Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Κάνε καί σύ ὅ,τι μπορεῖς γιά τό Χριστό






Μία μέρα βρέθηκα στήν περίφημη Οἰκουμενική ἀδελφότητα τοῦ Ταιζέ στό μέσο τῆς Γαλλίας, κάπου κοντά στήν Λυών. Ἀφοῦ εἴδαμε τόν ἀξιόλογο ἡγούμενο Ροζέ Σούτς, τούς Ἀδελφούς καί τίς δραστηριότητές τους, τό μεσημέρι καθίσαμε στήν ὕπαιθρο-ἤτανε καλοκαίρι, σέ μεγάλο τραπέζι γιά τούς φιλοξενούμενους. Τελειώνοντας τό γεῦμα ἀρχίσαμε κουβέντα μέ τούς γύρω μας. Σέ μιὰ στιγμή ρωτάω τόν διπλανό μου - ἦταν νέος καί φαινόταν μορφωμένος.


Ἀπό ποῦ εἶσαι, τί σπουδάζεις; κτλ.


Μέ ἁπλότητα καί φυσικότητά μοῦ λέει.


-Εἶμαι στήν τάδε σχολή καί τώρα πού ἀρχίζει ἡ θερινή μου ἄδεια, θά πάω ἐθελοντικά γιά ἑνάμιση μήνα σέ μία ἱεραποστολή τῆς Ἀφρικῆς.


Μοῦ ἔκανε τόση ἐντύπωση αὐτή ἡ φράση, πού ἔκρυβε ἕνα κόσμο ὁλόκληρο, ἕνα κόσμο νεανικό μέ ὁράματα καί πράξη. Δικαιολογημένα δέν τό ξεχνῶ.


Τό δεύτερο παράδειγμα εἶναι ἀπό τήν Ἐλβετία. Γιά δύο ἡμέρες μέ τή συνοδεία μου, δύο συναδέλφους, μείναμε τρεῖς ἡμέρες στήν Γενεύη. Μεταξύ ἄλλων ἐπισκεφθήκαμε ἐκεῖ τόν ἐκπρόσωπο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, μητροπολίτη Αἰμιλιανό Τιμιάδη, γνωστό γιά τίς μελέτες καί τήν ζωντανή παρουσία του. Στό τέλος τῆς συνάντησης μᾶς λέει: Τό ἀπόγευμα ἐλᾶτε νά σᾶς πάω μιὰ βόλτα στά ἀξιοθέατά της πόλεως. Θά μᾶς πάει ὁ John, ὁ ὁποῖος ἦλθε προχθές ἀπό Ἀμερική καί μοῦ εἶπε «γιά μία ἑβδομάδα πού θά εἶμαι ἐδῶ, θέτω τόν ἑαυτό μου καί τό αὐτοκίνητό μου στήν διάθεσή σας».


Καί αὐτό τό παράδειγμα δέν τό ξεχνῶ.


Ἕνας Ἀμερικάνος στό θερινό ταξίδι του παίρνει αὐτή τήν ὡραία πρωτοβουλία.


Γιατί, λέω, μερικοί ἀπό ἐμᾶς νά εἴμαστε τόσο δυσκίνητοι γιά μερικές πρωτοβουλίες σάν καί αὐτή καί πιό πολύ σάν τήν προηγούμενη;


Τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1980 βρέθηκα γιά ἕνα εἰκοσαήμερο στήν Βοστώνη μέ ἕνα δικό μου πρόσωπο γιά ἰατρικούς λόγους.


Μία μέρα βγῆκα ἀπό τό ξενοδοχεῖο μέ ἕναν ξάδελφό μου, ὁ ὁποῖος ἤξερε τά μέρη αὐτά καί ἐρχόταν συχνά. Βγήκαμε, λοιπόν, γιά ἕναν περίπατο σ’ ἕνα ἤρεμο πάρκο ἐκεῖ κοντά, γιά νά ἀπολαύσουμε τούς σκίουρους πού σκαρφάλωναν στά δέντρα. Σέ μιὰ στιγμή ἕνας διαβάτης πού μᾶς προσπερνοῦσε εἶπε κάτι στόν ξάδελφό μου. Στήν συνέχεια τόν ρώτησα: Τί σοῦ εἶπε;


Μέ ρώτησε ἐάν ὁ συνοδός μου εἶναι κληρικός, τοῦ εἶπα ναί, καί ἐκεῖνος πρόσθεσε: Δέν εἶναι καλή αὐτή ἡ περιοχή, μήν πηγαίνετε πρός τά κεῖ, εἶναι κακόφημη αὐτή ἡ περιοχή.


