Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Τὸ παιδὶ ποὺ δὲν γεννήθηκε ποτέ

 


Ἕνα ἐκπληκτικὸ γλυπτό ἀπὸ ἕναν νεαρὸ Σλοβένο γλύπτη τὸν Martin Hudacek.

Περιγράφει ὁ ἴδιος. «Κύριος σκοπός μου στὴ δημιουργία αὐτοῦ τοῦ γλυπτοῦ ἦταν, ὄχι νὰ γίνω διάσημος, ἀλλὰ γιὰ νὰ φανεῖ ἡ σημαντικὴ ἀξία τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς καὶ τὴν ἀνάγκη γιὰ τὴν προστασία της, ἀκόμα ἀπὸ τὴ σύλληψη.

Ἐγὼ κοιτώντας το καὶ ἔχοντας βαθειὰ ἐπίγνωση τῆς ἀξίας κάθε ἀνθρώπινης ζωῆς, μιὰ καὶ εἶμαι ἕνας ἀπὸ τοὺς πολεμιστές της, σκέφτομαι ὅτι τὸ γλυπτὸ ἀπηχεῖ μαζὶ τὴν ὀμορφιά, τὸν πόνο, τὴ θλίψη, καὶ τὴν ἐλπίδα. Δείχνει πανέμορφα τὸν τρόπο ποὺ βιώνει μία μητέρα τὴν ἀπώλεια εἴτε ἀκούσια, εἴτε ἑκούσια, ἀλλὰ καὶ τὴν συγχώρεση. Ἡ διαφάνεια τῆς μικρῆς, ἡ σχεδὸν ἀγγελική της παρουσία, δείχνει αὐτὸ ἀκριβῶς. Θὰ μποροῦσε κάλλιστα νὰ χρησιμοποιηθεῖ σὰν κυρίαρχη εἰκόνα στὸν ἀγώνα κατὰ τῶν ἀναίτιων ἀμβλώσεων.

Ἔτσι στὸ τέλος γεννιέται πάντα ἡ ἐλπίδα
 

Ἄρης Τσιγκρῆς, Μαιευτήρας-Χειρουργός Γυναικολόγος


 
Τα σχόλιά σας
Τι ομορφιά και τι γλύκα έχει η μητρότητα. Σαν είμουνα μικρή όπως τα περισσότερα κοριτσάκια, καθόμουνα στο κρεββατι μου κι είχα στην αγκαλιά μου πάντα μια κούκλα. ήταν το μωρό μου. Το κοίταγα και πραγματικά θυμάμαι, τι όμορφα συναισθήματα ένιωθα για μια ψευτικη κούκλα! Κι είχα όνειρα για το μέλλον πως θα ζωντανεύσει μια μέρα... Τα χρόνια πέρασαν και σε μένα, κι ο Θεός με προστάτευσε και με αξίωσε να μπω νέα μέσα στο γάμο και να αποχτήσω παιδάκια. Το κοριτσάκι στο άγαλμα μου θυμίζει άπιαστο όνειρο, μια ελπίδα που είχα κάποτε και που απόχτησα, δόξα τον Θεό. Η γυναίκα που γίνετε μάνα και μέσα στα σπλάχνα της νιώθει την παρουσία μιας άλλης ζωής, του μωρού της να μεγαλώνει, και το ζει κάθε φορά σε κάθε του χτύπημα, κι όσο μεγαλώνει τόσο πιο πολυ.. μέχρι που έρχεται η ώρα να το συναντήσει, είναι ένα μυστήριο που συμβαίνει μόνο σε μας, στο δικό μας φύλο, μας το έχει χαρίσει ο Θεός αυτό. Ποτέ, ποτέ καμιά γυναίκα δεν πρέπει να αφήνει να δοκιμαστεί και να διαπραγματευτή (όπως λέει και η Άννα) τη ζωή του παιδιού της. Κι αν η αγάπη φώλιαζε στις καρδιές των ανθρώπων, τότε τέτοιος πόνος θα ήταν άγνωστος κι ακατανόητος για να υπάρχει στην ζωήν μας.

