Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ζοῦμε στήν Κούβα τῆς Μεσογείου
 



τοῦ Νότη Παπαδόπουλου

Σκηνή πρώτη: γύρω στίς 2.00 χτές τό μεσημέρι πάω νά πάρω ταξί στό ὕψος τοῦ Μεγάρου Μουσικῆς. Βλέπω καμιά δεκαριά ἡλικιωμένους νά κάθονται μέ μεγάλη δυσκολία στά σκαλιά τοῦ Μετρό καί παρτέρια κοντά στό σταθμό.

-Γιατί κάθεστε ἐδῶ; ρωτάω.

-Μά γιατί δέν δουλεύει τό Μετρό.

-Γιατί δέν δουλεύει;

-Ἔχουν γενική συνέλευση οἱ ἐργαζόμενοι, καί κάνουν τρίωρη στάση ἐργασίας ἕως τίς 2.00.

-Καί γιατί δέν πάτε νά καθίσετε στίς θέσεις πού ἔχουν στίς πλατφόρμες τῶν τραίνων- ὅπου νἄναι θά ξεκινήσει καί πάλι ἡ λειτουργία του.

-Γιόκα μου, δέν δουλεύουν οἱ κυλιόμενες σκάλες, καί δέν μποροῦμε νά κατέβουμε ὥς ἐκεῖ κάτω μέ τά πόδια...


Γιά σκεφτεῖτέ το: οἱ ἐργαζόμενοι τοῦ Μετρό (τοῦ τράμ καί τοῦ ἠλεκτρικοῦ), ἀποφάσισαν νά κάνουν γενική συνέλευση ὄχι στίς 10.00 τό βράδυ ἀλλά τήν ὥρα τῆς μεγάλης κίνησης τοῦ κόσμου γιά νά συζητήσουν τά αἰτήματά τους. Καί θεώρησαν σωστό νά κατεβάσουν – μέ τό ἔτσι θέλω- τούς διακόπτες τοῦ Μετρό στερώντας ἀπό ἑκατοντάδες χιλιάδες πολίτες τήν δυνατότητα νά χρησιμοποιήσει τό σημαντικότερο δημόσιο μέσο μεταφορᾶς .



Σκηνή δεύτερη: μπαίνω στό ταξί καί πάνω στή συζήτηση ἐκφράζω τήν ἀγανάκτησή μου γιά τήν στάση στό Μετρό. Ὁ ταξιτζής διαφωνεῖ:

- Καί καλά, οἱ ἐργαζόμενοι στό Μετρό δέν ἔχουν δικαιώματα;

- Ἀσφαλῶς καί ἔχουν δικαιώματα ἀλλά δέν εἶναι δυνατόν νά κάνουν στάση ἐργασίας μεσημεριάτικα ἀδιαφορώντας γιά τό ἐπιβατικό κοινό.

-Δηλαδή δέν μποροῦν νά κάνουν στάσεις ἐργασίας;

-Φυσικά καί μποροῦν. Θά πρέπει νά φροντίσουν, ὅμως, τό Μετρό νά μήν σταματήσει τή λειτουργία του. Νά κυκλοφορεῖ μέ πιό ἀραιά δρομολόγια χρησιμοποιώντας προσωπικό ἀσφαλείας.

- Μά τί λέτε κύριε, τό δικαίωμα τῆς ἀπεργίας εἶναι ἱερό.

- Βεβαίως, ἀλλά ὄχι νά τό πληρώνει ὁ πολίτης. Ἄς πᾶνε νά διαμαρτυρηθοῦν ἔξω ἀπό τό γραφεῖο τοῦ ὑπουργοῦ ὄχι νά κρατᾶνε ὅμηρο μία ὁλόκληρη πόλη, ἰδιαίτερα μάλιστα σέ μία δύσκολη ἐποχή πού τό ἕνα τρίτο της ἑλληνικῆς κοινωνίας εἶναι ἄνεργο ἐνῶ ἐκεῖνοι ἔχουν ἐξασφαλισμένη ἐργασία καί μισθό...


Προσέξτε: ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ κόσμου ὄχι μόνο ἀποδέχεται τήν ταλαιπωρία στό ὄνομα τῶν ἐργασιακῶν δικαιωμάτων μιᾶς ὁμάδας ἐργαζομένων ἀλλά δέν μπορεῖ κἄν νά καταλάβει τήν ἔννοια τῆς κοινωνικῆς ὑποχρέωσης τοῦ πολίτη ἀπέναντι στήν ὑπόλοιπη κοινωνία.