Καί αὐτό τό περιστατικό μοῦ ἔκανε ἐντύπωση καί τό κρατάω. Δέν εἶναι σπουδαῖο, ἀλλά ἔχει κάτι νά μᾶς πεῖ, εἶναι μία εὐαισθησία, ὄχι συνηθισμένη. Ἄξια προσοχῆς.


Τέλος, μία μέρα ἦρθε στήν Βοστώνη ἕνας φίλος ἀπό τήν Νέα Ὑόρκη γιά κάποιες ἐργασίες καί μοῦ λέει: Αὔριο τό πρωί ἐπιστρέφω στή Νέα Ὑόρκη μέ τό αὐτοκίνητό μου, θά κάνουμε τρεῖς ὧρες καί ἕνα τέταρτο. Ἐάν θέλεις, ἔλα μαζί μου, νά δοῦμε τά ἀξιοθέατα τῆς μεγάλης πόλης καί τό ἀπόγευμα σέ βάζω σέ ἕνα ἀπό τά τοπικά ἀεροπλάνα καί ἐπιστρέφεις στή Βοστώνη. Πράγματι, πήγαμε, ἀνεβήκαμε στόν μεγάλο οὐρανοξύστη, ἐπισκεφτήκαμε τόν ἀρχιεπίσκοπο Ἰάκωβο καί τό ἀπόγευμα μέ ὁδήγησε στό ἀεροδρόμιο γιά τό τοπικό ἀεροπλάνο. Ὅταν ἔφθασα στό ἀεροδρόμιο τῆς Βοστώνης, ὅλοι οἱ συνεπιβάτες μου κατέβηκαν βιαστικοί, ὁ καθένας μέ τήν τσάντα του στό χέρι κι ἐγώ μετά τήν ἀποβίβαση ἔμεινα μόνος, σάν ἐπαρχιώτης καί δέν ἤξερα ποῦ νά πάω. Κοιτάζω δεξιά-ἀριστερά νά δῶ τήν ἔξοδο, ἀπό ὅπου εἴχαμε ἔρθει ἀπό τήν Ἀθήνα, πουθενά τέτοιο πράγμα. Κοιτάζω ἀπό δῶ, κοιτάζω ἀπό κεῖ, τίποτα. Ὁπότε μέ πλησιάζει ἕνας κύριος καί μέ ρωτάει: Do you have any problem?


Τοῦ εἶπα περίπου τό πρόβλημα μέ τά λίγα μου ἀγγλικά. Κι ἐκεῖνος μου εἶπε: Give me your ticket. Ἡ ἀπάντησή του κατόπιν: Not here, come with my car Μέ πῆρε λοιπόν μέ τό ἁμάξι του, μοῦ εἶπε ὅτι πρέπει νά βγοῦμε ἔξω ἀπό τό κτίριο καί νά πᾶμε ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, ὅπου θά μέ περίμεναν οἱ ντόπιοι συγγενεῖς μου, ὅπου καί τούς βρῆκα ἀναμένοντας. Καί αὐτό τό συμβάν τό κρατῶ καί τό σκέφτομαι, σάν πρωτοβουλία, σάν ἔμπνευση. Πόσα μᾶς λένε αὐτά τά μικρά περιστατικά πού ἴσως εἶναι μεγάλα....


π. Ἠλίας Μαστρογιαννόπουλος


Περιοδικό «ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ» τεῦχος 90

Ἀναδημοσίευση ἀπὸ τὴν ἱστοσελίδα www.zoiforos.gr



 
Τα σχόλιά σας
Η Ευγένεια αποτελεί δείχτή της πνευματικής καλλιέργιας.Ας μη θεωρηθει περιαυτολογία αλλά θυμάμαι με συγκίνηση έναν εργοδότη μου να μου λέει "παιδί μου εσυ,είσαι απο μέσα σου ευγενική".Αν πω πως ένιωσα χαρούμενη για την διάκριση αυτή ξέρω πως μπορεί να θεωρηθώ κενόδοξή ή επηρμένη,όμως σας βεβαιώνω πως ένιωσα χαρά όπως κάθε φορά που πιάνω τον εαυτό μου να εξυπερετεί με καλή διάθεση ακόμα και τον πιο δύστροπο ή και αγενή πελάτη.Μιλάω για τις φορές που είμαι ήρεμη και χαρούμενη,οχι για τις φορές που βράζω στο ζουμί μου και η συμπεριφορά μου είναι καλή μεν αλλά κάτι λείπει και αυτό το κάτι λέγεται ευγένεια.Δεν ξέρω αν η ευγένεια προέρχεται απο το καλό γένος,όπως και να έχει ακόμα και ένας δούλος μπορει να είναι ευγενικός ιδίως αν υπηρετεί έναν αφέντη.Στο κείμενό του ο π.Ηλίας δεν μιλάει για θυσίες και μεγάλα κατορθώματα μιλάει για απλά πράγματα που όλοι μπορούμε να κάνουμε,ακόμα και οι μη Χριστιανοί.Ένα χαμόγελο μέσα απο την καρδιά,μια καλημέρα,μια καλή κουβέντα,μια ελαχιστη βοήθεια όπως το να κρατήσεις μια πόρτα ανοιχτή ή να βοήθήσεις έναν τυφλό να κατέβει το λεωφορείο. χαιρετώ, Γώτα Βούλγαρη.

Βουλγαρη Γιωτα, 16 Ιουλίου 2010
Θαυμάζω και γονατίζω μπροστά στους ανθρώπους που σε αυτή την εποχή του άκρατου ατομισμού, εγωισμού, παχυδερμισμού και έλλειψης κάθε αισθήματος συμπόνοιας, αλληλεγγύης και ψυχικής προσέγγισης στον συνάνθρωπο, λειτουργούν με γνώμονα τη βοήθεια του πλησίον κάνοντας πραγματικά κάποια θυσία. Δεν έχω καταφέρει να το κάνω. Είναι όμως θα έλεγα ένας διακαής πόθος. Όχι έτσι απλά να το κάνω μια μέρα. Να με αξιώσει να βρώ τη δύναμη, τον τρόπο, τον χρόνο, έτσι όπως μόνο Εκείνος ξέρει να στέλνει μπροστά σου όλα τα προιόντα της προσευχής σου όταν είναι αληθινή, ΤΟΤΕ ακριβώς που μπορείς, που είσαι έτοιμος να το κάνεις σωστά, ΤΟΤΕ μόνο που αυτό πρέπει να γίνει. Πιστεύω όμως πως δεν αρκεί να μένουμε στις ευχές. Οφείλουμε την ευχή να την κάνουμε απόφαση, πόθο, φλόγα που καίει την ψυχή και κάποια στιγμή το χέρι Του θα την αρπάξει να την κάνει πυρκαγιά, θείο έρωτα, δίψα χωρίς όρια να Τον συναντήσεις. Ας βάλουμε αυτή την επιθυμία βαθειά στο νού και την καρδιά. Αντί να υπολογίζουμε πόση σύνταξη θα μας επιτρέπουν να πάρουμε στα 70 μας, ας προσευχηθούμε μέχρι τότε αν θέλει ο Θεός να είμαστε σε τούτο τον κόσμο, να έχουμε αφιερώσει ένα κομματάκι απο τον εαυτό μας στον συνάνθρωπο. Τότε θα έχουμε κάνει ένα βήμα πιο κοντά Του. Γένοιτο.

Αναστασία Πολύδωρα, 15 Ιουλίου 2010
θα ήταν όλα διαφορετικά αν ήμασταν για τους άλλους άνθρωποι βοηθείας. Υπάρχουν άνθρωποι που λειτουργούν έτσι γιατί έχουν μάθει να μην βλέπουν τον άλλο άνθρωπο με γνώμονα το συμφέρον, που λειτουργούν έτσι απλά και αβίαστα, χωρίς να θεωρούν ότι κάνουν κάτι σπουδαίο. Νομίζω πως χρειάζεται η ψυχή μας αυτό το άνοιγμα, αν προσπαθήσουμε να αφιερώνουμε λίγο απο τον χρόνο μας σε άνθρώπους που το έχουν ανάγκη, αυτό θα ήταν λυτρωτικό, γιατί ἐτσι θα ξεχνούσαμε για λιγο τον εαυτό μας και τις ανάγκες του. Ακόμα και αν δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε σε οποιαδήποτε στιγμή, κάτω απο οποιεσδήποτε συνθήκες. Και μιλάω για την προσευχή που δεν γνωρίζει όρια και φραγμούς, γεφυρώνει τις αποστάσεις, παρηγορεί και θεραπεύει τις ψυχές των ανθρώπων. Έτσι ό,τι κάνουμε για τον "αδελφό", ο Κύριος θα μας το λογαριάσει μιαν ήμερα σαν το καλό που κάναμε στον ίδιο, σαν ελαχιστο δειγμα ευγνωμοσύνης στην αγάπη και τη θυσία Του.

Κονιτοπουλου Μαρια, 14 Ιουλίου 2010
Η Άποψή μας



Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.