Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ἤξερε ὅτι θὰ πεθάνει ἀλλὰ προτίμησε νὰ γεννήσει


 



Μία 32χρονη γυναίκα, ἡ Donna Blanks, ἀποφάσισε νὰ γεννήσει τὸ μωρὸ ποὺ κυοφοροῦσε, παρὰ τὸ ὅτι οἱ γιατροὶ τὴν εἶχαν προειδοποιήσει πὼς ἂν συνέχιζε τὴν κύηση θὰ ἔχανε τὴ ζωή της.

Ἡ Blanks, ὑπέφερε ἀπὸ νεφρικὴ ἀνεπάρκεια ἡ ὁποία συνεχῶς ἐπιδεινωνόταν. Μάλιστα, προσπαθοῦσε ἐδῶ καὶ 13 χρόνια νὰ μείνει ἔγκυος ἀλλὰ χωρὶς ἀποτέλεσμα. Ἔτσι λοιπὸν ὅταν τὰ κατάφερε, οἱ γιατροὶ τὴ συμβούλεψαν νὰ κάνει ἔκτρωση προκειμένου νὰ σώσει τὴ ζωή της. Ἡ Donna ὅμως, ὄχι μόνο δὲν τοὺς ἄκουσε ἀλλὰ ἀποφάσισε νὰ κάνει τὸ ὄνειρό της πραγματικότητα καὶ νὰ γίνει μητέρα.

Ἡ κύησή της ἦταν δύσκολη καὶ ἡ Donna ὑπέφερε ἀπὸ ἀφόρητους πόνους καθὼς παράλληλα ὑποβάλλονταν καὶ σὲ αἱμοκάθαρση. Οἱ γιατροὶ θεωροῦσαν ὅτι οὔτε τὸ μωρὸ θὰ κατάφερνε νὰ ἐπιβιώσει. Διαψεύστηκαν ὅμως καθὼς ἔπειτα ἀπὸ 27 ἑβδομάδες γεννήθηκε ὁ μικρὸς Cade μὲ σοβαρὰ προβλήματα στὶς βαλβίδες τῆς καρδιᾶς του. Τὸ νεογέννητο ποὺ ἦταν πρώιμο, ὑπεβλήθη δύο φορὲς σὲ καρδιοχειρουργικὴ ἐπέμβαση ὥστε νὰ καταφέρει νὰ ἐπιβιώσει, καὶ τελικὰ τὰ κατάφερε.

Ὁ μικρὸς Cade νοσηλεύτηκε γιὰ τρεισήμισι ὁλόκληρους μῆνες, ἐνῶ ἡ κατάσταση τῆς ὑγείας τῆς Donna ἐπιδεινωνόταν μέρα μὲ τὴν ἡμέρα. Οἱ γιατροὶ ἔκριναν πὼς ἦταν ἀπαραίτητη ἡ μεταμόσχευση νεφροῦ στὴν νεαρὴ κοπέλα. Ὡστόσο, ἂν καὶ ὁ πατέρας καὶ ὁ ἀδερφὸς της ἦταν συμβατοὶ δότες, ἡ ἐγχείρηση δὲν μποροῦσε νὰ γίνει καθὼς ἡ 32χρονη ἀπέκτησε παράλληλα καὶ καρδιακὰ προβλήματα.

Ἡ ἄτυχη γυναίκα, νοσηλεύτηκε στὸ νοσοκομεῖο ὅπου καὶ ἄφησε τὴν τελευταία της πνοὴ ἀπὸ καρδιακὴ προσβολὴ ἔπειτα ἀπὸ 13 ὁλόκληρους μῆνες ποὺ μαχόταν ἡρωικὰ ὥστε νὰ κρατηθεῖ στὴ ζωὴ καὶ νὰ χαρεῖ τὸ ἀγγελούδι της.



