του Θεού, να πετύχη την συμφιλίωση μαζί του, πρέπει να τηρήσει τον όρο, που ο Χριστός μας μας έθεσε στο Ευαγγέλιό Του: «Εάν συγχωρήσουμε, θα συγχωρηθούμε».

(Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

Πρέπει να μην βγαίνει από τον νου μας η αγάπη που έχει για μας ο Θεός. Δεν υπάρχουν λόγια για να ευχαριστήσουμε τον Θεό, τόσα που υπόφερε για μας, για τις αμαρτίες μας, γι’ αυτό κι εμείς ν’ αντέχουμε, να μακροθυμούμε.

(Γέροντας Παναής εκ Λύσης)

Όταν ο άνθρωπος ντρέπεται τον ίδιο τον εαυτό του και αηδιάζει για τις πράξεις του, με τις οποίες προσέβαλε την αγάπη και την αγιότητα του Θεού, συντρίβεται εσωτερικά, νιώθει ότι πονάει και θλίβεται η καρδιά του, ταπεινώνεται μπροστά στο μεγαλείο του Θεού και παίρνει την απόφαση να μετανοήσει. (Γεροντικό)

Πώς να ζήσουμε χωρίς αμαρτία, δηλαδή άγια; Πράγματι η αγιότητα είναι ο τελικός σκοπός μας. Το ουσιαστικό πρόβλημα είναι πώς να περάσουμε τον χρόνο χωρίς αμαρτία, χωρίς πάθη.

(Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Σε σένα όμως συμβαίνει το αντίθετο, δηλαδή εκ φύσεως μεν υπάρχει η ημερότητα, παρά φύσιν δε η αγριότητα και η θηριωδία. Συ λοιπόν που απομάκρυνες το φυσικό και τοποθέτησες το παρά φύσιν μέσα στη ψυχή του θηρίου, δεν μπορείς ο ίδιος να διατηρήσεις αυτό που σου δόθηκε από τη φύση; Και πόση κατηγορία δεν θα είχε αυτό; Και το περισσότερο βεβαίως θαυμαστό και παράξενο είναι, ότι στην μεν περίπτωση της φύσεως των λιονταριών υπάρχει μαζί μ’ αυτή και άλλη δυσκολία, γιατί το άγριο ζώο στερείται λογικών σκέψεων, αλλ’ όμως βλέπουμε συχνά να οδηγούνται εξημερωμένα λιοντάρια διά μέσου της αγοράς. Στην περίπτωση όμως της δικής σου ψυχής και σκέψη υπάρχει και φόβος Θεού και μεγάλη βοήθεια από πολλά μέρη. Μη μεταχειρίζεσαι λοιπόν προφάσεις και δικαιολογίες. Γιατί είναι δυνατόν, αν θέλεις, να είσαι ήμερος και πράος και επιεικής. (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

Οι νωθροί, οι οκνηροί και οι τεμπέληδες δεν είναι εντάξει απέναντι του Θεού. Η τεμπελιά είναι πολύ κακό πράγμα. Η νωθρότητα είναι αρρώστια, είναι αμαρτία. Ο Θεός δεν μας θέλει νωθρούς. Η πολλή προσπάθεια, η κίνηση, ο κόπος, η δράση είναι αρετή.

(Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Ο άνθρωπος ζητά τη θεραπεία του και φωνάζει: Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.

(Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας)

Ο λόγος του Θεού είναι ένας καθρέφτης, όπου καθρεφτίζεται η ψυχή μας. Όπως ο άνθρωπος όταν κοιτάζεται σε ένα καθρέφτη, βλέπει κάθε ελάττωμα ή κηλίδα στο πρόσωπο ή τα ρούχα του, έτσι και η ψυχή, όταν διαβάζει το λόγο του Θεού και διερευνά τις εντολές του, βλέπει αν είναι καθαρή ή ακάθαρτη. (Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Γιατί να είσαι καχύποπτος εκεί που δεν υπάρχει έδαφος για υποψία; Τί κακό μπορείς να βρεις όταν μελετάς ή ακούς το λόγο του Θεού, όταν διαβάζεις ή ψάλλεις στην Εκκλησία ή όταν προσεύχεσαι; Ο Θεός είναι η αλήθεια, ο διάβολος είναι ψεύτης, συκοφάντης, αντίδικος· αυτό είναι αρκετό.