Δωροθέα, 12 Οκτωβρίου 2013
Η ζωή μας είναι ένα ταξίδι. Για όλους είναι διαφορετικό. Για κάποιους είναι από το σκοτάδι σε πιο βαθύ σκοτάδι. Για άλλους είναι από το φως σε πιο λαμπερό φως. Και για άλλους είναι από τo απόλυτo σκοτάδι σε ένα φως απέραντο. Εγώ βλέπω σε αυτά τα κρυστάλλινα πλάσματα ένα ταξίδι. Ταξίδι, που σταματά στο πόνο, στη χαρά, στα λάθη, στις ήττες και στις νίκες. Σταματά και μετά συνεχίζει, ξανά και ξανά. Και όπως μας βρει το τέρμα.

Όλγα Κίτσου, 20 Ιουνίου 2013
Το να μιλήσουμε για την άμβλωση,την αυτοκτονία,τον φόνο,την παιδεραστία,την αδικία, τα εγκλήματα μας γενικότερα,είναι επίπονο.Είναι σκοτεινές και σκληρές τέτοιες συμπεριφορές και αποφάσεις.Το να μιλάμε με τις ώρες για τα σκοτάδια μας είναι παρανοϊκό.Να τα συγκρίνουμε, επίσης.Ποιά μαυρίλα είναι δηλαδή πιο μαύρη και πόσο καταμαυρή είναι η μαυρίλα μου που όσο την κοιτάζω μαυρίζει περισσότερο και στο τέλος θα γίνει μια μαύρη τρύπα που θα με καταπιεί,να μη δω Φώς εις τον αιώνα τον άπαντα. Αλλά, μιας και εδώ γίνεται αναφορά ειδικά στο θέμα των αγέννητων παιδιών,θέλω να πω πως η Ζωή ακόμα και ενός μόνο οποιουδήποτε κυττάρου πόσο μάλλον ενός ανθρώπινου εμβρύου είναι ένα μυστήριο μπροστά στο οποίο αν σταθούμε με σεβασμό πολλά θα μας αποκαλυφθούν,συν τω χρόνω. Για τις γυναίκες που αποφάσισαν να κάνουν έκτρωση μες στην απόγνωση τους αλλά και για άλλες που πιο ψύχραιμα(αν μπορεί να ειπωθεί αυτό) το αποφάσισαν δεν έχω λόγια να πώ αυτές γνωρίζουν μόνο πως νιώθουν.Το φορτίο τους είναι σίγουρα πολύ βαρύ. Οποιος είναι αναμάρτητος μπορεί να ρίξει πρώτος τον λίθο. Αλλά το θέμα δεν είναι να ρίξουμε βεβαίως τον λίθο,ή να καταδικάσουμε,ή να πούμε απλά το δικό μας.Το θέμα είναι να παραδεχθούμε τα μαύρα σκοτάδια μας,τις σκοτεινές κυρίως προθέσεις μας που γεννούν προφάσεις εν αμαρτίαις,φοβίες,ενοχές και να ανοίξουμε τα παράθυρα να μπει επιτέλους Φως.Φιλοξενείται ένα πολύ ωραίο κείμενο του κου Γαλίτη σήμερα.Λοιπόν όποιος θέλει φως ας πάει στο Φως.Όποιος δεν θέλει ας κάτσει στα σκοτάδια του.Κανένας δεν μπορεί να μας αναγκάσει να διαλέξουμε με το ζόρι.Είμαστε απολύτως Ελεύθεροι, ο καθένας με τα χαρίσματα του, να αποφασίσουμε τον δρόμο που θα διαλέξουμε να ακολουθήσουμε με τον νου και την καρδιά που διαθέτουμε. Εχθές βαφτίσαμε ενά μωρό στην οικογένεια μου,ήθελε να αρπάξει το βιβλίο απο τον πατέρα την ώρα της κατήχησης.Ήταν ενθουσιασμένη απο τα χρώματα και έδειχνε ψηλά με το δάχτυλο της μπας και ανοίξουμε τα στραβά μας να δούμε και εμείς τίποτα. Και όταν ο ιερέας έδωσε να τις φορέσουν τον Σταυρό που σταύρωσε στο Ευαγγέλιο,το μωρό μας έκλαιγε γοερά.Λοιπόν κάθε δευτερόλεπτο πολλά μας αποκαλύπτονται,ας έχουμε τα μάτια- όλα τα μάτια- καθώς και τα αυτιά μας ανοιχτά.

ΠαναΓιώτα, 18 Ιουνίου 2013
Το γλυπτό δείχνει πάρα πολύ καλά τον πόνο της γυναίκας για την πράξη της. Ακόμη και το χρώμα που έχει, το ελαφρώς ρόζ, με παραπέμπει στο αίμα που χύθηκε. Όμως να σου περιγράφουν οι ίδιες οι γυναίκες των πόνο τους είναι πολύ θλιβερό. Τελευταία έχω γνωρίσει πολλές γυναίκες που δεν γέννησαν ποτέ το ένα ή δυο ή τρία τους παιδιά. Σε κάποια ηλικία αισθάνθηκαν πολύ πιεσμένες και φοβισμένες στο να κάνουν το αντίθετο. Όλες τώρα καμαρώνουν τα άλλα παιδάκια και λυπούνται πολύ για το χαμό των δικών τους. Μου είπαν πως, μακάρι να τα είχαν καρατήσει κι ας ήταν μόνες τους τώρα- χωρίς γονείς, αδέλφια ή και σύζυγο. Κι ότι όσος καιρός και να περάσει ο πόνος είναι αβάσταχτος και ελπίζουν στο έλεος του Θεού. Δόξα τω Θεώ, έστω και τώρα αναγνωρίζουν το λάθος των πράξεών τους.

Κυριακή Λ., 18 Ιουνίου 2013
Η καρδιά μου είναι έτοιμη να εκραγεί. Έχω το βάρος που με κυνηγάει τόσα χρόνια, δεν ξεπερνιέται. Κι αυτό το χάδι της μικρής είναι μόνο για να μου χαιδεψει τ αυτιά, τάχα μου για να απαλύνει τον πόνο μου, όμως εγώ προκάλεσα πόνο και σε αυτή αλλά και σε εμένα πολύ περισσότερο αφού αυτό είναι ένα αγγελούδι κοντά στον Χριστό. Απο τα λάθη μαθαίνουμε.

Ηττημένη, 15 Ιουνίου 2013
το νεαρο της ηλικιας μα πολυ περισσοτερο η πιεσεις απο τους αλλους σε φτανουν σε αυτη την πραξη. μακαρι να ειχα μυαλο... λυπαμαι

Εφη Καρα, 15 Ιουνίου 2013
Το Γλυπτο Οντως ειναι Πολυ Ωραιο και η Φωτογραφια αυτη ειναι Χαρακτηριστικη στο Τροπο που Αποδιδει τις Σκεψεις αυτης της Γυναικας μετα απο Ολο Αυτο το τι Εκανα και πως θα ειναι απο Εδω και Περα η Ζωη Χωρις Αυτο.Το Θεμα αυτο ειναι Πολυ Λεπτο και Παντα Επικαιρο.

Ελεσα, 11 Ιουνίου 2013
Όμορφο έργο!Πολύ χαίρομαι να βλέπω όμορφα έργα,που φανερώνουν την δημιουργικότητα και την αναζήτηση της ομορφιάς.Όσο για το μήνυμα του έργου ή την ονομασία του είναι νομίζω δευτερεύουσας σημασίας.Σημασία έχει η συγκίνηση που προκαλεί απο μόνο του,ως έργο.Όλα όσα θα φανερώνει και θα υπαινίσσεται μέσα στον χρόνο και στις ζωές τον ανθρώπων που θα το αντικρίζουν. Στο νησί μας γίνεται κάτι πολύ όμορφο ,το ίδρυμα ΔΕΣΤΕ έχει διοργανώσει μια έκθεση με έργα απο πηλό που φτιάχνει καθημερινά ελεύθερα όποιος θέλει,ακόμα και παιδιά.Και να δείτε πόσο όμορφα είναι μέσα στην απλότητα τους.Τι όμορφο πράγμα ή ομαδικότητα και η εργασία που δεν περιμένει αναγνώριση ή διασημότητα ούτε πληρωμή αλλά επενδύει απλά και μόνο στην χαρά της δημιουργίας. Επίσης,εδώ έχουν οργανώσει μια ομαδική έκθεση με φωτογραφίες της Ύδρας από ερασιτέχνες και επαγγελματίες,καθώς και μια άλλη έκθεση των Βορδώνη -Ηλιοπούλου,με έργα ζωγραφικής.Καμιά φορά αναρωτιέμαι πως αντέχω τόση ομορφιά.Γιατί είναι και το γύρω -γύρω.Αυτή η ομορφιά αυτό το φως αντιπαρατίθεται στις κακές συμπεριφορές στις ασχήμιες και στα σκοτάδια των ανθρώπων(και τα δικά μου,εννοείται) και πάντα ακόμα και αν δεν φαίνεται, υπερισχύει. Χαίρομαι ιδιαίτερα γι'αυτό το έργο που παρουσιάζεται εδώ γιατί αναγνωρίζω την χαρά της δημιουργίας που βίωσε ο καλλιτέχνης ,τον ενθουσιασμό του και την αφοσίωση του που έχουν σμιλευθεί σε αυτό το γλυπτό μαζί με το μάρμαρο(ή όπως το λένε το υλικό αυτό) και τον πολυεστέρα,για να συγκινεί πάντα τον καθένα απο εμάς. Χριστός Ανέστη.