Πηγή: http://www.madata.gr/epikairotita/world/78619.html


 
Τα σχόλιά σας
To κείμενο είναι άδικο.Το κείμενο είναι γραμμένο με τη γνωστή δομή του ρεπορτάζ που έχει σκοπό να συγκινήσει επιφανειακά τον αδηφάγο fast-food τύπου αναγνώστη.Αγγίζει μόνο την επιφάνεια..τα φαινόμενα!Με τίποτα δεν περιγράφει και δεν επιχειρεί να εισχωρήσει στα εσώτερα της ψυχής αυτής της γυναίκας.Το κείμενο αυτό είναι απλά μία αναφορά,γραμμένη τυπικά από τον συγγραφέα της με ό,τι αυτός θεωρούσε αναγκαίο να συμπεριλάβει απλά για να πουλήσει μία είδηση,κάτι που κατά πάσα πιθανότητα θα είναι και η δουλειά του και θα έχει εκπαιδευτεί ειδικά γι' αυτό.Το κείμενο αφορά στους επιφανειακούς ανθρώπους του σήμερα.Δεν επιθυμεί καν να πάει πιο βαθιά,πέρα άπό την απλή μετάδοση της πληροφορίας με έναν εύγεστο,συγκινησιακό τρόπο.Γι' αυτό πιστεύω ότι δεν μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε σαν ασφαλή βάση προκειμένου να κρίνουμε πρόσωπα και καταστάσεις.Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες.Γνωρίζουμε μόνο απόψεις.Για την αγάπη σας γράφω και γω εδώ.Και σας λέω ξεκάθαρα ότι φοβάμαι πως δεν θα μπορέσω να δώσω και γω μία ικανοποιητική απάντηση σε αυτούς μας τους προβληματισμούς.Είναι ξεκάθαρο πως όλοι έχουμε την άποψή μας,και οτι αυτή διαμορφώνεται ανάλογα με τις εμπειρίες μας.Ο καθένας μας μπορεί να δώσει μία και μοναδική απάντηση,πάντα διαφορετική από τους άλλους.Δεν ξέρω αν από το κείμενο μπορεί να κριθεί η συμπεριφορά της γυναίκας αυτής ως εγωιστική.Απλά δεν προκύπτει από το κείμενο μια τέτοια πληροφορία.Αντικειμενικά παραμένει όμως η διάθεσή της για αυτοθυσία.Ο Κύριος είπε πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από το να δώσει ο αδερφός τη ζωή του για να σωθεί ένας άλλος αδελφός.Μπορεί να είναι εγωιστικά τα κίνητρα,μπορεί να είναι μια προσωρινή παράνοια,μπορεί να είναι αληθινή αγάπη,μπoρεί να μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό,μπορέι,μπορεί,μπορεί....Μπορεί να είναι όμως και το μόνο που μπορούσε να κάνει.Το μόνο που πίστευε και καταλάβαινε.Η υπέρβαση δεν βασίζεται στη λογική.Οι περισσότεροι μιλάμε με βάση τη λογική μας.Γι αυτό και γω δεν θα επιχειρήσω σε καμμία περίπτωση να εξηγήσω την συμπεριφορά αυτής της γυναίκας.Χαίρομαι όμως που βλέπω πόσο γόνιμος προβληματισμός προκύπτει από θέματα σαν αυτά.Σας ευχαριστώ που με ακούσατε (αν και δεν πρόσθεσα κάτι στην επίλυση του θέματος) και σας ζητώ να με συγχωρέσετε και μένα για τα λάθη μου.

Μάρκος Βουγιουκλής, 23 Οκτωβρίου 2010
Το Θέμα είναι Πολύ Σοβαρό!!! Ότι και να Πείς είναι Λίγο!!! Η Ψυχή του Αν θρώπου είναι Όντως μία Άβυσσος και Ειδικά της Γυναίκας!!! Ο Θεός να Δίνει Δύναμη σε Αυτούς που Μείνανε Πίσω στο Παιδί της Κυρίως!!!Δεν Έχω να Πώ Κάτι Άλλο σε Αυτές τις Περιπτώσεις Τα Λόγια είναι Φτωχά!!!

