Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Τὸ ἀφήγημα τῆς ἀφήγησης

 


Τοῦ Τάκη Θεοδωρόπουλου


Πρὶν ἀπὸ πέντε ἢ ἕξι χρόνια στὴν ἀνθοδέσμη τῶν ὑψηλῶν ἐννοιῶν ποὺ κοσμοῦν τὸν δημόσιο βίο μας ἦρθε νὰ προστεθεῖ καὶ ἡ λέξη «ἀφήγημα». Ἂν δὲν κάνω λάθος ἦταν προσφορὰ τῶν προοδευτικῶν δυνάμεων τοῦ τόπου. Τὸ εἶχαν ἁλιεύσει ἀπὸ τὸ κεφάλαιο τοῦ μεταμοντερνισμοῦ γιὰ τὸν ὁποῖον ἡ πραγματικότητα δὲν ὑπάρχει παρὰ μόνον ὡς ἀφήγημα. Ὅθεν καὶ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές: ἡ Ἑλλάδα δὲν χρειαζόταν νὰ παράγει πλοῦτο, τῆς ἔφτανε τὸ ἀφήγημα τοῦ πλούτου καὶ τῆς εὐμάρειας τὸ ὁποῖο, ὅταν ἔφτασε στὸ παταγῶδες τέλος του, ἔπρεπε νὰ ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ ἕνα ἄλλο ἀφήγημα τὸ ὁποῖο θὰ συνέχιζε νὰ μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὴν ὑποχρέωση παραγωγῆς πλούτου.

Γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα τὸ ἀφήγημα ζευγάρωσε μὲ τὴν ἄλλη ὑπέροχη λέξη, τὸ «διακύβευμα». Δὲν ὑπῆρχε περίπτωση νὰ ἀκούσεις συζήτηση ἀπὸ ὅπου θὰ ἔλειπε ἡ λέξη «διακύβευμα» - ὅπου καὶ τὸ σωστὸ διακύβευση. Στὶς προχωρημένες μορφὲς σκέψης μιλοῦσαν γιὰ τὸ «διακύβευμα τοῦ ἀφηγήματος», ἢ τὸ «ἀφήγημα τοῦ διακυβεύματος», κι ὅποιος δὲν καταλαβαίνει δὲν ξέρει ποῦ πατᾶ καὶ ποῦ πηγαίνει - τόσο τὸ καλύτερο γι’ αὐτόν.

Ἂν θυμᾶμαι καλὰ ὥς τὸ περασμένο καλοκαίρι ὁ πρωθυπουργὸς ἀναφερόταν στὴν ἀνάγκη δημιουργίας ἑνὸς νέου ἀφηγήματος. Ποιὸ θὰ ἦταν αὐτὸ καὶ ποιὸς Ἡρόδοτος θὰ τὸ δημιουργοῦσε ἦταν ἄγνωστο. Ἐκεῖνο ποὺ ἦταν γνωστό, ἀντιθέτως, ἦταν ὅτι πρὸς τὸ παρόν, ἐλλείψει ἀφηγήματος, ἀρκούμασταν στὶς μάχες γιὰ τὴ μείωση τοῦ ΦΠΑ στὴν ἑστίαση, μέγας ἐθνικὸς στόχος, τὴν παραγωγὴ πρωτογενοῦς πλεονάσματος ἀπὸ τοὺς σαλαμινομάχους τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἐννοεῖται, ὢ πάντα ἐννοεῖται, τὴν κάλυψη τῶν προαπαιτουμένων γιὰ τὴν εἴσπραξη τῆς ἑπόμενης δόσης, πάγιο αἴτημα τοῦ ἐθνικοῦ μας ἀφηγήματος. Ὅλα αὐτὰ συνεποσοῦντο στὸ ἀφήγημα τῆς ἀνάπτυξης, ποὺ τὴν ἀκοῦμε καὶ δὲν τὴ βλέπουμε ὅσες φορὲς κι ἂν τὴν ἀφηγηθοῦμε.

Ἂν ἐνοχλεῖ κάτι στὴν κατάχρηση τῆς λέξης «ἀφήγημα» δὲν εἶναι τόσο ἡ ἀπουσία ἐθνικοῦ ἀφηγηματικοῦ ταλέντου. Εἶναι ἡ κενολογία ποὺ χάσκει πίσω ἀπὸ τὶς συλλαβές της, ἕνα εἶδος σοφολογιοτατισμοῦ προσαρμοσμένου σὲ συνθῆκες σκληρῆς καὶ ἀντίξοης πραγματικότητας. Διότι ὁ παππούλης ποὺ περιμένει στὴν οὐρὰ γιὰ νὰ πάρει τὸ χάπι γιὰ τὸ σάκχαρο καὶ ὥσπου νὰ φτάσει νὰ τὸ πάρει τὸ σάκχαρο ἔχει χτυπήσει κόκκινο, ὁ ἄνεργος ποὺ καίει μελαμίνη γιὰ νὰ ζεσταθεῖ, ἢ ὁ ἐργαζόμενος ποὺ πάει κάθε πρωὶ στὴ δουλειὰ του μόνον γιὰ νὰ πληρώνει φόρους, καὶ ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι, ἀκοῦν ἀφήγημα καὶ εἶναι σὰν νὰ μὴν ἀκοῦν τίποτε. Ἀκοῦνε μία παρόλα ποὺ προστίθεται στὶς ὑπόλοιπες τοῦ πολιτικοῦ λόγου, κι ἀκόμη κι ἂν καταλαβαίνουν τί περίπου σημαίνει, τὸ καταλαβαίνουν στὸ περίπου. Ἐνῶ ἂν κάποιος τοὺς μιλοῦσε γιὰ «σχέδιο», τότε θὰ περίμεναν, γιὰ νὰ τὸν κρίνουν, τὴ συνέχεια. Στὴν πραγματικότητα τὸ «ἀφήγημα» εἶναι ἡ μεθαδόνη τοῦ σχεδίου, ἕνα ὑποκατάστατο κατάλληλο γιὰ τὴν ρητορική τῆς ἀνυπαρξίας.

