Η αμαρτία κάνει τον άνθρωπο πολύ μπερδεμένο ψυχικά. Το μπέρδεμα δεν φεύγει με τίποτε. Μόνο με το φως του Χριστού γίνεται το ξεμπέρδεμα. Την πρώτη κίνηση την κάνει ο Χριστός. Μετά εμείς οι άνθρωποι υποδεχόμαστε αυτό το φως με την αγαθή μας προαίρεση, που την εκφράζουμε με την αγάπη μας απέναντι Του, με την προσευχή, με τα μυστήρια.

(Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Γίνε συνεχώς ελεύθερος από όλα τα γήινα πράγματα, για να γλυτώσεις από τις παγίδες και τους λογισμούς και τις πονηρές πράξεις. Μη χαλαρώσεις τον εαυτό σου ούτε στιγμή στη μελέτη του πονηρού λογισμού. Ας μην παρατείνει ο πονηρός λογισμός την παραμονή του στην ψυχή σου. Να καταφεύγεις πάντοτε στον Θεό με προσευχή και νηστεία και δάκρυα, για να γλυτώσεις από όλες τις παγίδες και τα σκάνδαλα και τα πάθη.

(Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)

Ο άνθρωπος προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις, ακόμη και στις καθημερινές δραστηριότητες του, να επιτύχει το τέλειο. Και αυτό αποτελεί μία μαρτυρία για την δυνατότητα που έχει δώσει ο Θεός στον άνθρωπο για την προσωπική του τελειοποίηση και ολοκλήρωση ως ψυχοσωματικής οντότητας και υπάρξεως. (Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Αυτό που ενδυναμώνει τον νου στον αγώνα είναι η μόνιμη διάθεση μετανοίας με την συνεχή επίκληση του θείου Ονόματος, η λεγόμενη μονολόγιστη ευχή, το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Λέει ο απόστολος Παύλος, «ουδείς δύναται ειπείν Κύριον Ιησούν, ει μη εν Πνεύματι Αγίω» (Α Κορ. 12,3). Άρα κάθε φορά που επικαλούμαστε το όνομα του Χριστού είναι μαζί μας το Πνεύμα το Άγιο, και όπου ενεργεί το Άγιο Πνεύμα δεν μπορεί να σταθεί κανένα είδος κακίας και πάθους.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Όταν αρχίζει μια συζήτηση που πάει να εξελιχθεί σε καβγά, ο ένας από τους δύο, εάν είναι του Θεού άνθρωπος, πρέπει να σωπάσει και να λέει μέσα του Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς… Σε δύο λεπτά, σταματούν όλα.

(Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη)

Η ελεύθερη βούληση για να εκδηλωθεί, απαιτεί ηθικό νόμο και ηθική ελευθερία, αλλά ο άπιστος που έχει απαρνηθεί το κύρος και την ίδια την ύπαρξή τους, απέβαλε και την ελεύθερη βούλησή του και δεν είναι πια ελεύθερος. (Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός)

\”Αγαπάς τον Μοναχισμό;
Είσαι Ορθόδοξος Χριστιανός.
Δέν αγαπάς τον Μοναχισμό;
Προτεσταντίζεις.\”

(Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

Η απιστία προέρχεται από την υπερηφάνεια. Ο υπερήφανος ισχυρίζεται πως θα γνωρίσει τα πάντα με το νου του και την επιστήμη, αλλά η γνώση του Θεού παραμένει ανέφικτη γι’ αυτόν, γιατί ο Θεός γνωρίζεται μόνο με αποκάλυψη του Αγίου Πνεύματος. (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)

Ο διάβολος κατόρθωσε με την κακία του, με την πονηρία του, με την πίεση, με την τέχνη του να επικράτηση στην σκέψη και στην επιθυμία των ανθρώπων.

(Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

Αν θέλεις να διδάξεις την αγάπη του Θεού, μη λες λόγια. Προσπάθησε να είσαι πάντοτε ευγενής και αξιαγάπητος. (Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας)

Δύο είναι τα φτερά που μπορούν να υψώσουν τον άνθρωπον πάνω από την γη, η καθαρότης και η απλότης της καρδιάς. Πρέπει να είσαι απλός στις πράξεις σου και καθαρός στη σκέψι και τα αισθήματά σου. Με την καθαρή καρδιά θα αναζητάς τον Θεόν, με την απλότητα θα τον βρίσκης και θα χαίρεσαι. Η καθαρή καρδιά, περνά εύκολα τις πύλες του ουρανού.

(Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής)

Πρέπει πάντοτε να υπομένουμε όλα χάριν του Θεού, ευχαρίστως. Η ζωή μας είναι μια στιγμή συγκριτικά με την αιωνιότητα, και γι\’ αυτό: «Ουκ άξια, κατά τον Απόστολον, τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς» (Ρωμ. η\’, 18). (Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ)

Η υπερφυσική ειρήνη που εκπηγάζει από την καρδία του ανθρώπου δίνει μία γαλήνια μορφή στο πρόσωπο, δίνει προσήνεια, χαρά και γλυκύτητα στην επικοινωνία με τον συνάνθρωπο. Είναι αυτή η αναφαίρετη και ασάλευτη ειρήνη, που δεν έχει καμία σχέση με την ανθρώπινη ειρήνη.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Αν αγαπάμε μόνο αυτούς που μας αγαπάνε, είμαστε έμποροι και κάνουμε ανταλλαγές. Αν κάνουμε το καλό μόνο στους ευεργέτες μας, είμαστε οφειλέτες και επιστρέφουμε το χρέος μας. Η ευσπλαχνία δεν είναι κάποια αρετή που απλά αποπληρώνει τις οφειλές της, αλλά που πάντα δανείζει. Η αγάπη είναι αρετή που δανείζει συνέχεια χωρίς να ελπίζει σε επιστροφή της οφειλής.

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Η πνευματική επαγρύπνηση και ο αγώνας σου κατά του δαιμονικού κακού θα διαρκέσει μέχρι το τέλος της ζωής σου, κι αυτό γιατί ο σατανάς συνεχώς επαγρυπνεί και ποτέ δεν ησυχάζει, αλλά σαν άγριο λιοντάρι περιφέρεται παντού ζητώντας να καταπιεί όποιον του έχει ξεφύγει. Αλλοίμονο σ\’ εκείνον που θα τον βρει κοιμισμένο! (Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ)

Μη νομίσεις ότι πρόκειται να ζήσεις πολύ χρόνο επάνω στη γη, και χαλαρώσεις τον εαυτό σου στη μελέτη των πονηρών λογισμών και πράξεων, και έρθει ξαφνικά η προσταγή του Κυρίου και σε βρει να αμαρτάνεις χωρίς να έχεις πια καιρό μετάνοιας, ούτε επίσης συγχώρηση. Και τί θα πεις κατά την ώρα του χωρισμού; Διότι συμβαίνει να μη σου επιτρέπει η προσταγή του Κυρίου να παραμείνεις ούτε στιγμή επάνω στη γη.

(Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)

Πάθος καλείται κυρίως αυτό που εννοούμε ως το ακριβώς αντίθετο από την αρετή της απάθειας. Είναι η εκούσια μεταστροφή της αρετής σε κακία.

(Άγιος Γρηγόριος Νύσσης)

Δεν μπορούμε να επιτύχουμε τη σωτηρία με κανένα τρόπο πέρα από τη μεταμόρφωση του νου μας, τη μεταμόρφωσή του σε κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που ήταν. Ο νους μας θεώνεται από μια ιδιάζουσα ενέργεια της Χάριτος του Θεού. Γίνεται απαθής και άγιος. Ένας θεωμένος νους ζει ακατάπαυστα με την μνήμη του Θεού. (Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα)

Η σωτηρία είναι αδύνατη χωρίς τη συγκατάθεση και τη συνεργασία του ανθρώπου. Πρώτος αυτός οφείλει να συναισθανθεί ότι αμάρτησε, να μεταμεληθεί, να επιθυμήσει και να επιζητήσει τη σωτηρία του και έτσι η Χάρη να τον επιβραβεύσει με αυτήν. Διότι η συναίσθηση και η μεταμέλεια, ο πόθος της σωτηρίας και η αναζήτησή της, είναι ένδειξη της επιστροφής προς τον Θεό, είναι σημείο αποστροφής της αμαρτίας και διάθεση ασκήσεως στην αρετή, είναι κατά κάποιο τρόπο επίκληση της θείας ευσπλαχνίας, η οποία βιάζεται να ελεήσει τον παραπλανημένο. Ώστε για να μας σώσει η Χάρη, πρέπει να θέλουμε να σωθούμε. (Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως)

Πρέπει να εξομολογούμαστε συχνότερα τις αμαρτίες μας. Με την ανοιχτή παραδοχή και ομολογία τους τις μαστιγώνουμε και νιώθουμε μεγαλύτερη απέχθεια γι’ αυτές. Αναλογίσου άνθρωπε, σε τι μιζέρια σ’ έχει οδηγήσει η καταραμένη αμαρτία και τι έκανε για τη σωτηρία σου ο Χριστός! Μακριά λοιπόν απ’ ό,τι σε τραβάει προς την αμαρτία.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Εφόσον ο αγώνας της μετάνοιας είναι πραγματικά πολύπλευρος και οι αντιθέσεις ποικίλες, είναι φυσικό, λόγω και των παθών και συνηθειών, που ακόμη υπάρχουν και ενεργούν, να γίνονται λάθη. Ο διάβολος τότε παρουσιάζει το Θεό σαν δικαστή και επομένως ο παραβάτης γίνεται πλέον υπεύθυνος. Σταματά να έχει παρρησία σαν προδότης και έτσι χάνει το θάρρος και το ζήλο του και τον κυριεύει η αδράνεια.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Εάν συμπεριφερθούμε προσεκτικά ως προς τον εξωτερικό μας άνθρωπο, τότε θα μπορέσουμε να φυλάξουμε και τον εσωτερικό μας. Οποιαδήποτε θλίψη κι αν σου συμβεί, μην κατηγορήσεις γι’ αυτήν κανέναν εκτός του εαυτού σου και πες ότι αυτό μου συνέβη για τις αμαρτίες μου.