Kυριακή Καραμολέγκου, 22 Οκτωβρίου 2010
Ίσως εδώ όλοι έχουν δίκαιο, διότι απλά όλοι μας βλέπουμε αυτή την ιστορία από διαφορετικές μεριές. Δεν λέει κανείς ότι δεν έκανε καλά η κοπέλα που διάλεξε την ζωή του παιδιού της, που πήρε την απόφαση αυτή . Αυτό ως ξεχωριστός γεγονός μην διαβάζοντας όλη την ιστορία όντως αξιέπαινος. Σαφώς και πρέπει να έχουμε μια απόλυτη στάση μπροστά στην αμαρτία. Πολλά ανάλογα περιστατικά ακούμε και είναι συγκλονιστικά. Έχω διαβάζει για γυναίκα που ήτανε έγκυος και ανακαλύφθηκε ότι έχει καρκίνο, και είχε την επιλογή να απαλλάξει από τα παιδάκι και να παλέψει την αρρώστια της, και ίσως θα είχε σωθεί. Η γυναίκα αυτή όντως είπε «όχι» στο θάνατο, γεννήθηκε το παιδί και έφυγε εκείνη, ο καρκίνος είχε επιθετική μορφή. Και πολλά άλλα. Όμως μελετώντας όλο το συγκεκριμένο συμβάν έρχονται άλλες ερώτησης, και όχι για να κρίνει κανείς την συγκεκριμένη ψυχή, αλλοίμονο. Όταν έχει κανείς από παιδική ηλικία βαριά αρρώστια συνοδευόμενη με νεφρική ανεπάρκεια που μάλιστα συνεχώς επιδενόταν, ξέρει πάρα πολύ καλά τις συνέπειες που φέρει μια εγκυμοσύνη. Το ξέρει πολύ καλά. Όμως παρόλα αυτά για 13 χρόνια προσπαθεί να μένει έγκυος. Γνωρίζοντας τις συνέπειες. Βέβαια μπορεί να πει κανείς ότι υπάρχουν και πάρα πολλά θαύματα, και ήλπιζε σε αυτό η κοπέλα. Τότε είναι άλλο θέμα. Ξέρουμε όμως αν γνώριζε τον Θεό; Τόσα χρόνια αν ξέρεις την εξέλιξη και αν έχεις μια σφοδρή επιθυμία για μητρότητα δεν θα ήτανε ποιο υγιής να σκεφτείς για άλλες λύσεις; Να υιοθετήσεις ένα (ή πολλά!) παιδάκι; Η κάτι άλλο; Οπότε δεν υφίσταται συγκεκριμένα εδώ η γεγονός ότι απόφαση να κρατήσει το παιδί η κοπέλα πήρε τότε όταν οι ιατροί την ανακοίνωσαν το γεγονός. Δεν ήρθε εκείνη τη στιγμή αντιμέτωπος με το δίλλημα αυτό. Το ήξερε από πριν. Άρα είτε θεληματικά από πολύ πιο πριν διάλεξε αυτή την εξέλιξη, είτε η σφοδρή της επιθυμία την τύφλωσε τόσο που δεν την ένοιαζε καν. Ας μην ηρωοποιήσομε καταστάσεις που μπορεί να περιέχουν ψυχική αρρώστια. Συγγνώμη για τα λεγόμενα, αλλά νομίζω ότι η Ζωή είναι Δώρο του Θεού και πρέπει να είμαστε υπεύθυνη. Να μου πείτε ας είχες εσύ νεφρική ανεπάρκεια και ας έλεγες μετά όλα ότι λες. Συμφωνώ και σε αυτό. Τότε ίσως θα έχω μια ευκαιρία για μετάνοια.

Ολγα Κίτσου, 21 Οκτωβρίου 2010
Συμφωνώ με την Βίκυ , το θέμα είναι η στάση απέναντι στην αμαρτία . Αυτό νομίζω ότι πρέπει να τονιστεί . Τα κίνητρα της επιθυμίας κυοφορίας , το αν ήταν σκόπιμο να επιμείνει να γίνει μητερα κ.λ.π. είναι ήσσονος σημασίας . Καλημέρα σε όλους και καλή δύναμη .