Εἶναι δυνατόν νά ἀπεργοῦν οἱ καθηγητές κατά τήν διάρκεια τῶν ἐξετάσεων;


Εἶναι δυνατόν νά ἀπεργοῦν οἱ ἐλεγκτές ἐναέριας κυκλοφορίας στό ἀποκορύφωμα τῆς τουριστικῆς σεζόν;


Εἶναι δυνατόν νά ἀπεργοῦν οἱ ἀξιωματικοί τῶν ἐνόπλων δυνάμεων κατά τή διάρκεια μιᾶς κρίσης μέ τήν Τουρκία;


Εἶναι δυνατόν νά ἀπεργοῦν οἱ γιατροί ὅταν ὑπάρχει μία ἐπιδημία στή χώρα;


Περάσαμε τέσσερα χρόνια αἱματηρῆς λιτότητας καί σκληρῶν θυσιῶν, ἑκατοντάδες χιλιάδες ἐπιχειρήσεις ἔκλεισαν, ἑνάμιση ἑκατομμύριο Ἕλληνες ἔχασαν τή δουλειά τους, τό 25 % τοῦ ΑΕΠ τῆς χώρας χάθηκε ἀλλά ἀκόμη δέν ἔχουμε -δυστυχῶς- κατανοήσει τούς λόγους πού μᾶς ἔφεραν στήν χρεοκοπία.


Ἤ ἁπλῶς πολύ βολικά "φορτώνουμε " τήν ἀνικανότητα καί τή σπατάλη τοῦ κράτους στούς πολιτικούς μας, ἀπεκδυόμενοι κάθε προσωπικῆς εὐθύνης γιά τήν τεράστια φοροκλοπή, γιά τήν διαφθορά σέ κάθε βῆμα τῆς ζωῆς μας, γιά τά ἀλόγιστα προνόμια τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καί τῶν συνδικαλιστῶν.


Καί συνεχίζουμε ἀμέριμνοι νά ζοῦμε στήν... Κούβα τῆς Μεσογείου βαδίζοντας πρός τήν ἑπόμενη χρεοκοπία.



ΒΗΜΑ 31-10-2014


 
Τα σχόλιά σας
Η ρίζα του "συνδικαλισμού" βρίσκεται τουλάχιστον μία δεκαετία παλιότερα. Ίσως χρειαστούν άλλα τόσα χρόνια ώστε οι εργαζόμενοι σε αυτή τη χώρα να αποκτήσουν σωστό επαγγελματισμό.Συναντώ πολύ συχνά κακούς επαγγελματίες που μόνο σκοπό έχουν τη δική τους οφέλεια και όχι την ποιότητα του έργου που παρέχουν και τις συνέπειες αυτού.Δεν έχει γίνει αντιληπτό ότι είμαστε όλοι μέρος ενός συστήματος και οι πράξεις μας επηρεάζουν και άλλους.

Χαρούλα, 14 Νοεμβρίου 2014
Ευθύνη έχουμε όλοι μας- μα όλοι-αλλά τα λεφτά δεν τα φάγαμε μαζί.Θα μπορούσε να γίνει τεράστιο κοινωνικό έργο και γενικότερα έργα υποδομής στην Ελλάδα.Αλλά αυτά τα χρήματα βρίσκονται δυστυχώς αλλού για αλλού...Δεν παίξαμε στο χρηματιστήριο εμείς τις συντάξεις των ασφαλισμένων κτλ κτλ. Το πρωτεύθυνον απο την μεριά των Ελληνικών κυβερνήσεων αλλά και της Εκκλησιάς θα πρέπει να το διαχωρίζουμε με κάποιον τρόπο απο την ευθύνη του λαού.Άλλο σημαίνει καπετάνιος και αλλό μούτσος ή αλλιώς άλλο είναι ο ναύτης και άλλο ο καντηλανάφτης. Δεν μου συμβαίνει να γνωρίζω κανέναν αξιόλογο άνθρωπο με την έννοια του σοβαρού ανθρώπου ,του ανθρώπου που θέλει να προσφέρει στην πατρίδα του ή στον τόπο του στον Πολιτικό χώρο αντίθετα στον Εκκλησιαστικό χώρο κάτι βλέπω να γίνεται.Οι καθαροί και έντιμοι άνθρωποι δυσκολεύονται να μπούν στην φωλιά της διαφθοράς και της απάτης.Τι να κάνουμε;Αναγκαστικά ψηφίζουμε λοιπόν ανάξιους ανθρώπους γιατί δεν γίνεται να ψηφίσουμε τον κανέναν.Δεν γίνεται να ψάξουμε να βρούμε τον άγιο ιερέα.Θα μείνουμε όπως καταλαβαίνετε χωρίς παπάδες.Δυστυχώς αναγκαζόμαστε να κάνουμε τα στραβά μάτια διότι αν δεν τα κάνουμε τελικά δεν θα έχουμε ούτε Κράτος ούτε Εκκλησία.Υπάρχει μια γενική απαξίωση και η διαφθορά έχει ποτίσει ολόκληρη την κοινωνία αν μπορούμε να αποκαλούμε κοινωνία αυτό το χάος.Και είναι αλήθεια πως το ψάρι βρωμάει απο το κεφάλι!Όμως αυτό το έργο το έχουμε δει πολλές φορές μέσα στην ιστορία.Δεν με τρομάζει απο όλο αυτό το κακό.Τα χάνω ,παθαίνω σοκ ή και θυμώνω αλλά όσο συναντώ ανθρώπους με ψυχή,ανθρώπους ζωντανούς με κέφι καλοπροαίρετους και με καλή θέληση και διάθεση για αλλαγή και ακόμα μεταμόρφωση πρώτα του ίδιου του εαυτού τους, έχω Ελπίδα.Όλο αυτο το κακό δεν είναι παρά το λίπασμα απο όπου βγαίνουν και ξεχωρίζουν πάντα τα ωραιότερα λουλούδια.

