Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Κρίση ἐξουσίας!




 


Ἀναστασίου Ἀρχιεπισκόπου Ἀλβανίας


Στήν ἀρχή τοῦ περασμένου χρόνου, ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας Ἀναστάσιος ἔδωσε μιά συνέντευξη στήν ἐφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» (2-1-2011, σελ. 22), ὅπου, μεταξύ ἄλλων, εἶπε καί τά ἑξῆς πολύ ἐνδιαφέροντα:

Ἐρωτ.: Τί εἶδους δοκιμασία μᾶς βρίσκει τώρα (σχετικά μέ τήν οἰκονομική κρίση);

Ἀπαντ.: Εἶναι κρίση πνευματική, κρίση ἀξιῶν. Καί ὄχι ἀορίστως κάποιων ἀξιῶν. Ἀδυνάτισε ἡ πίστη, ἀδυνάτισε ἡ ἐλπίδα, ἀδυνάτισε ἡ ἀγάπη.

Μιά πυκνή περίληψη τῆς σημερινῆς κοινωνίας εἶναι ὁ στίχος τοῦ Ἔλιοτ: Ποῦ εἶσαι σοφία, πού σέ χάσαμε στή γνώση, καί ποῦ εἶσαι γνώση, πού σέ χάσαμε στήν πληροφόρηση; Στά βιβλικά κείμενα ὑπάρχουν ρήσεις, ὅπως «ἀρχή σοφίας, φόβος Κυρίου». Αὐτό σχετίζεται μέ τήν ταπείνωση, μέ τήν αἴσθηση ὁρίων, αὐτό εἶναι σοφία. Αὐτό λείπει τούτη τή στιγμή. Ἄς θυμηθοῦμε τόν Ντοστογιέφσκι: «Ἀφοῦ δέν ὑπάρχει Θεός, ὅλα ἐπιτρέπονται». Ἔχει θεοποιηθεῖ τό ἄτομο, τό κάθε μικρό ἄτομο καί ἡ μικρή του ἀλήθεια. Καί ἡ μικρή του ἐξουσία, τήν ὁποία μόλις τήν ἀποκτήσει, σπεύδει νά τήν ἀσκήσει πάνω στούς ἄλλους.

Σκέφτομαι τήν προβολή μιᾶς ἄλλου τύπου ἐξουσίας, ὅπως γίνεται μέσα ἀπό τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ: ὄχι ἡ ἐξουσία πού καταδυναστεύει, ἀλλά μιά ἐξουσία πού διακονεῖ, ὄχι ἡ ἐξουσία πού περιφρονεῖ καί μνησικακεῖ, ἀλλά ἡ ἐξουσία πού συγχωρεῖ καί κατανοεῖ. Εἶναι ἕνας ἄλλος τύπος ἐξουσίας. Τό παιδίον Ἰησοῦς, μέ τό πρωταντίκρισμα, φέρνει αὐτή τήν ἄλλη ἀντίληψη: τήν ἐξουσία τῆς ἀγάπης, ὄχι τήν ἀγάπη γιά τήν ἐξουσία.

Ἐρωτ.: Πῶς μπορεῖ νά δώσει ἡ Ἐκκλησία τό μήνυμά της στίς κοινωνίες ἐν κρίσει;

Ἀπαντ.: Ποιά Ἐκκλησία; Ἐπικρατεῖ μιά πλάνη. Εἶναι Ἐκκλησία οἱ τελετουργοί, οἱ κληρικοί; Δέν εἶναι ὅλα τά μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ; Ὅλοι οἱ βαπτισθέντες; Σέ αὐτό ἐπιμένω καί στήν Ἀλβανία: Δέν εἴμαστε ἐμεῖς οἱ κληρικοί ἡ Ἐκκλησία· κάθε βαπτισμένος εἶναι Ἐκκλησία.

Ἐρωτ.: Ὑπάρχει ἐλπίδα;

Ἀπαντ.: Ὅλοι ἔχουμε τή δυνατότητα καί τό χρέος τῆς ἐλπίδας, ὅλα τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Δέν ἔχουμε περιθώριο νά μήν ἐλπίζουμε. Ἀντιμετωπίζουμε τή δύσκολη πραγματικότητα μέ τή βεβαιότητα τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ, μέ τόν Ἥλιο τῆς Δικαιοσύνης· μέ αὐτό τό φῶς, μέ αὐτή τή δύναμη μεταμορφώνουμε τήν πραγματικότητα.

Ἔχουμε δυνάμεις νά ξεπεράσουμε τούς ἑαυτούς μας, ὄχι μόνο δημόσια, ἀλλά καί ἐν κρυπτῷ, νά βοηθοῦμε τόν διπλανό μας.

