Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ἀπρόσβλητοι, μέχρι τὴν ἀλλαγὴ σελίδας
 





Τῆς Τασούλας Καραϊσκάκη



Τί κρύβεται πίσω ἀπὸ τὰ ρὸζ σκάνδαλα; Σίγουρα ὄχι ἁπλῶς, μιὰ συνταρακτικὴ ἱστορία πάθους ἱκανὴ νὰ τινάξει στὸν ἀέρα μιὰ λαμπρὴ καριέρα, μιὰ ὑπηρεσία, μιὰ κυβέρνηση. Τὸ πιθανότερο εἶναι νὰ κρύβεται ἕνα σοβαρὸ πολιτικὸ ζήτημα, μιὰ ἐκτεταμένη κρίση, καὶ χρησιμοποιεῖται ὡς πρόσχημα μιὰ παράνομη σχέση γιὰ νὰ ἀπομακρυνθεῖ τὸ ἐξιλαστήριο θύμα, ὁ πολιτικός, ὁ στρατιωτικός, ὁ λειτουργὸς «ποὺ δὲν στάθηκε στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων».

Οἱ δύο εὐειδεῖς κυρίες στὴν ὑπόθεση Πετρέους - Ἄλεν εἶναι πιθανὸ νὰ ἀποτελοῦν τὴν κορυφὴ τοῦ παγόβουνου τῶν φημολογούμενων ἀνακατατάξεων στὴ CIA. Στὶς προεκλογικὲς περιόδους, σχεδὸν πάντα ἀνασύρεται μία ἐρωτικὴ περιπέτεια ὑποψηφίου γιὰ νὰ ἀμαυρώσει τὴν εἰκόνα του καὶ νὰ μειώσει τὰ ποσοστὰ τῶν ὑποστηρικτῶν του. Καὶ μόλις «σκάσει» ἡ ρὸζ ἱστορία, παραμένει στὸ προσκήνιο γιὰ καιρό, μονοπωλώντας τὴν ἐπικαιρότητα (Μπερλουσκόνι, Στρὸς Κάν, Μπαϊκάλ, Χέϊγκ, Ζαχόπουλος...).

Ὅμως γιὰ ποιὸ λόγο τὸ κοινὸ δίνει τόση σημασία, τόσο συχνά, ὅλο καὶ πιὸ συχνά, στὸ μπουντουὰρ τῶν δημόσιων λειτουργῶν; Πρέπει νὰ ὑπάρχει κάτι ἄλλο πέρα ἀπὸ τὴν ψυχολογία τῆς κλειδαρότρυπας. Γιὰ παράδειγμα, ἡ ἀναξιοπιστία τῶν θεσμῶν, τῆς πολιτικῆς, τῆς ἐλὶτ τῆς ἐξουσίας. Ὅσο περνᾶ ὁ καιρὸς τόσο οἱ ἄνθρωποι δὲν ἐμπιστεύονται τοὺς πολιτικούς, τοὺς εἰδήμονες, τοὺς ἐπιστήμονες, ἐν γένει τὰ δημόσια πρόσωπα, ὅσους διαθέτουν ἕνα κάποιο κύρος. Λέγεται συχνὰ ὅτι αἰτία τῆς αὐξανόμενης δυσπιστίας εἶναι ἡ κρίση, ἡ κλιμακούμενη ἀπογοήτευση, ἡ ἀνασφάλεια, ἡ ἀνεργία, ἡ οἰκονομικὴ ἐξουθένωση. Ἴσως τὴν κύρια εὐθύνη ἔχει ἡ κατάλυση τῶν ἀξιῶν. Οἱ παλιὲς βεβαιότητες ἔχουν ὑπονομευτεῖ καὶ δὲν ἔχουν ἐμφανιστεῖ νέες. Ἡ ἐπακόλουθη σύγχυση -δὲν ξέρουμε ποιὸν νὰ πιστέψουμε καὶ τί στάση νὰ υἱοθετήσουμε-, ἡ ἠθικὴ ἀδιαφορία, ὁδηγοῦν σὲ ἀκόμη μεγαλύτερη δυσπιστία γιὰ τὴν εἰλικρίνεια τῶν δημόσιων δηλώσεων, ποὺ φαντάζουν σὰν ἕνα καλοσερβιρισμένο ψέμα.