Δὲν ἰσχύει τὸ ἴδιο καὶ μὲ τὴν ἀφήγηση. Ἡ ἀφήγηση δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι συγκεκριμένη. Ἀκοῦς, ἂς ποῦμε, στὸ ραδιόφωνο ὅτι ὁ Μιχάλης Λιάπης συνελήφθη διότι ὁδηγοῦσε αὐτοκίνητο μὲ πλαστὲς πινακίδες ἐπειδὴ εἶχε καταθέσει τὶς γνήσιες καὶ δὲν δίνεις σημασία. Νομίζεις ὅτι παράκουσες, ἢ ὅτι κι αὐτὸ εἶναι κομμάτι τοῦ πολιτικοῦ ἀφηγήματος, parole parole, ποὺ λέει καὶ τὸ τραγούδι. Κι ὕστερα τὸ ξανακοῦς γιὰ νὰ τὸ ἐμπεδώσεις καὶ σκέφτεσαι τὴ σκληρότητα τῆς κρίσης ποὺ ὁδήγησε ἕναν τέτοιον ἄνθρωπο νὰ συμπεριφέρεται σὰν ἀθίγγανος ποὺ θέλει νὰ πουλήσει καρπούζια γιὰ νὰ ζήσει τὰ παιδιά του. Περιμένεις νὰ ἀκούσεις ἂν στὸ πὸρτ μπαγκὰζ βρῆκαν καὶ λαθραῖα τσιγάρα καὶ ἡσυχάζεις γιατί δὲν ἀκοῦς τίποτε τέτοιο. Αὐτὴ λοιπὸν ἡ σύντομη ἱστοριούλα εἶναι ἀφήγηση, συγκεκριμένη, τόσο ἀνελέητα πραγματική, ποὺ σὲ κάνει νὰ ντρέπεσαι.

Εἶναι ἡ διαφορὰ διακυβεύματος. Τὸ μὲν ἀφήγημα, ἐπειδὴ ὑποκαθιστᾶ τὴν πραγματικότητα, δὲν σὲ κάνει ποτὲ νὰ κοκκινίζεις. Ἡ δὲ ἀφήγηση, ἐπειδὴ δυστυχῶς ἀποδίδει τὴν πραγματικότητα σὲ κάνει νὰ θέλεις νὰ κρυφτεῖς ἀπ’ τὴν ντροπή σου.


Πηγή:Καθημερινή 18-12-2013
 
Τα σχόλιά σας
Αξιζει για Προβληματισμο.

Ελεσα, 31 Δεκεμβρίου 2013
Για να διηγηθεί κάποιος κάτι πρέπει να συμβαίνει κάτι,κάπου σε κάποιον χώρο.Στον νου ή στην καρδιά ή ακόμα καλύτερο και στα δύο,εννοώ όχι απλώς στην Καλκούτα,ή στην οθόνη ενός υπολογιστή!!!Είναι σημαντικό να μιλήσουμε για την αλήθεια."Γιατί τα γεγονότα ,καλέ μου Σάντσο είναι οι εχθροί της αλήθειας" μας λέει ο Θερβάντες .Δυστυχώς τα αφηγήματα ,οι αφηγήσεις,τα μυθηστορήματα,οι ιστορίες,ακόμα και τα παραμύθια, επτώχευσαν ακριβώς όπως οι Έλληνες.Είναι απορίας άξιον.Μια γλώσσα που είναι φτιαγμένη για να λέει την αλήθεια ,να μην λανθάνει και να μην λησμονεί να υπηρετεί και να εκφράζει ακατασχέτως τα μεγαλύτερα λάθη και ανοησίες.Ποιός θα θυμάται σε μερικά χρόνια τον κο Λιάπη και τις πινακίδες του;Ποιός θα ασχολείται μαζί του;;Αν είναι στην Μαλαισία ή στο Κατμαντού λίγο θα πρέπει να νοιάζει και εμάς και πολύ περισσότερο αυτόν τον ίδιο. Εδώ γεννήθηκε ο Χριστός αυτό είναι το μόνο γεγονός που αφήνει εξω απο την πόρτα τα λάθη μας,να ξεπαγιάσουν να ξεχαστούν για πάντα."ὁ Λόγος παχύνεται, ὁ ἀόρατος ὁρᾶται, ὁ ἀναφὴς ψηλαφᾶται, ὁ ἄχρονος ἄρχεται, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ Υἱὸς ἀνθρώπου γίνεται, Ἰησοῦς Χριστὸς, χθὲς καὶ σήμερον, ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἰουδαῖοι σκανδαλιζέσθωσαν, Ἕλληνες διαγελάτωσαν, αἱρετικοὶ γλωσσαλγείτωσαν. Τότε πιστεύσουσιν, ὅταν ἴδωσιν εἰς οὐρανὸν ἀνερχόμενον· εἰ δὲ μὴ τότε, ἀλλ᾿ ὅταν ἐξ οὐρανῶν ἐρχόμενον, καὶ ὡς κριτὴν καθεζόμενον".Απο τον λόγο του αγίου Γρηγορίου,του Θεολόγου.http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/paterikon/grhgorios_8eologos_eis_ta_8eofaneia.htm Να ζήσουμε όλοι.

ΠαναΓιώτα, 28 Δεκεμβρίου 2013
Η Άποψή μας
 

Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.