Ἡ κρίση σχετίζεται μέ τή στρεβλή οἰκονομική δραστηριότητα, ἡ ὁποία ξεκινᾶ ἀπό τήν ἐγωϊστικότητα, ἀπό τόν ἄκρατο ἀτομισμό, ἀπό τήν ὑλιστική ἀντίληψη ὅτι ὁ πλοῦτος τῆς ζωῆς εἶναι νά ἔχεις πολλά χρήματα, πολλές ἀνέσεις καί πολλές ἐξουσίες. Αὐτό εἶναι τό ἀντίθετο ἀπό τό ἰδανικό τοῦ Χριστιανισμοῦ.




Τα σχόλιά σας
Μακαρι! Οντως το Μηνυμα του Αρχιεπισκοπου ηταν Οντως Πετυχημενο και Εκανε και Εντυπωση σε Καποιους. Προσωπικα δεν Περιμενα να Μιλησει Ετσι, Οντως τον Χαρηκα! Ας Ειμαστε σε Εγρηγορση γιατι το Εννοω Ολες οι Καταστασεις ,τα Γεγονοτα, Αλλαζουν Πολυ Γρηγορα.

Ελενη, 1 Ιουνίου 2012
Το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου ότι όλοι έχουμε τη δυνατότητα και το χρέος της ελπίδας και ότι όλα τα μέλη της Εκκλησίας καλούμαστε ν΄αντιμετωπίσουμε μιά δύσκολη πραγματικότητα με τη βεβαιότητα της παρουσίας του Θεού εύχομαι να φθάσει στ΄αυτιά και στις καρδιές όλων.

Άννα, 30 Μαίου 2012
Δεν θα Ελεγα οτι Εχουμε Τοσο Κριση απο Εξουσια αλλα Κρισης Μυαλων.

Ιορδανης., 22 Μαίου 2012
Κρίση εξουσίας.Δυο κακοποιημένες και μάλλον άγνωστες λέξεις για πολλούς απο εμάς.Πολύ θα παρακάλέσω κάποιον που έχει ασχοληθεί σοβάρα και γνωρίζει να μας δώσει την ετυμολογία και κατ'επέκταση την σημασία των λέξεων αυτών.Έχω ακούσει πως η κρίση σημαίνει την δίκη και πως η εξουσία προέρχεται απο το έξεστι που άλλοι μεταφράζουν ως είναι δυνατό και άλλοι ως επιτρεπτό....Για καιρό νομίζα και ακόμα κατα βάθος πιστεύω πως εξουσία επιτελεί αυτός που εξέρχεται του Είναι του,βγαίνει απο τον εαυτό του δίχως όμως να τον χάνει.Βγαίνει εννοώ,δυναμικά με αγαπητική και ενωτική διάθεση. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να πιστεύουν πως εξουσία ασκεί αυτός που είναι σε θέση να επιβάλλει το θελημά του στους άλλους.Δηλαδή, όσοι είναι άρχοντες ή ακόμα χειρότερα εγωκεντρικοί ή και τα δύο.Η αλήθεια είναι πως το μοναδικό πρόσωπο που είναι δυνατό να ασκεί εξουσία είναι ο Χριστός -Κύριος-(όπως τον απεκάλεσε η σαμαρείτιδα)πρώτα του εαυτού Του αλλά και όλων των άλλων.Οχι μόνο διότι έλαβε σάρκα ,πέθανε,και αναστήθηκε ούτε γιατί ανέστησε άλλους νικώντας το κράτος του Θανάτου,αλλά γιατί μας αγαπά δωρεάν αφηνοντάς μας ελεύθερους απο την αρχή μέχρι το τέλος. Συμφωνώ απολύτως με τον λόγο του Σεβ.Αναστασίου πως με την λέξη Εκκλησία δεν εννοούμε τους ναούς(Δηλ.τα ντουβάρια ),ούτε τους κληρικούς.Εκκλησία είμαστε όλοι εμείς οι άνθρωποι,οι ζωντανοί ,που προσκυνούμε εν πνεύματι και αληθεία τον Τριαδικό Θεό,και που τον φέρουμε εντός μας σαν φωτιά και σαν φως.Έχομε ανυπολόγιστη ευθύνη και δύναμη.Η παρουσία του Χριστού μέσα μας ,μας καθαρίζει και μας καθιστά χαροποιούς,φωτεινούς,μεταμορφωτικούς.Η παρουσία μας στον κόσμο, (ως χριστιανοί) έχει αξία μόνον όταν όσοι μας συναντούν φωτίζονται και δοξάζουν τον Θεό για την υπαρξή μας και την ύπαρξη Του.Ακόμα και αν έχουμε εχθρούς,μας λοιδωρούν ή μας φτύνουν αξίζει ίσως και τότε να λεγόμαστε χριστιανοί.Και ο Χριστός είχε και έχει εχθρούς.Άλοιμονό μας,όμως, αν όταν μας συναντούν οι άνθρωποι φτύνουν τον κόρφο τους!!! Χριστός Ανέστη.

παναΓιώτα βούλγαρη, 14 Μαίου 2012
Αξιζει Οντως για Προβληματισμο.Επικαιρο το Θεμα Ειδικα στις Ημερες μας και οχι Μονο...

Ελεσα, 13 Μαίου 2012
Η Άποψή μας



Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.