ΠαναΓιώτα, 10 Ιουνίου 2013
Όποτε ακούω για έκτρωση, έρχονται στο μυαλό μου περιστατικά διάφορα. Ξέρω γυναίκες που προχώρησαν σε διακοπή κυήσεως γιατί είχαν γεννήσει πρόσφατα και δε θα "άντεχαν" ακόμη ένα μωρό , έχοντας ήδη ένα παιδάκι μικρό. Πολλές, με παρότρυνση του γιατρού τους, οδηγούνται στη διακοπή εξαιτίας κάποιου πιθανού συνδρόμου. Άλλες, λόγω του νεαρού της ηλικίας τους. Θυμάμαι τις παλιές ελληνικές ταινίες πο έβλεπα μικρή, όπου παρουσιαζόταν μία μικρή ανύπαντρη κοπέλα έγκυος και προχωρούσε σε έκτρωση, με τραγικές συνέπειες για την ίδια. Θυμάμαι τον πόνο και τη φρίκη που ένιωθα σαν μικρό κορίτσι για αυτή την πράξη... Μεγαλώνοντας, εξακολουθώ να νιώθω τον ίδιο πόνο, αλλά πια και για την ίδια τη γυναίκα... Τη γυναίκα που δεν πρόλαβε να γίνει μάνα, από δική της θέληση. Ή άγνοια. Ή εγωισμό. Ή δειλία. Δε θέλω να το εξετάζω, απλά μπορεί στα μάτια του Θεού αυτή η γυναίκα να νιώσει τόση συντριβή και μετάνοια που εγώ δε θα νιώσω ποτέ. Η εικόνα μού δείχνει τη μετάνοια της γυναίκας και τελικά το χάδι και τη συγχώρεση του Κυρίου μας. Αμήν.

Αμπράζη Βίκυ, 10 Ιουνίου 2013
Όλος ο Θεός παρίσταται και φανερώνεται μέσα απ'αυτή την κρυστάλλινη τρυφερότητα αυτού τού παιδιού που επέζησε του θανάτου...! Ενός θανάτου που τον γευτηκε απο τη μήτρα της ζωής! Η αγάπη υπερβαίνει τον πόνο και γίνεται χάδι και γλύκα προς τον ίδιο τον "αίτιο" . Η αθωότητα ενός αγέννητου παιδιού και η σπασμένη καρδιά μιας μάνας μας βεβαιώνουν για την τελική νίκη της Ζωής. Μα κάθε μάνα πρέπει να γονατίσει μπροστά στην αγέννητη ψυχή ενός γεννημένου παιδιού με την επίγνωση τής δικηάς της ευθύνης γιαυτή τη μεγάλη ζημιά που δε φαίνεται με τα μάτια αλλά βιώνεται οδυνηρά ως απόσταση που παραπέμπει σε μιαν άλλη απόσταση και σ'έναν άλλο οδυνηρό χωρισμό.Αυτόν του Θεού και του ανθρώπου.Πόσος πόνος χρειάζεται να μας ποτίσει για να νικήσει με το φαρμακι του και να γιατρεψει τις τοσο φαρμακωμένες ζωές μας στο βάθος τους; Πόση επιστροφή στο βάθος τού είναι μας- έτσι με κλειστά τα μάτια και κατεβασμένο κεφάλι για να γίνει η αγάπη γέφυρα-φανερωμένη σ'εκείνο το άγγιγμα-χάδι του παιδικού χεριού; Θάναι ο ίδιος ο Θεός μέσα σ'αυτό το χέρι που θα μας αγγίζει...

Υδραίου Μαρία, 9 Ιουνίου 2013
Ο καλλιτέχνης είναι πραγματικός ποιητής .Εκπληκτική σύλληψη γιατί δεν απεικονίζει απλώς 2 ανθρώπους. Σ΄ενα γλυπτό έχει καταφέρει να απεικονίσει συναισθήματα, τόσο βαθια, εσωτερικά και προσωπικά καθώς και μια μεγάλη αλήθεια. Νομίζω πως εδώ ταιριάζει πως μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις. Μα εγώ αυτή τη στιγμή δεν έχω κάτι άλλο να πω. Απλά κοιτάζω τη φωτογραφία και αφήνω να με πάρει μέσα της...

Μαρία Βαϊτση, 9 Ιουνίου 2013
Είναι πραγματικά συγκλονιστικό γλυπτό και εκφράζει πολύ ζωντανά τον πόνο, την συντριβή και την μετάνοια της γυναίκας αλλά και την λύτρωση από αυτό το αιθέριο χάδι που της προσφέρει η ψυχούλα του παιδιού με τόση αγάπη. Επίσης, σε σχέση με το θέμα των αμβλώσεων, είναι ξεκάθαρο πως σε καμία μα καμία περίπτωση δεν πρέπει και δεν έχει το δικαίωμα μία γυναίκα να κάνει κάτι τέτοιο στην ζωή που ξεκινάει μέσα της. Υπάρχει δυστυχώς και μία νοοτροπία σε πολλούς ανθρώπους ότι εφόσον το έμβρυο έχει κάποιο πρόβλημα υγείας τότε η άμβλωση είναι δικαιολογημένη. Όλη μας αυτή η προσπάθεια να γίνουμε μικροί θεοί και να προσπαθήσουμε να πάρουμε τον έλεγχο στα χέρια μας για να γλιτώσουμε από τον πόνο, μας διαστρεβλώνει τόσο πολύ σε σημείο πραγματικά να χάνουμε την επαφή με την πραγματικότητα αλλά και τη στοιχειώδη ανθρωπιά μας. Είχα ακούσει πριν από λίγα χρόνια μια πραγματική ιστορία για μια γυναίκα ιατρό στο επάγγελμα που στον όγδοο μήνα της εγκυμοσύνης της, έμαθε πως το έμβρυο είχε πιθανά κάποιο σύνδρομο και προχώρησε σε έκτρωση. Το αποτέλεσμα ήταν πως είχε η ίδια στη συνέχεια να αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα υγείας τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Η αδερφή της που ήταν παράλληλα έγκυος, φοβισμένη για το σύνδρομο που είχε μάλλον το έμβρυο της αδερφής της, αποφάσισε να κάνει μία εξέταση πολύ ριψοκίνδυνη για το δικό της προκειμένου να προχωρήσει σε άμβλωση εάν θα ήταν θετική. Το έμβρυο τελικά ήταν υγιέστατο αλλά πέθανε λόγο της εξέτασης. Από την άλλη υπάρχουν άνθρωποι που έχουν σηκώσει και σηκώνουν πραγματικά ηρωικά το σταυρό ενός παιδιού με αναπηρίες και είναι πραγματικό μάθημα για όλους το παράδειγμά τους. Είναι μία από τις δύσκολες "εξισώσεις" που στέλνει ο Θεός στους ανθρώπους αλλά οι άνθρωποι που παλεύουν να τη λύσουν και όχι να κάνουν πως δεν υπάρχει αξίζουν κάθε σεβασμό. Όποιες κι αν είναι οι εξωτερικές δυσκολίες, η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι διαπραγματεύσιμη. Είναι σε κάθε περίπτωση ένα μυστήριο, ένα δώρο από το Θεό, ένα μικρό θαύμα.

Άννα, 9 Ιουνίου 2013
Ειναι το Θεμα Οντως Πολυ Λεπτο .Αυτη η Φωτογραφια Οντως Αξιζει τον Προβληματισμο μας.

Χρυσανθη, 9 Ιουνίου 2013
Η Άποψή μας
 

Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.