Καὶ παλαιότερα οἱ πολίτες ἀμφισβητοῦσαν τοὺς ἡγέτες τους, τοὺς καταλόγιζαν λάθη, ἀλλὰ θεωροῦσαν ὅτι πίστευαν σὲ κάτι. Σήμερα ἡ περιρρέουσα πεποίθηση εἶναι ὅτι οἱ πολιτικοὶ δὲν ἔχουν ἀρχές, δὲν τηροῦν ὑποσχέσεις, δὲν ἔχουν πιστεύω. Κι ὅταν ζητοῦν τὴν ψῆφο τῶν πολιτῶν, τὸ κάνουν ὄχι γιὰ τὴν ἰδεολογία τους, ἀλλὰ γιὰ τὸ πρόσωπό τους. Ζητοῦν νὰ ψηφίσουν ὄχι μία θέση, ἀλλὰ τοὺς ἴδιους. Ἔτσι ὁ πολίτης μοιραῖα ὁδηγεῖται νὰ ἀναζητεῖ καὶ νὰ καταναλώνει ἀδηφάγα πληροφορίες γιὰ τὴν ἰδιωτικὴ ζωὴ τῶν ἐκπροσώπων του, τῶν εὑρισκομένων στὰ ὕπατα ἀξιώματα, τῶν -μέχρι μιὰ κρίσιμη στιγμὴ- ὑπεράνω τῶν 10 ἐντολῶν, ποὺ μεσουρανοῦν πασίγνωστοι, πανίσχυροι, ἀπρόσβλητοι μέχρι τὴν ἀλλαγὴ σελίδας, καὶ ὁ δημόσιος βίος συρρικνώνεται σὲ συζητήσεις γιὰ τὰ ἀστραφτερὰ συμπαρομαρτοῦντα τῶν προσωπικῶν τους στιγμῶν, σὲ κουτσομπολιὰ καὶ ρὸζ ἱστορίες. Δὲν εἶναι ἕνα εἶδος κριτικῆς ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἀνατρεπτικὴ ἀποδόμηση τοῦ λαμπεροῦ φαίνεσθαι τῆς κεφαλῆς. Δὲν εἶναι ἀπεικονίσεις κοινωνικῶν ταλαντεύσεων ποὺ ἐγκυμονοῦν βήματα προόδου. Εἶναι ἀπολαυστικὴ φυγὴ σὲ ἀβύσσους ἐκτονωτικῆς ψυχαγωγίας, οἱ ὁποῖες, ὅμως, καθὼς εἶναι χωρὶς ρίζες, χωρὶς θεμέλιο, δὲν ὁδηγοῦν... πουθενά.


 Πηγή: Καθημερινή 17-11-2012


 
Τα σχόλιά σας
Διαβάζοντας το παραπάνω κείμενο, συνειδητοποίησα ότι τα σκάνδαλα καλά κρατούν. Γιατί όμως; Αυτοί που μας "ταϊζουν" με όλα αυτά, ( Μ.Μ.Ε κ.λ.π) προφανώς έχουν βρεί πάτημα στη δικιά μας περιέργεια και σκανδαλολαγνεία. Ο γέρων Παϊσιος έλεγε:"Η μέλισσα πάει στα λουλούδια, η μύγα στην ακαθαρσία". Αν κάθε τέτοια προσπάθεια αποπροσανατολισμού έπεφτε στο κενό, γιατί το κοινό στο οποίο θα απευθυνόταν δεν θα ήταν εμπαθές, νομίζω ότι δεν θα "παρεμβαίναμε" αυτή τη στιγμή γι'αυτό το θέμα. Είναι λυπηρό ότι ο μέσος έλληνας, "τσιμπάει" πια τόσο εύκολα σ'όλα αυτά τα ρόζ και μη σκάνδαλα και πολύ ανησυχητικό ότι οι πολιτικές και άλλες επιλογές του "κατευθύνονται" τόσο εύκολα. Αυτό που λείπει τελικά, φαίνεται ότι είναι η καθαρότητα, η νήψη που θα αλλάξει τη ματιά του παθητικού θεατή και θα τον κάνει αδιάφορο σ'όλων των ειδών τις ακαθαρσίες. Εύχομαι οι νεοέλληνες να καταλάβουμε γρήγορα που μας οδηγεί αυτή η "νέα τάξη πραγμάτων" και σύντομα να στρέψουμε την προσοχή μας σε πράγματα και πρόσωπα με "αλήθεια" μέσα τους.

Παναγιώτης Λίζος, 24 Νοεμβρίου 2012
Τελικά πολλές καταστάσεις και γεγονότα δεν είναι όπως φαίνονται, άλλα κρυβονται από πίσω, τα οποία οι ανυποψίαστοι πολίτες δεν παίρνουν είδηση. Θεωρούν πως ό,τι προβάλλεται από τα ΜΜΕ είναι αλήθεια, δεν πάει το μυαλό τους πως τα διάφορα συμφέροντα φτιάχνουν, κατασκευάζουν καταστάσεις προς ίδιον όφελος .Και αυτή η κατάσταση επαναλαμβάνεται συνεχώς. Εμείς πότε θα ξυπνήσουμε; Βολευόμαστε να πιστεύουμε το προφανές και δεν εμβαθύνουμε. Δε είναι τυχαίο πως σε οποιαδήποτε χώρα, όταν θέλουν να περάσουν ένα σκληρό μέτρο ή να καλυφθούν κάποια σκάνδαλα, "ξεσπάει" κάποιο άλλο σκάνδαλο για να αποπροσανατολιστεί κοινή γνώμη και να μην αντιδράσει. Στην Ελλάδα δε, αυτό το ζούμε συνεχώς. Το αντιλαμβανόμαστε άραγε; Όποιος έχει μάτια βλέπει. Τελικά πόσο τυφλοί είμαστε;

Μαρία Βαϊτση , 22 Νοεμβρίου 2012
Ενδιαφερον το Κειμενο Αξιζει για Προβληματισμο. Οντως Λεει Αληθειες για αυτο που Λεμε το Θεμα της Διαφθορας και Ειδικα στην Δημοσια Πολιτικη Ζωη και στην Σημερινη Πολιτικη της Χωρας μας και Οχι Μονο της Χωρας μας.

Βιολετα, 17 Νοεμβρίου 2012
Η Άποψή μας
 

Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.