ΠαναΓιώτα, 13 Νοεμβρίου 2014
Οι τρείς τελευταίοι παράγραφοι του άρθρου τα λένε όλα....Και με εκφράζουν απόλυτα.Δυστυχώς, ακόμα δεν κατανοήσαμε ότι εκτός από δικαιώματα,υπάρχουν και Υποχρεώσεις...

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΑΛΑΡΑΣ, 8 Νοεμβρίου 2014
Γόνιμα προβληματιζόμενος λοιπόν (ελπίζω), διαβάζω αυτά που γράφει ο κύριος Παπαδόπουλος και δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ: Πως φτάσαμε ως εδώ; Πως κατάντησε ο έλληνας έτσι; Ποια είναι η ρίζα του κακού; Νομίζω ότι δεν είναι πολύ μακριά οι εποχές και τα χρόνια που το φιλότιμο ήταν το φυσικό αντανακλαστικό του έλληνα. Ο έλληνας πια δεν θυμίζει έλληνα όπως λέει και ο αείμνηστος Φώτης Κόντογλου. Ο έλληνας πορεύεται πια χωρίς ελληνικότητα. Ο "εξευρωπαϊσμός" της Ελλάδας μας διώχνει όλο και πιο μακριά από την παράδοση μας, από την ευχή των πατέρων μας. Η ψυχή του έλληνα μικραίνει και χωράει όλο και λιγότερα, έχει γυρίσει και κοιτάει τον εαυτό της . Ψάχνει για χαρά σε πράγματα φθηνά και με ημερομηνία λήξεως.... Κι όμως, αυτοί που ξέρουν και είναι πολλοί αυτοί, μας φωνάζουν ότι υπάρχει λύση! Επενδύστε στα μεγάλα της ζωής λένε. Σε όλα αυτά που η παράδοση μας, αιώνες τώρα, γαλούχησε τα παιδιά της. Τους αρχαίους έλληνες συγγραφείς, τον Παπαδιαμάντη, το Ευαγγέλιο..... Ποτέ δεν είναι αργά.... Ας βγει από στεριά και θάλασσα φωνή και βόγγος "θέλουμε να ζήσουμε ελληνικά". Ἡ Ρωμιοσύνη εἰν’ φυλή συνόκαιρη τοῦ κόσμου, κανένας δέν εὑρέθηκε γιά νά τήν ἐξαλείψει. Κανένας, γιατί σκέπει τήν ἀπ’ τάψη, ὁ Θεός μου. Ἡ Ρωμιοσύνη θά χαθεῖ ὄντας ὁ κόσμος λείψει

Παναγιώτης Λίζος, 8 Νοεμβρίου 2014
Τελικά τι είναι; Ο Θεός τύφλωσε τα μάτια των πολλών για να μην βλέπουν το αυτονόητο - το τι δηλαδή είναι καλό και τι είναι κακό, τι είναι ωφέλιμο και για τον ένα και για τους όλους και τι δεν είναι, επειδή κάτι τέτοιο έρχεται στο νου βλέποντας και ακούγοντας προαναφερόμενες συμπεριφορές. Ή πάλι εμείς και μόνο εμείς οι άνθρωποι τα καταφέραμε τόσο περήφανα; Τι κάνει νιάου στα κεραμίδια; Γάτα προφανώς. Απεργούν οι δάσκαλοι στις εξεταστικές; Όχι προφανώς. Κλείνουν οι δρόμοι να μην περνάνε ούτε τα ασθενοφόρα; Όχι προφανώς. Οπότε είτε κεραμίδια φταίνε είτε γάτες είτε δεν ξέρω τι άλλο, τόσο παράλογο είναι. Αν κλείνει ένας το δρόμο και πίσω στο ασθενοφόρο είναι η μάνα ή το παιδί του και πεθαίνει; Αν ρίχνουν τις ασφάλειες της ΔΕΗ και ταλαιπωρούνται η δικοί τους τι γίνεται; Αν κλείνουν το Μετρό και αργεί στην δουλειά και απολύεται ο αδελφός τους; Ίσως τότε θα μπορέσει να καταλάβει κανείς πως όλοι συνδεόμαστε σε αυτό το κόσμο.

Κίτσου Όλγα, 7 Νοεμβρίου 2014
Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το άρθρο και ελέγχομαι, γιατί νιώθω ευθύνη γι’ αυτήν την κατάσταση. Πόσο σωστά επισημαίνει ο αρθρογράφος ότι: «ένα μεγάλο μέρος του κόσμου… δεν μπορεί καν να καταλάβει την έννοια της κοινωνικής υποχρέωσης του πολίτη απέναντι στην υπόλοιπη κοινωνία».

Ευαγγελία Χατζοπούλου, 2 Νοεμβρίου 2014
Αξιζει για Γονιμο Προβληματισμο.

Ελεσα, 1 Νοεμβρίου 2014
Η Άποψή μας
 

Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.