Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ἀθεΐα ἢ εἰδωλολατρία;



τοῦ Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστόπουλου

Ἱεροκήρυκα Ἱ.Μ. Πατρῶν



Εἶναι ἄραγε αὐτοὶ ποὺ δηλώνουν «ἄθεοι» ὄντως ἄθεοι;

Εἶναι ἀθεΐα ἢ ἀντιχριστιανισμός;

Ὁ ἄνθρωπος τῆς ἐποχῆς μας χαρακτηρίζεται ὡς ὁ πιὸ ἀντιφατικὸς ὅλων τῶν ἐποχῶν. Οἱ διαθέσεις του εἶναι τελείως ἀντιφατικές. Ἀπαισιοδοξία καὶ ἐλπίδα, ἀπελπισία καὶ προσδοκία συγκρούονται μέσα του, ὁδηγώντας τον σὲ μία ἀγχώδη ἀναζήτηση πορείας.

Ὁ σύγχρονος ἀντιφατικὸς ἄνθρωπος ἀγωνίζεται νὰ ἀντικαταστήση τὴν πίστη του πρὸς τὸν Χριστὸ μὲ τὴν πίστη του στὸν ἄνθρωπο. Τοιουτοτρόπως ὁ ἀθεϊσμὸς του ἔλαβε τὴν μορφὴ τοῦ ἀντιχριστιανισμοῦ. Καὶ τοῦτο γιατί ἀθεϊσμὸς σημαίνει τὸ νὰ πορεύεται κανεὶς σ' αὐτὴ τὴν ζωὴ χωρὶς θεό, ἄθεος, μακριὰ ἀπὸ τὸν θεό. Αὐτό, ὅμως, στὴν πραγματικότητα δὲν συμβαίνει, γιατί ὁ ἄνθρωπος τῆς ἐποχῆς μας εἶναι ἀσυνεπὴς πρὸς τὴν ἀθεΐα, θὰ λέγαμε, ὅτι περισσότερο κλείνει πρὸς τὴν εἰδωλολατρία, παρὰ πρὸς τὴν ἀθεΐα.

Ἀναγνωρίζει τὸ «θεῖο» ἀκόμη κι ὅταν πιστεύει ὅτι ἀρνεῖται τὸν θεό. Διαισθάνεται ὅτι μέσα του ὑπάρχει μία ἀνάγκη τοῦ «θείου» ποὺ εἶναι ἀνίκητη. Αὐτὸ γίνεται φανερὸ ἀπὸ τὸ ὅτι θεοποιεῖ τὴν κοινωνία ποὺ ζεῖ, θεοποιεῖ τὸ κράτος, θεοποιεῖ τὴν ἀφηρημένη δικαιοσύνη ἢ τὴν ἐπιστήμη, θεοποιεῖ τὴν κοινωνικὴ τάξη, θεοποιεῖ μία συγκεκριμένη κοινωνικὴ ἢ πολιτικὴ δομή. Καὶ μέσα στὴν ὑποτιθέμενη ἀθεΐα του, κατασκευάζει ἕναν δικό του ἢ τῆς ὁμάδος, στὴν ὁποία ἀνήκει, θεό.

Ὁ Νικόλαος Μπερντιάεφ γράφει χαρακτηριστικά: «Αὐτὸ ποὺ πρέπει νὰ γίνη εἶναι νὰ διερευνηθοῦν οἱ λόγοι καὶ τὰ κίνητρα ποὺ κεῖνται πίσω ἀπὸ τὴν βεβαίωση τῆς ἀθεΐας». (Ἀλήθεια καὶ Ἀποκάλυψη, Ἀθήνα 1987, σελ. 153).

Καὶ εἶναι γεγονὸς ὅτι, ἐὰν διερευνηθοῦν οἱ λόγοι, θὰ καταλήξουμε στὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ ἀθεϊσμὸς τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου εἶναι ἀντιχριστιανισμός. Τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ ἀποτέλεσε καὶ ἀποτελεῖ τὸ μεγάλο σκάνδαλο γιὰ τὴν ἀνθρώπινη σκέψη. Ἡ «θετικὴ» γνώση τοῦ ἀνθρώπου τῆς τρίτης χιλιετίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμη προσιτὴ τὴν αἰώνια ἀλήθεια, ὅτι ὁ θεὸς ἔγινε ἄνθρωπος.

Στὴν Γ', στὴν Δ' στὴν ΣΤ' καὶ στὴν Ζ' Οἰκουμενικὴ Σύνοδο ἡ Ἐκκλησία ἀγωνίσθηκε νὰ διάσωση τὴν ἀλήθεια τῆς Σαρκώσεως τοῦ θεοῦ Λόγου ἀπὸ τὴν ἀλλοίωσή της σὲ διανοητικὸ ἐπίπεδο. Ὁ Χριστὸς τῶν αἱρέσεων ἦταν ἕνα ὑπόδειγμα ἠθικοῦ καὶ τέλειου ἀνθρώπου ἢ μία ἀφηρημένη ἔννοια ἑνὸς ἄσαρκου θεοῦ.

Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς ἐπιμένει: «θεὸν ἐνανθρωπήσαντα λέγομεν, οὐκ ἄνθρωπον ἀποθεωθέντα» (Περὶ Πίστεως Ὀρθοδόξου, 3, 47).