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Θεμέλιο της πνευματικής ζωής, είναι η προσευχή. Γι\’ αυτό και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ένας από τους μεγάλους αγίους, τους στύλους και οικουμενικούς διδασκάλους της Ορθοδοξίας, λέγει το εξής. Για να καταλάβεις πόσο αγαπά κάποιος το Θεό, μην τον ρωτήσεις ευθέως, αν αγαπά το Θεό. Ρώτησέ τον, με έναν έμμεσο τρόπο, πόση ώρα προσεύχεσαι; Από την απάντηση που θα σου δώσει, θα καταλάβεις κατά πόσον και μέχρι πόσο, αγαπά το Θεό.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Από μόνη της η ψυχή είναι και θησαυρός και πλούτος αναφαίρετος· απόκτημα άριστο για τον κάτοχο του πλούτου της ευσέβειας και αυτό τον καθιστά αληθινά μακάριο άνθρωπο. Αυτός οτιδήποτε κι αν βρεθεί μπροστά του δεν το ποθεί και δεν απλώνει το χέρι του σε ό,τι δεν είναι δικό του. (Άγιος Κλήμης Αλεξανδρείας)

Όταν σκεπτόμαστε τους αγίους, μας σκέπτονται και οι άγιοι και μας βοηθούν. Έτσι πιάνει κανείς φιλία με τους αγίους, που είναι η πιο σίγουρη φιλία. Τότε μπορεί να είσαι μόνος και να ζεις με όλους· και με αγίους και με αγγέλους και με όλο τον κόσμο. (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Στη μέση της οικογένειας πρέπει να είναι ο Χριστός. Τα προβλήματα τα λύνει ο πνευματικός.Το ζευγάρι πρέπει να έχει κοινό πνευματικό.

(Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης)

Χωρίς τη βοήθεια της Θείας Χάρης όλα τα προφυλακτικά μας μέτρα αποβαίνουν μάταια. Αυτό που εξαρτάται από μας και πρέπει να το κάνουμε είναι, με όλη τη δύναμή μας να επιδιώκουμε τις αρετές και να εκβιάζουμε τον εαυτό μας προς το καλό.

(Όσιος Ιωάννης του Βάλαμο)

Όλα έχουν τη σημασία τους, το χρόνο και την περίστασή τους. Η έννοια του φόβου είναι καλή για τα πρώτα στάδια. Είναι για τους αρχάριους, γι’ αυτούς που ζει μέσα τους ο παλαιός άνθρωπος. Ο άνθρωπος ο αρχάριος, που δεν έχει ακόμη λεπτυνθεί, συγκρατείται απ’ το κακό με το φόβο. Και ο φόβος είναι απαραίτητος, εφόσον είμαστε υλικοί και χαμερπείς. Αλλ’ αυτό είναι ένα στάδιο, ένας χαμηλός βαθμός σχέσεως με το θείον.

(Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Εσύ θα δέσεις την ψυχή σου στον βράχο της πίστεως. Όσα κύματα κι αν έρχονται, θα σπάνε εκεί πάνω στον βράχο της πίστεως και θα κατανικώνται όλα τα εμπόδια.

(Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης)

Ο χρόνος φεύγει, τα έτη κυλούν και όλο και πλησιάζουμε διά την αιωνιότητα. Το βλέπομε, ενώ μία νάρκη διανοητική μας δεσμεύει, έως να καταλήξουμε, εγώ πρώτος, στην κόλαση! Ο Θεός μου, που λύτρωσε το ανθρώπινο γένος απ’ τη δουλεία του εχθρού, απάλλαξέ μας από την μέλλουσα καταδίκη, όταν θα έλθεις να κρίνεις τον κόσμο, αποδίδοντας στον καθένα κατά τα έργα του.

(Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας)

Μην κρίνεις και μην κατακρίνεις κανέναν, αλλιώς θα κατακριθείς. Μην εξετάζεις ξένες σκέψεις και υποθέσεις, σκάνδαλα και κουτσομπολιά. Πέρνα δίπλα τους αδιάφορος. Ο εχθρός μας διάβολος προσπαθεί να τα σκορπίσει μέσα σου για να σε αποσπάσει από την προσευχή. (Άγιος Σεραφείμ Ρομάντσιωφ της Μονής Γκλινσκ)

Όταν τηρούμε τις εντολές του Χριστού, δεν προσφέρομε τίποτε σ\’ Εκείνον, γιατί δεν έχει από τίποτε ανάγκη και είναι δωρεοδότης όλων των αγαθών, αλλά τους εαυτούς μας ευεργετούμε με το να προξενούμε σ\’ εμάς την αιώνια ζωή και την απόλαυση των ανέκφραστων αγαθών. (Όσιος Θεόδωρος Εδέσσης)

Θυμήσου, θυμήσου αγαπημένο μου παιδί όλα τα συμβάντα της ζωής μας είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού. Τώρα δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία τους, αλλά πιο αργά θα τα καταλάβουμε. Τώρα αισθανόμαστε ότι είμαστε αδικημένοι και λοιδορούμενοι. Αργότερα θα καταλάβουμε ότι από τα πάντα θα μπορούσαμε να έχουμε ένα τεράστιο όφελος : τον ταπεινό λογισμό.

(Άγιος Λουκάς ο Ιατρός)

Η αρετή είναι άυλο δώρο του Θεού. Την ονόμασαν Χάρη διότι δεν τη βλέπουμε, δεν περικλείεται, δεν μπορεί να τη φανταστεί κανείς, δεν έχει χρώμα.

(Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής)