Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Τὸ σκουλήκι καὶ ἡ ἀγελάδα




Τοῦ Ἰ. Κ.  Πρετεντέρη

Οι πολίτες, αξίζουν μια ισχυρότερη χώρα ή ένα καλύτερο κράτος. Να το συζητήσουμε… Κάποτε ο Τζον Φ. Κένεντι είχε δημιουργήσει αίσθηση με εκείνη τη μεγαλόπρεπη φράση που έλεγε «προτού αναρωτηθείς τι θα κάνει η χώρα σου για σένα, αναρωτήσου τι κάνεις εσύ για τη χώρα σου». Η σκέψη του είναι ωραία αλλά με τέτοια μυαλά ο μακαρίτης δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι Ελληνας.

Ο λόγος είναι απλός. Στη χώρα μας ο πολίτης διατηρεί τόσο εχθρικές σχέσεις με τη χώρα του ώστε η χώρα τού φέρεται ως σκουλήκι αλλά και ο ίδιος την αντιμετωπίζει μόνο ως αγελάδα για άρμεγμα.

Οπου σταθείς κι όπου βρεθείς, με όποια αφορμή προκύψει, θα ακούσεις τον Ελληνα να αγανακτεί θυμωμένος «τι κάνει το κράτος!» χωρίς ποτέ να αναρωτηθεί τι κάνει ή τι έχει κάνει και αυτός για το κράτος του. Ισως επειδή ξέρει. Στην καλύτερη ποινική περίπτωση το εξαπατά ή το παρακάμπτει ή το υπονομεύει με την πιο ελαφριά συνείδηση.

Κλέβει την εφορία αλλά ζητεί καλύτερη δημόσια εκπαίδευση. Χτίζει αυθαίρετα αλλά απαιτεί την ασφάλεια του αυθαιρέτου του. Καίει τα δάση αλλά θέλει προστασία από τις φυσικές καταστροφές. Τρέχει την τελευταία ημέρα των πληρωμών στην εφορία αλλά φωνάζει επειδή έχει ουρά. Κακά τα ψέματα, ο Ελληνας εκδηλώνει στη συναλλαγή με τη χώρα του το χαμηλότερο δυνατό επίπεδο κοινωνικής και πατριωτικής συνείδησης.

Η συζήτηση είναι παλαιά και τετριμμένη. Το κράτος είναι άθλιο επειδή έχει άθλιους πολίτες; Οι πολίτες γίνονται άθλιοι επειδή το κράτος τούς αναγκάζει; Ή μήπως οι πολίτες έχουν απλώς το κράτος που τους αξίζει; Δεν θα βγάλουμε άκρη. Η υπόθεση θυμίζει λίγο την κότα και το αβγό.

Ισως άλλωστε το ζήτημα να μη βρίσκεται καν εκεί. Διότι το εντυπωσιακότερο όλων είναι ότι οι ίδιοι πολίτες που δεν τρέφουν καμία εκτίμηση για το κράτος που έχουν απαιτούν την ενεργοποίηση και την παρέμβαση αυτού του κράτους για να αντιμετωπιστεί και το παραμικρό πρόβλημα που τους προκύπτει.

Η τελευταία και γελοιωδέστερη εκδοχή του φαινομένου αφορά την τηλεόραση. Δεν μας αρέσουν τα δελτία ειδήσεων; Καλείται το κράτος να κάνει κάτι για να μας αρέσουν. Να απαγορεύσει τις μετρήσεις τηλεθέασης, να ορίσει ποια θέματα πρέπει να παίζουν και ποια όχι, να συλλάβει τους παρουσιαστές.

Δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα. Οι ίδιοι εκπαιδευτικοί που καταγγέλλουν το επίπεδο της δημόσιας εκπαίδευσης διαγκωνίζονται για να διοριστούν στην εκπαίδευση το επίπεδο της οποίας καταγγέλλουν ­ και το οποίο σε τίποτε δεν θα βελτιώσουν μόλις διοριστούν.

Οι ίδιοι πολίτες που απαιτούν να μη σταματήσει η κρατική χρηματοδότηση της ασφάλισης διαμαρτύρονται ότι οι φορολογικές κλίμακες στην Ελλάδα είναι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη ­ μα αν το κράτος δεν φορολογήσει, πώς θα χρηματοδοτήσει;

Κανένας δεν θέλησε ποτέ να παραδεχθεί ότι αυτή η χώρα δεν είναι προϊόν εισαγωγής. Δεν την έφτιαξαν τίποτε εξωγήινοι. Δημιουργήθηκε από όλους εμάς που κατοικούμε σε αυτήν, που ανήκουμε σε αυτήν, που την αποτελούμε.

Προφανώς δεν ασχοληθήκαμε αρκετά για να την κάνουμε καλύτερη. Αλλά και όσοι προσπάθησαν αντιμετώπισαν περισσότερο τη χλεύη, τις αντιδράσεις και την κακεντρέχεια των συμπολιτών τους παρά την υποστήριξη ή το χειροκρότημά τους.

Δυστυχώς. Διότι σε τελευταία ανάλυση η σκέψη του Κένεντι είναι πολύ πιο βαθιά από όσο δείχνει σε πρώτη ματιά: υπονοεί ότι μόνο αν κάνουμε αρκετά εμείς για τη χώρα μας, θα μπορέσει και αυτή με τη σειρά της να κάνει κάτι για εμάς.

Πηγή: Ἐφημερίδα  Τὸ Βῆμα,  20/1/2002



Τα σχόλιά σας
Θα ήθελα να σταθώ στην τελευταία φράση του κειμένου: "μόνο αν κάνουμε αρκετά εμείς για τη χώρα μας, θα μπορέσει και αυτή με τη σειρά της να κάνει κάτι για εμάς". Νομίζω εκεί βρίσκεται όλη η ουσία. Το κράτος είμαστε εμείς. Αλλιώς τι είνα η πατρίδα μας; Μια ιδέα; Δεν έχει υπόσταση; Η δική μας ποιότητα θα κρίνει και την ποιότητα αλλά και την πορεία της χώρας. Αλλά κλεισμένοι στο μικρόκοσμό μας αντιμετωπίζουμε τα πάντα κοντόφθαλμα, με βάση το ίδιον όφελος.

Μαρια Βαιτση, 27 Οκτωβρίου 2018
Ακριβώς αυτό, δεν υπάρχει άνοιγμα προς την κοινωνία, τα κοινά λίγο μας ενδιαφέρουν. Μόνο τί θα λάβουμε εμείς κοιτάμε. Επίσης, αναπαράγουμε αυτή τη συμπεριφορά που έχουμε μάθει, δεν αμφισβητούμε, δεν αναρωτιόμαστε άν είναι η σωστή....μόνο μιμητική. Αποτέλεσμα οι χρόνιες νοοτροπίες που ταλαιπωρούν αλλήλους. Χαραλαμπία

Χαραλαμπία Σφυρή, 23 Οκτωβρίου 2018
Η Άποψή μας
 

Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.