Μαρία, 21 Οκτωβρίου 2010
Νομίζω ότι έχω μπερδευτεί με την όλη συζήτηση αρκετά... Προφανώς δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τα πραγματικά κίνητρα αυτής της γυναίκας και σίγουρα δεν μπορούμε να την κρίνουμε (δεν είναι και σωστό να κρίνουμε) γιατί δεν ξέρουμε και εμείς οι ίδιοι τι θα κάναμε και πως θα δρούσαμε σε μια ανάλογη περίπτωση... Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως την ολοκλήρωση μιας γυναίκας δεν τη φέρνει μόνο η γέννηση ενός παιδιού, σίγουρα είναι ένα φοβερό γεγονός αλλά υπάρχουν και πολλά άλλα, το πιο σημαντικό από όλα είναι η ένωσή της με τον Θεό. Αυτό που μαθαίνουμε από τους Άγιους Πατέρες είναι πως όταν ένας άνθρωπος γεμίσει με Θεό δεν επιζητά τίποτε άλλο στη ζωή του... το γεγονός ότι εμείς ζητούμε να γεμίσουμε τη ζωή μας με άλλες χαρές ίσως δείχνει πόσο απέχουμε από τη μόνη και πραγματική Αλήθεια... Σίγουρα είναι δύσκολο να φτάσουμε στο σημείο που είχαν φτάσει οι Άγιοι μας, αλλά δεν είναι ακατόρθωτο... Ας ελπίσουμε λοιπόν να τα καταφέρουμε και εμείς... καλή προσπάθεια και καλό αγώνα.

Γεωργία Χατζηπανώρια, 20 Οκτωβρίου 2010
Ξέρετε πιστεύω ότι το θέμα δεν είναι αν μπορεί να κυοφορήσει μία γυναίκα ή δεν μπορεί, αν είναι εγωισμός ή ταπείνωση, αν είναι τελικά αυτοθυσία. Για μένα είναι πολύ πιο απλό και επικροτώ απόλυτα την Κυριακή. Της είπαν οι γιατροί να κάνει έκτρωση, γιατί θα έχανε τη ζωή της... Ποια ζωή παρακαλώ; την κοσμική, περιορισμένη σε χρονικά όρια ή την ζωή της Βασιλείας του Θεού; Απλά η γυναίκα τελικά επέλεξε να μη ρισκάρει την απόλυτη χαρά. Σε τελική ανάλυση καθημερινά αποδεικνύεται πόσες φορές οι γιατροί οδηγούνται σε λάθη και εσφαλμένες γνωματεύσεις. Αποδέχτηκε το δώρο του Θεού, που ήταν η καινούργια ζωή. Μεσά από αυτό βίωσε στιγμές χαράς και αντιμετώπισε με θάρρος και παρρησία το Θεό αφού τελικά Αυτόν εμπιστεύτηκε και άκουσε. Ξέρω περιπτώσεις γυναικών που έχουν οδηγηθεί στην έκτρωση επειδή ο γιατρός είδε κάποιο πρόβλημα στο παιδί και τους είπε ότι μπορεί να γεννιόταν με κάποιο σύνδρομο. Δηλαδή αυτές είναι ανώτερες, γιατί νίκησαν την επιθυμία της μητρότητας; Αν απεκλωβιστούμε λίγο από το θέμα παιδί και βάλουμε στη θέση του κάποια άλλη επιλογή, θα είναι πιστεύω πολύ ξεκάθαρο. Απλά για μένα το κείμενο είναι η στάση απέναντι στην αμαρτία, όποια κι αν είναι αυτή...