Αὐτὸν τὸν θεό, τὸν θεὸ τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Πατέρων, τὸν φανερωθέντα «ἐν σαρκί», προσπαθεῖ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἐποχῆς μας νὰ ἀρνηθῆ καὶ νὰ ἐπιβάλλη στὴν θέση του ἕνα «σύγχρονο θεό», ἀποθεοποιημένο καὶ ἐξανθρωποιημένο. Στὴν οὐσία, ἡ στροφὴ αὐτὴ εἶναι ἐνάντια στὸ Μυστήριο τῆς Θείας Οἰκονομίας καὶ ἐν προεκτάσει ἐνάντια στὴν Ἐκκλησία.



πηγή: http://aktines.blogspot.com



 
Τα σχόλιά σας
Δεν πιστεύω οτι ο αθεϊσμός είναι αντιχριστιανισμός.Οι άθεοι αρνούνται την ύπαρξη του πνεύματος αλλά και της οντότητας και της δύναμης του Θεού.Ενάς φίλος μου μαθηματικός μου έλεγε πως ο Θεός απλά δεν χωράει στο κεφάλι του.Έχουμε καιρό να συνομιλήσουμε αλλά εύχομαι και ξέρω πως ο Θεός θα βρεί τον τρόπο να χωρέσει στο κεφάλι του, γιατί το αξίζει. Πιστεύω οτι είναι προτιμότερη η Αθεϊα απο την ειδωλολατρεία,με τον ίδιο τρόπο που η Αθεϊα ειναι προτιμότερη απο την αδιαφορία όπως νομίζω υποστήριζε και ο Ντοστογιέφσκι.΄ Πολλοί άνθρωποι εγκλωβισμένοι σε τυπολατρικά σχήματα στην ουσία είναι ειδωλολάτρες,όταν δεν προσκυνούν τον Κύριο εν πνεύματι και αληθεία.Ο διάλογος του Χριστού με την Σαμαρείτιδα είναι διαχρονικός και αποκαλύπτικός. Και νομίζω πως η Χαρά έχει δίκιο όσον αφορά το...χάπι.Βλέπω ένα χάπι το αναγνωρίζω οτι υπάρχει και πιστεύω πως μπορεί να επιδράσει πάνω μου και να με θεραπεύσει.Συμβαίνει το ίδιο με τον Θεό μου;Πίστη σημαίνει εμπιστοσύνη στην ύπαρξη αλλά και στη αγάπη του Θεού. Ο Θεός είναι Αγάπη. Χριστός Ανέστη,

ΠαναΓιώτα Βούλγαρη, 21 Μαίου 2011
Χαρά μου από Ανέκαθεν αυτό ήταν Δύσκολο Όχι Μόνο στην Σημερινή Εποχή αλλά αυτό το Κακό Τώρα Έχει Παραγίνει για αυτό Κατάντησε Ξεφτίλα.Κυριακή μου μου Άρεσε η Τοποθέτησή σου ήταν Ωραία. Μου Αρέσει ο Τρόπος που Προβάλεις την Άποψή σου.

Κύρα Αλεξίου., 21 Μαίου 2011
Ποιό εύκολα πιστεύουμε και εμπιστευόμαστε σήμερα οι άνθρωποι ένα χάπι παρά την ύπαρξη του Θεού και τη βοήθεια των Αγίων!

Χαρά Σφυρή, 21 Μαίου 2011
Είναι Ένα Θέμα που Πρέπει Όλους να μας Προβληματίσει Αθεία ή Ειδωλολατρία τι είναι ας Πούμε ποιο Προτιμότερο? Η Αθεία είναι Κατά την Προσωπική μου Άποψη Χειρότερη γιατί δεν Πιστεύεις Πουθενά και σε Τίποτα. Η ειδωλολατρία δεν είναι και αυτό Καλό Βέβαια αλλά από το να είναι Κανείς Άθεος Καλλίτερα να Πιστεύει Κάπου Έστω στα Είδωλα από το να μην Πιστεύει Πουθενά από το να μην Έχει Καθόλου Αξίες. Δυστυχώς η Αθεία στην Σημερινή Εποχή Ολοένα Αυξάνει το Παρήγορο είναι ότι Πολλοί Νέοι που είναι Άθεοι ας Πούμε Κάτι Περνάνε στην Ζωή τους Δύσκολο Ξαφνικά με την Χάρη του Θεού Φωτίζονται. Όντως ένα Κακό Μπορεί να Ανοίξει Νέους Δρόμους και να Φέρει Πολλά Καλά με την Φώτιση του Θεού. Θαύματα Γίνονται και Όσο Υπάρχει ο Κόσμος ο Θεός θα Προνοεί για να Δοξάζεται το Άγιο Όνομά του. Μου Αρέσει ο Τρόπος που ο Συγγραφέας Προβάλει αυτό το Θέμα από Ανέκαθεν Επίκαιρο και Διαχρονικό Αξίζει για Γόνιμο Προβληματισμό και Εποικοδομητικό Διάλογο. Αυτά Είχα να Κατάθεσω μέχρις στιγμής Τουλάχιστον στην Αγάπης σας. Σας Χαιρετώ με Αγάπη.

Κυριακή Καραμολέγκου, 21 Μαίου 2011
Η Άποψή μας



Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.