Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Grece est dans la merde






Τοῦ Πέτρου Μαρτινίδη


Ὅταν ἄρχιζε ἡ οἰκονομικὴ κρίση στὴ χώρα, ὁ Στρὸς-Κάν εἶχε διαπιστώσει ὅτι: «Grece est dans la merde». Τρία χρόνια μετά, τὸ Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο κατάφερε νὰ μετατρέψει αὐτὴ τὴν ἰδιωματικὴ ἔκφραση σὲ ἀπόλυτη κυριολεξία. Ἡ ἐδῶ καὶ ἕνα μήνα ἀπεργία τῶν καθαριστῶν του καὶ τὰ στρατηγήματα τῆς πρυτανείας ἔκαναν τὶς Σχολὲς ἀηδιαστικοὺς σκουπιδότοπους. Κι ὅπου καταβάλλεται κάποια προσπάθεια στοιχειώδους συμμαζέματος, ὥστε νὰ συνεχιστοῦν τὰ μαθήματα, παρεμβαίνουν οἱ φιλοΣΥΡΙΖΑϊκὲς φοιτητικὲς παρατάξεις (ΕΑΑΚ καὶ ἄλλες συναφεῖς) γιὰ νὰ σκορπίσουν ὅ,τι συμμαζεύτηκε καὶ νὰ διατηρήσουν τὸ σκουπιδαριὸ ἀναλλοίωτο.

Σὰν νὰ μὴν ἔφτανε αὐτὴ ἡ συνεισφορὰ στὴ δημόσια καὶ δωρεὰν παιδεία, οἱ ἴδιες παρατάξεις ἀποφάσισαν νὰ καταλάβουν τὶς Σχολὲς καὶ νὰ ἐμποδίσουν (γιὰ μία ἀκόμη φορᾶ) τὴν ψηφοφορία γιὰ πανεπιστημιακὰ συμβούλια. Εὐλόγως. Ἄνθρωποι ποὺ καταγγέλλουν στὶς ἀφίσες τους τὴν «ἀξιολόγιση» (μὲ γιώτα), πῶς νὰ δεχτοῦν τὴν ἐφαρμογή της; Ἀποκορύφωμα, ὡστόσο, ἦταν ἡ συμβολὴ καὶ συναδέλφων καθηγητῶν στὴν παρεμπόδιση τῆς ψηφοφορίας, μὲ τὸν ἀνυπέρβλητο ἰσχυρισμὸ ὅτι αὐτοὶ «δὲν ἀσκοῦν βία». Ἁπλῶς, στέκονται μπρὸς στὶς εἰσόδους τῶν χώρων ἐκλογῆς καὶ θὰ πρέπει νὰ βιαιοπραγήσουν, παραμερίζοντάς τους, ἐκεῖνοι ποὺ θέλουν νὰ μποῦν νὰ ψηφίσουν! Ἰδού, λοιπόν, μία κρίσιμη διαφορὰ τῶν δύο «ἄκρων». Οἱ Χρυσαυγίτες σὲ δέρνουν κατευθείαν, ἐνῶ στὴν ΕΑΑΚ ζητοῦν νὰ τοὺς δώσεις ἄλλοθι γιὰ νὰ σὲ δείρουν.

Εἶναι ἀπολύτως φανερό, νομίζω, ὅτι ἕνα σωρὸ τενεκέδες ἔγιναν καθηγητὲς τὰ τελευταῖα χρόνια. Προβιβάζουν μὲ ἄριστα τοὺς πάντες, γιὰ νὰ καλύψουν τὴν ἀνεπάρκειά τους, κι ἀντιστέκονται λυσσωδῶς σὲ ὅ,τι θὰ μποροῦσε νὰ ἐλέγξει τὶς ἀποδόσεις τους. Ὅπως ἕνα σωρὸ νεαροὶ μαφιόζοι ἔγιναν φοιτητὲς καί, τώρα ποὺ μειώνεται ἡ πιθανότητα νὰ πάρουν δίπλωμα ὥστε νὰ χρηματίζονται ὡς ἐπιστήμονες, προτιμοῦν τὸ ἄμεσο χαρτζιλίκωμα ἀπὸ ὀργανωτὲς πανεπιστημιακῶν πάρτι, παράνομα κυλικεῖα ἢ «αὐτοδιαχειριζόμενα» στέκια ἑνὸς ἐγκατεστημένου στὸ πανεπιστήμιο ὑπόκοσμου, ἕτοιμου νὰ προπηλακίσει ἢ νὰ δείρει ὅποιον τοὺς ἐπικρίνει. Ἂν τὰ μέλη τῶν ΕΑΑΚ προσφέρουν ἀνιδιοτελῶς τὶς ὑπηρεσίες τους σὲ ὅλους αὐτούς, τότε διαφέρουν καὶ σὲ κάτι ἀκόμα ἀπὸ τοὺς Χρυσαυγίτες.