Βίκυ Αμπράζη, 20 Οκτωβρίου 2010
Διαφωνώντας με τη Μαρία θα ήθελα να μοιραστώ τις παρακάτω σκέψεις: Το να εκφράζει κάποιος την γνώμη πάνω σε κάποιο θέμα, δεν σημαίνει ότι αυτή η γνώμη είναι και ετυμηγορία. Το να πάρει κάποιος θέση και να εξωτερικεύσει τις σκέψεις του, νομίζω ότι είναι το ζητούμενο. Κατά την γνώμη μου, μόνο το ότι συμμετέχει κάποιος, ότι κι’αν είναι αυτό που έχει να πει, η γραφίδα του γίνεται καθρέφτης και σκιαγραφεί τον χαρακτήρα, την προσωπικότητα ,την στάση του απέναντι στην ζωή. Αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί « άνοιγμα » και είναι κάτι που νομίζω ότι υστερούμε όλοι μας. Για να γίνω πιο σαφής και να πλησιάσω και το συγκεκριμένο θέμα, νομίζω ότι ο καθένας από εμάς, στο βάθος της καρδιάς του, γνωρίζει πως θα πορευόταν αν βρισκόταν στη θέση της κοπέλας του κειμένου. Το να έρθει κάποια γυναίκα αντιμέτωπη εκούσια με τον θάνατο για να φέρει μια καινούργια ζωή στον κόσμο, όπως έπραξε η κοπέλα στο παραπάνω κείμενο, είναι κάτι που απαιτεί θάρρος, αυτοθυσία, αλτρουισμό. Όποια και να είναι τα βαθύτερα κίνητρα που μπορεί να την ώθησαν σε αυτή την απόφαση, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν ήταν μια απλή διαπραγμάτευση. Το κόστος ήταν το μεγαλύτερο δυνατό. Η ίδια της η ζωή. Πολύ θα ήθελα λίγη από την γενναιότητα αυτής της κοπέλας. Δεν την έχω και την ζηλεύω, γιατί φοβάμαι πολύ τον θάνατο.

Παναγιώτης Λίζος, 20 Οκτωβρίου 2010
Νομίζω πως τέτοιου είδους λεπτά ζητήματα, που είναι θέματα ζωής και θανάτου, είναι τελείως προσωπικά και δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε πρόσωπα και καταστάσεις. Το συγκεκριμένο γεγονός και ιδιαίτερο και πολύπλοκο είναι, αφού αγγίζει πολλές πλευρές της ζωής ενός ανθρώπου: την αγάπη για τη ζωή, την ανάγκη της μητρότητας, την ασθένεια,τον πόνο και το θάνατο, την υπέρβαση της ζωής χάριν μιας άλλης ζωής, και γενικότερα τις ψυχικές ανάγκες, την πληρότητα ή τα κενά που ένιωθε αυτή η γυναίκα. Στη ζωή δεν είναι όλα άσπρο ή μαυρό, σίγουρα δεν μπορούμε να πούμε ότι η μία ή άλλη στάση είναι η σωστή και εμείς δεν ξέρουμε τι θα κάναμε στη θέση της. Ο άνθρωπος είναι ένα ον με τόσο σύνθετη ψυχή, έχει τόσο πολύπλευρες ανάγκες, προβαίνει συχνά σε τόσο ιδιαίτερες πράξεις, που θα ήταν μάλλον εσφαλμένο να καθορίσουμε εμείς τι είναι σωστό και τι όχι. Ο καθένας μας δίνει τις εξετάσεις του στη δική ζωή και τον εαυτό μας μόνο μπορούμε να κρίνουμε, αφού μόνο οι ίδιοι μπορούμε να συνυπολογίζουμε όλους τους εξωτερικούς και τους εσωτερικούς παράγοντες που κάθε φορά επηρεάζουν τη ζωή μας, την ψυχή μας, τα συναισθήμάτα μας και τις πράξεις μας.

