Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Οἱ ἄνθρωποι ἐγκατέλειψαν τό Θεό


 



τοῦ Ἀλεξάντρ Ἰσάγεβιτς Σολζενίτσιν

Ὅταν πρωτοπῆγα στό σχολεῖο στήν πόλη Ροστόβ, στόν ποταμό Ντόν – θυμᾶμαι ὅτι στό δρόμο μου περνοῦσα ἕνα ἀστραφτερό σῆμα τῆς Ἕνωσης τῶν Ἀθεϊστῶν Ἀγωνιστῶν – οἱ συμμαθητές μου μέ κορόιδευαν, μέ τήν παρότρυνση τῶν μελῶν τῆς Komsomol, ἐπειδή συνόδευα τή μητέρα μου στήν τελευταία ἐκκλησία πού ἀπέμενε στήν πόλη, καί μοῦ ἅρπαξαν τό σταυρό πού φοροῦσα στό λαιμό μου.

Ἀργότερα θυμᾶμαι τήν ἐξήγηση πού ἔδιναν μερικοί γέροι γιά τίς μεγάλες συμφορές πού εἶχαν πέσει στή Ρωσία: «Οἱ ἄνθρωποι ἐγκατέλειψαν τό Θεό γι’ αὐτό συνέβησαν ὅλα αὐτά» .

Ἀπό τότε πέρασα 50 ὁλόκληρα χρόνια μελετώντας τήν ἱστορία τῆς Ρωσικῆς Ἐπανάστασης. Ἔχω διαβάσει ἑκατοντάδες βιβλία, ἔχω συγκεντρώσει ἑκατοντάδες προσωπικές μαρτυρίες κι ἔχω συνεισφέρει μέ ὀκτώ δικά μου βιβλία στήν προσπάθεια νά ξεκαθαριστοῦν τά χαλάσματα πού ἄφησε πίσω της ἡ μεγάλη αὐτή ἐξέγερση.

Ἀλλά ἄν μοῦ ζητοῦσε κάποιος νά διατυπώσω ὅσο πιό ἐπιγραμματικά γίνεται τή βασική αἰτία τῆς καταστροφικῆς αὐτῆς Ἐπανάστασης, πού ἐξολόθρευσε 60 περίπου ἑκατομμύρια συμπατριωτῶν μου, δέν θά ἔβρισκα φράση πιό ταιριαστή ἀπό ἐκείνη: «Οἱ ἄνθρωποι ἐγκατέλειψαν τό Θεό γι’ αὐτό συνέβησαν ὅλα αὐτά».

Ὁ ξεπεσμός τῆς ἀνθρώπινης συνείδησης, πού στερήθηκε τή θεία της διάσταση, εἶναι ἕνας ἀπό τούς πιό ἀποφασιστικότερους παράγοντες ὅλων τῶν μεγάλων ἐγκλημάτων αὐτοῦ τοῦ αἰώνα. Ὅλες οἱ προσπάθειες νά βροῦμε διέξοδο ἀπό τίς σημερινές συμφορές τῆς ἀνθρωπότητας θά εἶναι μάταιες, ὅσο δέν ἀναπροσανατολίζουμε τή Συνείδησή μας, μέ Μετάνοια, πρός τό Δημιουργό του Κόσμου. Τό νόημα τῆς ζωῆς δέ συνίσταται στήν ἐπιδίωξη τῆς ὑλικῆς ἐπιτυχίας ἀλλά στήν ἀναζήτηση τῆς πνευματικῆς καταδίωξης καί ἀνάπτυξης. Ὁλόκληρη ἡ ὕπαρξή μας πάνω στή Γῆ δέν εἶναι παρά μιὰ παροδική, μεταβατική φάση πρός κάτι ὑψηλότερο. Ἕνα σκαλί τῆς σκάλας. Μόνοι τους οἱ ὑλικοί νόμοι δέν μποροῦν νά ἐξηγήσουν τή Ζωή, οὔτε νά τῆς δώσουν νόημα καί κατεύθυνση.

Ἀπέναντι στίς φροῦδες ἐλπίδες τῶν δύο περασμένων αἰώνων δέν ἔχουμε νά ἀντιτάξουμε παρά μόνο τοῦτο: μία ἀποφασισμένη Ἀναζήτηση γιά νά ἀγγίξουμε καί πάλι τό ζεστό χέρι τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖο τόσο ἀπερίσκεπτα ἀπαρνηθήκαμε. Μόνον ἔτσι μποροῦμε νά ἀνοίξουμε τά μάτια μας καί νά ἀντικρίσουμε τά λάθη αὐτοῦ τοῦ δυστυχισμένου 20οῦ αἰώνα καί νά ὁδηγήσουμε τά χέρια μας σωστά ὥστε νά τά διορθώσουμε.

Ὁ κόσμος μας παρασύρεται σ’ ἕναν ἀνεμοστρόβιλο. Ἀλλά μόνον στίς ὧρες τέτοιων δοκιμασιῶν ἐκδηλώνονται καί τά ὑψηλότερα χαρίσματα τοῦ Ἀνθρωπίνου Πνεύματος.



Ἀναδημοσίευση ἀπό: http://exagorefsis.blogspot.com/



 
Τα σχόλιά σας
Η τελευταία φράση αυτού του "επίκαιρου" δυστυχώς σημειώματος κρύβει τη μοναδική μας ελπίδα. Τώρα που όλα έχουν γκρεμιστεί, τώρα που όλα τα μεγάλα πεθαίνουν, τώρα είναι η ώρα να εκδηλωθούν τα υψηλότερα χαρίσματα του ανθρώπινου πνεύματος. Ας είναι έστω τώρα η ώρα να σηκώσουμε τα μάτια στον ουρανό, να ανοίξουμε την ψυχή μας, να σκύψουμε στα γόνατα. Έτσι συμβαίνει σε κάθε θάνατο. Αν σκεφθείτε προσεκτικά κάποιες περιπτώσεις οικογενειών όπου κάποιο άτομο φεύγει απο αυτή τη ζωή, θα διαπιστώσετε πως το γεγονός καθαυτό είναι μόνο μία διάσταση της νέας κατάστασης που δημιουργείται. Συνήθως το ίδιο το γεγονός συνοδεύεται απο σειρά εσωτερικών ανατροπών των μελών της οικογένειας, αναθεωρήσεις, επανατοποθετήσεις πάνω σε σχέσεις. Ακούει κανείς για πρώτη φορά συγνώμη, η ψυχή λυγίζει, λυπάται για τα τυχόν κακά του παρελθόντος. Αδέλφια έρχονται πιο κοντά, γονείς με παιδιά, σύζυγοι κάποτε απομακρυσμένοι απο εγωισμούς και πείσματα. Όπως τότε στη θλίψη και το έρεβος της ψυχής η παρουσία του Θεού λύνει δια μιάς όλους τους "κόμπους" και απογειώνει και ξαναγεννά και καθαρίζει το νού και την ψυχή, έτσι και τώρα μπρός το θάνατο αυτής της κοινωνίας, η παρουσία και μόνο του Θεού θα φέρει τη μεγάλη ανατροπή, τη λύση και τη λύτρωση και την Ανάστασή μας. Γένοιτο.

Αναστασία Πολύδωρα, 1 Ιουλίου 2010
Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.