(Άγιος Ανδρόνικος της Μονής Γκλινσκ)

Η υποκρισία είναι καρπός του φθόνου και απ’ αυτήν προκύπτουν όλα τα κακά. Ο υποκριτής είναι ο πιο άδικος όλων των ανθρώπων, γιατί το να νομίζει κάποιος ότι είναι δίκαιος και να μην είναι, θεωρείται έσχατη αδικία. (Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός)

\”Αν ο λογισμός σου λέει «κλέψε», και σύ υπακούσεις, δίνεις με αυτόν τόν τρόπο στο δαιμόνιο εξουσία επάνω σου. Αν ο λογισμός σου λέει «φάει πολύ, ώσπου να χορτάσεις», και συ φας πολύ, τότε πάλι σε εξουσιάζει το δαιμόνιο. Κι έτσι, αν ο λογισμός κάθε πάθους σε νικά, θα καταντήσεις κατοικία δαιμόνων. Αν, όμως, αρχίσεις με τήν πρέπουσα μετάνοια, τότε θα αρχίσουν να τρέμουν οι δαίμονες καί θ΄ αναγκαστούν να φύγουν». (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)

Δεν μπορεί ο δεμένος να τρέξει. Ούτε ο νους, που δουλεύει σαν σκλάβος σε κάποιο πάθος, θα μπορέσει να κάνει αληθινή προσευχή. Γιατί σύρεται και γυρίζει εδώ κι εκεί από την εμπαθή σκέψη και δεν μπορεί να σταθεί ατάραχος. Δεν θα κατορθώσεις να προσευχηθείς καθαρά, αν ανακατεύεσαι με υλικά πράγματα και ταράζεσαι με αδιάκοπες φροντίδες. Γιατί προσευχή σημαίνει απαλλαγή από κάθε μέριμνα.

(Όσιος Νείλος ο Ασκητής)

Πρέπει ν’ αγωνιζόμαστε για τη σωτηρία της ψυχής, γιατί είναι πολυτιμότερη απ’ οτιδήποτε άλλο στον κόσμο. Όλα τα επίγεια πρέπει να τα λογαριάζουμε σαν σκύβαλα, σαν φαντάσματα, ενώ όλα τα ουράνια να τα θεωρούμε σαν τα μόνα αληθινά, αιώνια, υπερευλογημένα και αναλλοίωτα.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Να σας πω, σ’ αυτό το πράγμα, σε μας εξαρτάται αν αυτό το φως που έχουμε μέσα μας, τη χάρη δηλαδή, μπορεί να την αυξήσουμε, μπορεί να την ελαττώσουμε. Αν είναι τώρα πέντε βαθμών, αύριο μπορούμε να την κάνουμε δέκα, τριάντα, πενήντα, εκατό. Από μας εξαρτάται, αν είναι τώρα δέκα βαθμούς, να την κάνουμε οχτώ, πέντε, τρία, ένα, από μας εξαρτάται. Και αυτό είναι από την αυταπάρνηση, από την πεποίθηση, την ευλάβεια, τον σεβασμό που θα ‘χουμε στον Γέροντα. Από την υπακοή που θα ‘χουμε στον Γέροντα αυτό το φως αυξάνει. Και όχι μόνο στον Γέροντα, αλλά και μεταξύ μας να ‘χουμε υπακοή.

(Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Είδα εκατοντάδες ανθρώπους να κλαίνε με μαύρα δάκρυα για τους καρπούς της αμαρτίας. Δεν είδα κανέναν άνθρωπο να κλάψει γιατί ακολούθησε τον δρόμο της εμπειρίας των αγίων. Αντίθετα ενώ στα μάτια του κόσμου φαίνονταν δυστυχισμένοι, όμως η καρδία τους ήτο γεμάτη με ουράνια χαρά και ανέκφραστη μακαριότητα, την οποίαν ευχόμαστε πολλές φορές έστω ψήγματα, να είχαν οι άνθρωποι για να καταλάβουν πού τελικά βρίσκεται αυτή η ευτυχία την οποία ψάχνουν. (Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος)

Τώρα ο κόσμος χάλασε. Στο μικρό παιδάκι λένε όλο επαινετικά λόγια. Μην το μαλώσουμε, μην του εναντιωθούμε, μην το πιέσουμε το παιδί. Μαθαίνει, όμως, έτσι και δεν μπορεί ν’ αντιδράσει σωστά και στην πιο μικρή δυσκολία. Μόλις κάποιος του εναντιωθεί, τσακίζεται, δεν έχει σθένος.

(Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Όποιος στερήσει από την ψυχή του την προσευχή, θα πάθει ό,τι και το ψάρι, όταν στερηθεί το νερό, θα νεκρωθεί. (Άγιος Βασίλειος ο Μέγας)