ΜΑΡΙΑ ΒΑΪΤΣΗ, 19 Οκτωβρίου 2010
"Κράτιστον κτημάτων ευβουλία"(Σοφοκλής- Αντιγόνη).Θα συμφωνήσω με τον Δημήτρη,κανείς εκτός απο τον Θεό δεν γνωρίζει ,τα πραγματικά κίνητρα και τις προθέσεις των ανθρώπων.Εκτός αν γνώρίζει κάτι παραπάνω,οπότε δεν μπορούμε να κρίνουμε.Και είναι κωμικοτραγικό να βλέπεις ανθρώπους που επειδή καταφέρνουν να λένε ψέμματα στους άλλους ή στον ίδιο τους τον εαυτό να πιστεύουν οτι μπορούν να Κρυφτούν απο τον Θεό.Η μητρότητα είναι μεγάλη υπόθεση αλλά η Αγιότητα την υπερβαίνει.Ο λόγος του Αποστόλου οτι η γυναίκα μπορεί να σωθεί με την τεκνογονία,δεν αποκλείει άλλους δρόμους.Τωρά για την επιμονή ,όσον αφορά την εκπλήρωση των επιθυμιών μας,εδω χρείαζεται προσοχή και κυρίως διάκριση.Απο που πηγάζουν οι επιθυμίες μας;Απο που πηγάζει ή επιθυμία για την Αγιότητα,την ιεροσύνη ή την σπουδή της ιατρικής ή κάθε επιστήμης,της τεκνογονίας,ακόμα και της θυσίας και της προσφοράς μας.Μιλάμε για κλίση ,ροπή , πάθος;Πρέπει να ακούει κανείς τους χτύπους της καρδιάς του πολυ προσεκτικά.Ας μην ξεχνάμε τον Λόγο του Αμλέτου:"Δως μου τον άνθρωπο που δεν σκλαβώνεται στο πάθος του να τον βάλω μες στην καρδιά μου,στης καρδιάς μου την καρδιά".Το "Γενηθήτώ το θελήμά σου"είναι το θέλημα αυτού που γνωρίζει να αγαπάει τον Θεό όμως αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα παραίτηση απο κάθε άλλη επιθυμία,κατά την γνώμη μου. Χαιρετώ, Γιώτα.

Γιώτα Βούλγαρη, 16 Οκτωβρίου 2010
Συγχωρέστε με για την αντίρρησή μου, μπορεί η γυναίκα να ήταν εγωίστρια όπως την περιγράφετε οι περισσότεροι. Καλώς ή κακώς απο πείσμα ή όχι, τελικά ο Θεός την επιθυμία της την πραγματοποίησε μένοντας έγκυος. Το θέμα δεν είναι οτι έμεινε έγκυος και γιατί αλλά το ότι τελικά το γέννησε. Το κείμενο ξεκινάει : "ἀποφάσισε νὰ γεννήσει τὸ μωρὸ ποὺ κυοφοροῦσε, παρὰ τὸ ὅτι οἱ γιατροὶ τὴν εἶχαν προειδοποιήσει πὼς ἂν συνέχιζε τὴν κύηση θὰ ἔχανε τὴ ζωή της." Κι ο τίτλος είναι : "Ἤξερε ὅτι θὰ πεθάνει ἀλλὰ προτίμησε νὰ γεννήσει" Δηλαδή εσείς όλοι θα προτιμούσατε να το σκοτώσει το παιδί;; Και τέλος πάντων ο Θεός ξέρει τι θα απογίνει κάθε ψυχή που έρχεται στον κόσμο. Που είναι η πίστη οτι ο Θεός προστατεύει τα παιδιά αλλά και όλους μας; Μήπως δεν υπάρχουν παιδιά που μένουν ορφανά απο πολύ μικρά λόγω πχ κάποιου τροχαίου; Θα έπρεπε η μάνα να προγνωρίζει οτι θα συμβεί και να μην μπει στην διαδιακασία της μητρότητας; Συγχωρέστε με για άλλη μια φορά, μα ο Θεός επέτρεψε να μείνει έγκυος έστω κι αν έκανε πολλές εξωσωματικές, και ξέρει γιατί. και σκεφτήτε οτι λίγο παρακάτω-αναφέρεται οτι ο Θεός προστάτεψε αυτό το παιδάκι εκεί που πίστευαν οι γιατροί οτι δεν πρόκειτε να τα καταφέρει. Μετά απο κάτι τέτοιο λέτε να το αφήσει; Είναι παιδί Του Θεού!

Κυριακὴ Λιλιοπούλου, 16 Οκτωβρίου 2010
Σίγουρα μπορούμε όλοι μας να προσευχηθούμε γι' αυτή την ψυχή. Κατά την ταπεινή μου άποψη όπως περιγράφεται η ιστορία στο κείμενο δεν είναι αυτοθυσία. Εκτός αν έμεινε τυχαία έγκυος (πολλές φορές όταν σταματάς οποιαδήποτε θεραπεία και παραιτείσαι τότε μένεις έγκυος). Θα συμφωνήσω με προλαλήσαντες ότι ίσως λειτούργησε εγωιστικά, σώνει και καλά να κάνω παιδί ΔΙΚΟ μου. Και μάλιστα μη σκεπτόμενη το τι θα γίνει αυτό το παιδάκι, πώς θα μεγαλώσει χωρίς την αγκαλιά της μάνας. Γι' αυτό και πολλές φορές πρέπει να αποδεχόμαστε κάποιες καταστάσεις που βλέπουμε (εκτός αν δεν θέλουμε να δούμε) ότι ο Θεός δεν θέλει να γίνει κάτι.

ΕΥΔΟΚΙΑ, 13 Οκτωβρίου 2010
Όταν κανείς από μόνος του δημιουργεί συνθήκες θυσίας, αν μπορώ να πω έτσι, απορώ αν είναι θυσία, αν μπορούμε να μιλάμε εδώ για θυσία. Η θυσία είναι κάτι που πράττει μια ψυχή ανταποκρινόμενη σε κάποιες εξωτερικές συνθήκες. Έχω μέσα μου μία υπέρμετρη αγάπη, έρχεται κάποιος άνθρωπος είτε μία κατάσταση στην ζωή μου και δίνομαι, και γίνομαι θυσία. Το να κυνηγάς κάτι θεληματικά επί 13 χρόνια και μετά να το ονομάζεις θυσία είναι παράλογο. Και επίσης συμφωνώ απόλυτα με την Αναστασία, που στην προκειμένη περίπτωση η θυσία θα ήταν μια ταπεινή αποδοχή της κατάστασης της υγείας και αν υπήρχε τέτοια μεγάλη επιθυμία να γίνει μάνα - αφιέρωση σε ένα μοναχικό πλασματάκι , που όντος διψά για αγάπη. Το πρόβλημα όμως ότι η κοπέλα ήθελε το ΔΙΚΟ ΤΗΣ παιδάκι, μόνο το ΔΙΚΟ ΤΗΣ, και αγνοούσε τα άλλα, τα ΞΕΝΑ. Και δεν θα συμφωνήσω με την φράση της Κυριακής ότι κάθε γυναίκα που δεν μπορεί να συλλάβει έχει αυτό το σφοδρό θέλημα να πολεμήσει μέχρι το τέλος. Πολλές ίσως, άλλα όχι όλες. Μήπως είναι λίγο παρακινδυνευμένο να επιμένεις τόσο μανιωδώς σε κάτι –οτιδήποτε και αν είναι; Με λίγα λόγια, είμαστε τόσο σίγουροι πάντοτε όταν θέλουμε κάτι αν αυτό θέλει για μας και ο Θεός;

Ολγα Κίτσου, 13 Οκτωβρίου 2010
Να με συγχωρείτε διότι μπαίνω σε ξένα χωράφια κατά κάποιο τρόπο. Ως άνδρας δεν γνωρίζω τη σημαίνει να κυοφορείς μέσα σου μία ζωή. Πολλές γυναίκες πιστεύουν ότι αν δεν γεννήσουν θα είναι μισές γυναίκες. Τέλος πάντων. Έχουμε μάθει ότι η υπέρμετρη επιθυμία για κάτι είναι εγωισμός. Δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει εγώ θα αποκτήσω παιδί και ας κοστίσει αυτό την ίδια την ζωή μου. Δεν νομίζω ότι πρέπει να μιλάμε για αυτοθυσία στην συγκεκριμένη περίπτωση άλλα μάλλον για αυτοκτονία. Η συγκεκριμένη γυναίκα είναι κατά την δική μου γνώμη παράδειγμα προς αποφυγή. Αν θέλουμε να μιλάμε για αγάπη που φτάνει στην θυσία θα μπορούσαμε να πούμε ότι π.χ. δίνω ένα ζωτικό μου όργανο για να ζήσει ένας άλλος άνθρωπος και ας πέθαινα. Και ακόμα σε ποιο μεγάλο βαθμό αν αυτός ο άνθρωπος είναι ο εχθρός μου. Ο Θεός που μόνο γνωρίζει τα πραγματικά κίνητρα του καθενός μπορεί να κρίνει. Ας ελεήσει την ψυχή αυτή και να με συγχωρείτε.