Ἀφοῦ ἡ πανεπιστημιακὴ διοίκηση παίζει τὰ πολιτικά της παιχνίδια, μὲ τὸ νὰ ἐπιτρέπει νὰ ἀκυρώνουν τὶς σπουδὲς χιλιάδων ἄλλων 50-60 ἄτομα σὲ κάθε Σχολή, ἡ λύση εἶναι ἁπλή. Οἱ ἱκανοὶ δάσκαλοι δὲν χάνονται. Κάπου θὰ βροῦν νὰ βιοποριστοῦν, διοχετεύοντας τὴν ἀγάπη τους γιὰ γνώση. Οὔτε οἱ ἱκανοὶ φοιτητὲς χάνονται. Κάπου θὰ βροῦν ἀξιοπρεπῆ πανεπιστήμια καὶ ὑποτροφίες σπουδῶν. Ὅσο γιὰ τὸ ΑΠΘ, ἀπὸ τὴ Θεολογικὴ μέχρι τὸ Τμῆμα Μηχανολόγων κι ἀπὸ τὴν αἴθουσα τελετῶν μέχρι τὸ ΑΧΕΠΑ, μπορεῖ νὰ γίνει ἕνας ἐξαίρετος τόπος ἐπεξεργασίας ἀπορριμμάτων. Θὰ ὠφεληθοῦν, ἔτσι, οἱ μετακινήσεις τῶν ὀχημάτων τοῦ δήμου καὶ θὰ λυθεῖ, μαζί, ἡ ἀντίρρηση περιφερειακῶν δήμων σὲ κάθε σχετικὴ κατασκευὴ στὴν περιοχή τους. Ἂν ἡ ἀρχὴ εἶναι τὸ ἥμισυ τοῦ παντός, αὐτὴ ἡ λύση βρίσκεται ἤδη στὰ μισά τοῦ δρόμου.


Ὁ κ. Πέτρος Μαρτινίδης εἶναι συγγραφέας καὶ καθηγητὴς στὸ Τμῆμα Ἀρχιτεκτόνων τοῦ ΑΠΘ.
 


Τα σχόλιά σας
Απορώ ποιοι φταίνε γι άυτήν την κατάσταση. Μήπως και εμείς που ανεχόμαστε να βιώνουμε όλες αυτές τις καταστάσεις; Μπορούμε, ο καθένας στο χώρο του, να αντιδράσει δυναμικά, επιδιώκοντας να εφαρμόζονται τα αυτονόητα, ή μήπως είναι ουτοπικά αυτά που σκέφτομαι; Αν ένας ηγετικά βγει μπροστά, θα τον ακολουθήσουν οι άλλοι , ή θα φοβηθούν να τα βάλουν μ΄αυτούς που φωνάζουν και θα λουφάξουν στη γωνιά τους; Απορίές... Ξέρετε, αυτό που με θλίβει δεν είναι το κακό που κυριαρχεί γύρω μας, αλλά το ότι έχουμε πειστεί ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι΄αυτό...

Μαρία Βαϊτση, 7 Νοεμβρίου 2012
'Ιδού λοιπόν μια κρίσιμη διαφορά των δύο άκρων.Οι χρυσαυγίτες σε δέρνουν κατ'ευθείαν ενώ στην ΕΑΑΚ ζητούν να τους δώσεις άλλοθι για να σε δείρουν!!!Γελώ.Πολύ Καλή διατύπωση.Άρα καταλήγουμε και πάλι στο άριστον μέτρον... των αρχαίων προγόνων ή το "μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού" το οποίο για να αποκτήσουμε ,άραγε, θα χρειαστεί να φτάσουμε στα άκρα;;;Σίγουρα πάντως οχι σε αυτά τα "άκρα" που μας περιγράφει ο κος Μαρτινίδης. Οι άνθρωποι εξακολουθούμε να υπάρχουμε μεταπτωτικοί, φθαρτοί, φοβισμένοι,και αδύναμοι.Όσο πιο φοβισμένοι τόσο πιο τρομακτικοί,τόσο περισσότερο απάνθρωποι.Εξακολουθούμε να ζητάμε τον ζώντα μετά των νεκρών.Θρηνούμε τον άφθαρτον ως εν φθορά και δεν ακούμε στην προτροπή να βγούμε να κηρύξουμε ακόμα και στους "μαθητές" που τα έχουν χάσει περισσότερο από όλους την Αλήθεια.Πάντα θα είμαστε λίγοι και πάντα οι πιο δυνατοί.Ας έχουμε όλους στην σκέψη και τις προσευχές μας....ξεκινώντας απο τον εαυτό μας ωστέ να γνωρίσουμε " και τι το υπερβάλλον μέγεθος της δυνάμεως αυτού εις υμάς τους πιστεύοντας κατα την ενέργειαν του κράτους της ισχύος αυτού,ην ενήργησεν εν τω Χριστώ εγείρας αυτών εκ νεκρών".(.Εφ.1 19)

