Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ἄνθρωπος καὶ κόσμος
 

 


Ἀντωνίου Bloom


"....Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ πολέμου ὑπῆρχε, ἐντούτοις ἀρκετὸς κίνδυνος. Ἑπομένως, ἡ αἴσθηση ὅτι ἤμασταν πράγματι στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ ἦταν πολὺ δυνατή. Προχωρούσαμε σὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς ἀνακαλύψεις: πὼς ὁ ἐαυτός μας δὲν ἦταν τελικὰ καὶ τόσο ὑπέροχος, πὼς ὑπάρχουν πολὺ πιὸ σημαντικὰ πράγματα ἀπὸ τὸν ἑαυτό σου, πὼς ὑπάρχουν διαφορετικὰ ἐπίπεδα σὲ ὅλα τὰ γεγονότα. Ὑπάρχει ἕνα ἐπίπεδο στὸ ὁποῖο ζεῖς καὶ φοβᾶσαι καὶ κυριεύεσαι ἀπὸ ἄλλα συναισθήματα καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ ὑπάρχουν δύο ἄλλα ἐπίπεδα: πάνω ἀπὸ ἐσένα εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ὅραμά Του γιὰ τὴν ἱστορία, καὶ κάτω ἀπὸ αὐτὸ ἡ ζωὴ συνεχίζεται μὲ ἀπαρατήρητα γεγονότα συνδεδεμένα μὲ τὴν ὕπαρξή σου.

Κάποια φορὰ ἤμουν ξαπλωμένος μπρούμυτα στὸ γρασίδι, ἐνῶ ἀπὸ πάνω μου σφύριζαν ριπὲς ἀπὸ αὐτόματα ὅπλα. Στὴν ἀρχὴ πίεζα μὲ δύναμη τὸ κορμί μου στὸ ἔδαφος. Στὴ συνέχεια κουράστηκα νὰ εἶμαι τόσο πολὺ σφιγμένος καὶ ἄρχισα νὰ κοιτάω γύρω μου: τὸ γρασίδι ἦταν πράσινο, ὁ οὐρανὸς γαλάζιος καὶ δύο μυρμήγκια σέρνονταν, τραβώντας ἕνα κομμάτι ἄχυρο. Καὶ ἔγινε τότε τόσο ξεκάθαρο! Ἐγὼ ἤμουν ἐκεῖ, ξαπλωμένος καὶ φοβισμένος ἀπὸ τοὺς πυροβολισμούς, ἐνῶ ἡ ζωὴ συνεχιζόταν, τὸ γρασίδι ἦταν πράσινο, τὰ μυρμήγκια σέρνονταν τριγύρω. Καὶ ὁ κόσμος συνέχιζε τὴ ροή του. Στὴν πραγματικότητα, ὁ ἄνθρωπος παραμένει ἀσχέτιστος μαζί του καὶ συνάμα κάνει τὰ πράγματα χειρότερα".