Δημήτρης, 13 Οκτωβρίου 2010
Γονατίζω μπροστά στην αυτοθυσία της κοπέλας αυτής όπως και σε κάθε αυτοθυσία ιδιαίτερα όταν γίνεται για να σωθεί μία άλλη ζωή. Είναι σπάνιο και θέλει μεγάλη ψυχή. Αλλά ειδικά στην περίπτωση αυτή μήπως πρέπει να κάνουμε και μία άλλη ανάγνωση? Μήπως αυτή η τρομερή εμμονή πολλών γυναικών να γίνουν μητέρες με όποιο τίμημα -ακόμα κι αν αυτό απειλεί τη ζωή όχι των ίδιων αλλά των παιδιών που θα φέρουν στον κόσμο- κρύβει έναν λανθάνοντα εγωισμό και μάλιστα τέτοιου βαθμού ώστε όχι μόνο να μη γίνεται ορατός ή αισθητός αλλά να ερμηνεύεται και σαν θυσία? Γιατί πότε αλήθεια γίνεται μητέρα μια γυναίκα? όταν απλά κυοφορεί ή όταν αναθρέφει ένα παιδί? Μήπως αυτή η γυναίκα που τόσο ποθούσε τη μητρότητα θα ένιωθε λιγότερο σημαντικά πράγματα αν αποδεχόμενη την αδυναμία της και μάλιστα ερμηνεύοντάς την σαν μήνυμα απο τον Ύψιστο να κάνει κάτι που είναι πιο σημαντικό απο το να παλέψει ενάντια σε αυτό που της συνέβαινε, να παραβιάσει και βιάσει μία κατάσταση, αφιέρωνε τη ζωή της -που πιθανόν να ήταν μακρύτερη- σε ένα παιδί που διψά για "μαμά", εγκαταλειμένο, κακοποιημένο, ορφανό και ποιός ξέρει ίσως και καταδικασμένο σε αιώνια μοναξιά και ανθρώπινη στέρηση? Προσωπικά είμαι με τη δεύτερη άποψη. Τώρα θα ήταν και η ίδια ζωντανή με τη βοήθεια του Θεού και κυρίως θα είχε χαρίσει ζωή και χαμόγελο σε μία ψυχή που αδημονεί να νιώσει μια μητρική αγκαλιά. Ο Θεός ας την αναπαύσει.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΟΛΥΔΩΡΑ, 12 Οκτωβρίου 2010
Κάθε γυναίκα που δεν μπορεί να συλλάβει ένα παιδί, έχει τέτοια θέληση έστω κι άν θυσιάσει στην κυριολεξία την ζωή της. Δεν χαίρομαι που τελικά απεβίωσε και δεν χάρηκε βλέποντάς τον να μεγαλώνει, μα χαίρομαι που δεν λιγοψύχησε ούτε στις "συμβουλές" των ιατρών για την υγεία της, ούτε στο οτι κι αυτό σίγουρα κάποια προβλήματα θα εμφάνιζε. Αγάπη... Η αγάπη είναι θέληση, υπομονή, φροντίδα, κατανόηση, ελπίδα, χαρά, σεβασμός, θυσία... Δόξα τῷ Θεῷ ήξερε να αγαπά! Ο Θεός να την αναπαύσει εν ειρήνη..

Κυριακὴ Λιλιοπούλου, 11 Οκτωβρίου 2010
Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.