ΠαναΓιώτα Βούλγαρη, 4 Νοεμβρίου 2012
Ο κ. Πέτρος Μαρτινίδης περιγράφει την κατάσταση που επικρατεί στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, όμως δε διαφέρει πολύ από εκείνη που επικρατεί στην Πρωτοβάθμια στην οποία υπηρετώ. Και σ' αυτή μια διάλυση, με τη διαφορά ότι εδώ επεμβαίνουν οι συνδικαλιστές. Κι αναρωτιέμαι: είμαστε μια χρεωκοπημένη χώρα κι ακόμα μιλάμε για δικαιώματα, αντί όλοι να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να σώσουμε ό,τι σώζεται! Τόση μετάλλαξη έχει πάθει το ελληνικό DNA! Ευτυχώς που ξέσπασε η κρίση για να ξεκαθαρίσουν όλα. Γένοιτο!

Ευαγγελία Χατζοπούλου, 2 Νοεμβρίου 2012
Ο κ. Μαρτινίδης περιγράφει τη ζοφερή πραγματικότητα, την οποία βιώνουν σήμερα τα ελληνικά πανεπιστήμια. Με θλίβει ιδιαίτερα το γεγονός ότι αναφέρεται στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, του οποίου τυγχάνει να είμαι πτυχιούχος. Δεν με εκπλήσσει το γεγονός, καθώς στα χρόνια των πτυχιακών μου σπουδών είχα γίνει μάρτυρας αν όχι ίδιων, πάντως παρόμοιων καταστάσεων. Αναρωτιέμαι ποιοί επιτρέπουν ακόμα σε φοιτητικές παρατάξεις της όποιας απόχρωσης ή ιδεολογίας να επεμβαίνουν βίαια στην πανεπιστημιακή ζωή των Ιδρυμάτων και να χαλούν την <<εύρυθμη>> λειτουργία τους. Είναι αλήθεια οτι η πρακτική της κομματικοποἰησης των πανεπιστημίων που άρχισε στη χώρα μας τη δεκαετία του 1980 είναι δύσκολο ν' αλλάξει από τη μια στιγμή στην ἀλλη. Και είναι δύσκολο διότι κάποιοι τεχνηέντως την συντηρούν αποσκοπώντας στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Ο κ. καθηγητής αναφέρεται επίσης στο μείζον θέμα της αξιολόγησης των πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων και ιδιαίτερα στην αξιολόγηση των καθηγητών. Η αξιολόγηση έχω την εντύπωση ότι αποφασίστηκε με νόμο το 2007, αλλ' αμφιβάλλω αν έχει εφαρμοστεί στη πράξη έστω και στο ελάχιστο. Ποιοί δε τη θέλουν; Ποιοί τη φοβούνται ; Χαρακτηριστική είναι η φράση του κ. Μαρτινίδη περί καθηγητών <<τενεκέδων>>. Δυστυχώς, αν συνεχίστει η εκλογή καθηγητών με το υπάρχον σύστημα και χωρίς την απαραίτητη συχνή αξιολόγηση από ανεξάρτητα (κομμάτων) και διακεκριμένα στην πανεπιστημιακή κοινότητα άτομα, θα έχουμε τη παραγωγή τέτοιων πανεπιστημιακών δασκάλων, όπως ακριβώς τους περιγράφει ο καθηγητής.

Βαγγέλης Φαλάρας, 31 Οκτωβρίου 2012
Ακρως Ενδιαφερον και αυτο το Κειμενο.

Ελεσα, 26 Οκτωβρίου 2012
Η Άποψή μας



Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.