Μικρὸ συναξάρι, ἐκδ. Ἐν πλῷ


 
Τα σχόλιά σας
Συχνά σκέφτομαι πόσοι άνθρωποι γελούν, κλαίνε,προσεύχονται,τραγουδούν,πονούν,περπατούν,ταξιδεύουν,κοιμούνται,αγκαλιάζονται,φιλιούνται,πενθούν,μαλώνουν,λένε ναι ή κλείνουν το μάτι, τηλεφωνούν...πόσοι άραγε γράφουν την ίδια στιγμή με εμένα σε έναν υπολογιστή και σε πόσες γλώσσες;....πόσοι ξεψυχούν,ή πόσοι έρχονται στον κόσμο μας,τώρα αυτήν εδω τη στιγμή;Λίγοτερο συχνά τα καλοκαίρια που κοιμάμαι κάτω απο τα αστέρια το πάω πολύ πιο μακρυά...όλο αυτό.Καταλαβαίνετε...πόσο μακρυά ....Νιώθω δέος και θαυμασμό.Και τόσο μικρούλα....Αλλά όταν είμαι μέσα σε ένα δάσος,σε ένα βουνό ή δίπλα στη θάλασσα ,νιώθω πως ζω πραγματικά,πως οι αισθήσεις μου δουλεύουν καλύτερα,βλέπω ,μυρίζω,νιώθω πραγματικά καλά και όμορφα. Είμαστε στην αγκαλιά του Θεού,αλλά ποσό συχνά να δείτε το ξεχνάω αυτό...και κάνω τα δικά μου.Αγχώνομαι,όπως πριν λίγες ώρες, και φοβάμαι...και βασανίζομαι να αποφασίσω πως και τι και γιατί.Είμαι υπόδειγμα ξύπνιου ανθρώπου που κάνει τελικά κυρίως βλακείες...και λίγα λέω ...ενώ στα όνειρα μου είμαι ατρόμητη.Μου συμβαίνει να βρίσκώ πάντα το σωστό τρόπο ή δρόμο.Και σχεδόν πάντα έχουν αίσιο τέλος.Δόξα τω Θεώ....

ΠαναΓιώτα Βούλγαρη, 22 Νοεμβρίου 2011
Γιατί πολλές φορές πρέπει να γίνεται ένας πόλεμος, κυριολεκτικά και μεταφορικά, γύρω μας για δούμε τη ζωή μας , την ψυχή μας σε βάθος και σε μια άλλη διάσταση; Και γιατί όταν αυτός ο πόλεμος τελειώνει πολλές φορές γυρίζουμε στα ίδια; Τελικά ο κόσμος είναι αυτός που νομίζουμε ότι ζούμε ζούμε εμείς ή όπως λέει ο πατήρ Αντώνιος μπορείς να ζήσεις σε διαφορετικά επίπεδα; Πολύ βαθιά η φράση: "Ὑπάρχει ἕνα ἐπίπεδο στὸ ὁποῖο ζεῖς καὶ φοβᾶσαι καὶ κυριεύεσαι ἀπὸ ἄλλα συναισθήματα καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ ὑπάρχουν δύο ἄλλα ἐπίπεδα: πάνω ἀπὸ ἐσένα εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ὅραμά Του γιὰ τὴν ἱστορία, καὶ κάτω ἀπὸ αὐτὸ ἡ ζωὴ συνεχίζεται μὲ ἀπαρατήρητα γεγονότα συνδεδεμένα μὲ τὴν ὕπαρξή σου". Με προβλημάτισε..

Μαρία Βαϊτση, 20 Νοεμβρίου 2011
Πρέπει για ολα να ευχαριστουμε τον Κύριο, τίποτα δεν ειναι δεδομένο και τίποτα δεν συμβαίνει τυχαἰα. Αν νοιώθαμε ευγνωμοσύνη για το κάθε τι, ξεκινώντας απο τα πιο απλα και καθημερινα πράγματα, θα βλέπαμε ότι θα μπορούσαμε να είμαστε ευτυχισμένοι με το τίποτα. Απαλλαγμενοι απο τις μεριμνες που μας συνθλιβουν θα μπορουμε ν' ακουμε την καρδιά μας που μας μιλά και ζητὰ να γίνουμε αληθινοι άνθρωποι, άνθρωποι αγάπης και προσφοράς.

Κονιτοπουλου Μαρια, 19 Νοεμβρίου 2011
Αξίζει για Προβληματισμό Αυτό το Κείμενο. Πρέπει να Αναρωτηθούμε Εάν Τελικά Έχουμε Καταλάβει την Ουσία που Έχει το Καθένα που Περιλαμβάνει την Ζωή μας.Και Πόσο Ευγνώμονες Είμαστε Άραγε για Αυτά που Έχουμε ότι και Εάν Είναι Αυτά και Όσα Είναι.

Κυριακή Καραμολέγκου, (Πιο Φιλικά Κική)., 19 Νοεμβρίου 2011
Η Άποψή μας
 

Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.