Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ἡ δασκάλα


τοῦ  Ἀντόν Τσέχωφ 


Τίς προάλλες φώναξα στό γραφεῖο μου τή δεσποινίδα Ἰουλία, τή δασκάλα τῶν παιδιῶν. Ἔπρεπε νά τῆς δώσω τό μισθό της.

- Κάθισε νά κάνουμε τό λογαριασμό, τῆς εἶπα. Θά 'χεις ἀνάγκη ἀπό χρήματα καί σύ ντρέπεσαι νά ἀνοίξεις τό στόμα σου... Λοιπόν... Συμφωνήσαμε γιά τριάντα ρούβλια τό μήνα...
- Γιά σαράντα.
- Ὄχι, γιά τριάντα, τό ἔχω σημειώσει. Ἐγώ πάντοτε τριάντα ρούβλια δίνω στίς δασκάλες... Λοιπόν, ἔχεις δύο μῆνες ἐδῶ...
- Δύο μῆνες καί πέντε μέρες...
- Δύο μῆνες ἀκριβῶς... Τό 'χω σημειώσει... Λοιπόν, ἔχουμε ἑξήντα ρούβλια. Πρέπει νά βγάλουμε ἐννιά Κυριακές... δέ δουλεύετε τίς Κυριακές. Πηγαίνετε περίπατο μετά παιδιά. Ἔπειτα ἔχουμε τρεῖς γιορτές...

Ἡ Ἰουλία ἔγινε κατακόκκινη καί ἄρχισε νά τσαλακώνει νευρικά τήν ἄκρη τοῦ φουστανιοῦ της, μά δέν εἶπε λέξη.

- Τρεῖς γιορτές... μᾶς κάνουν δώδεκα ρούβλια τό μήνα... Ὁ Κόλιας ἦταν ἄρρωστος τέσσερις μέρες καί δέν τοῦ ἔκανες μάθημα... Μονάχα μέ τή Βαρβάρα ἀσχολήθηκες... Τρεῖς μέρες εἶχες πονόδοντο καί ἡ γυναίκα μου σοῦ εἶπε νά ἀναπαυτεῖς μετά τό φαγητό... Δώδεκα καί ἑφτά δεκαεννιά. Ἀφαιροῦμε, μᾶς μένουν... Χμ! σαράντα ἕνα ρούβλια... Σωστά;

Τό ἀριστερό μάτι τῆς Ἰουλίας ἔγινε κατακκόκινο καί νότισε. Ἄρχισε νά τρέμει τό σαγόνι της. Τήν ἔπιασε ἕνας νευρικός βήχας, ἔβαλε τό μαντίλι στή μύτη της, μά δέν ἔβγαλε ἄχνα.

- Τήν παραμονή τῆς πρωτοχρονιᾶς ἔσπασες ἕνα φλιτζάνι τοῦ τσαγιοῦ μέ τό πιατάκι του... Βγάζουμε δύο ρούβλια... Τό φλιτζάνι κάνει ἀκριβότερα γιατί εἶναι οἰκογενειακό κειμήλιο, μά δέν πειράζει... Τόσο τό χειρότερο!

Προχωροῦμε! Μία μέρα δέν πρόσεξες τόν Κόλια, ἀνέβηκε ὁ μικρός στό δέντρο καί ἔσκισε τό σακάκι του... Βγάζουμε ἄλλα δέκα ρούβλια... Ἄλλη μία μέρα πού δέν πρόσεχες, ἔκλεψε μία καμαριέρα τά μποτάκια τῆς Βαρβάρας. Πρέπει νά 'χεις τά μάτια σου τέσσερα, γι' αὐτό σέ πληρώνουμε... Λοιπόν, βγάζουμε ἄλλα πέντε ρούβλια. Στίς δέκα τοῦ Γενάρη σέ δάνεισα δέκα ρούβλια...

- Ὄχι, δέν ἔγινε τέτοιο πράμα, μουρμούρισε ἡ Ἰουλία.
- Τό 'χω σημειώσει!
- Καλά...
- Βγάζουμε εἴκοσι ἑπτά ρούβλια, μᾶς μένουν δεκατέσσερα.

Τά μάτια τῆς Ἰουλίας γέμισαν δάκρυα. Κόμποι ἱδρώτα γυάλιζαν πάνω στή μύτη της. Κακόμοιρο κορίτσι!

- Μά ἐγώ μία φορά μονάχα δανείστηκα χρήματα. Μονάχα τρία ρούβλια, ἀπό τήν κυρία, μουρμούρισε ἡ Ἰουλία καί ἡ φωνή της ἔτρεμε... Αὐτά εἶναι ὅλα ὅλα πού δανείστηκα.
- Μπά; Καί γὼ δέν τά εἶχα σημειώσει αὐτά. Λοιπόν, δεκατέσσερα ἔξω τρία, μᾶς μένουν ἕντεκα. Πάρε τά χρήματά σου, ἀγαπητή μου!
Τρία... τρία, τρία... ἕνα καί ἕνα... Πάρ' τα...

Καί τῆς ἔδωσα ἕντεκα ρούβλια. Τά πῆρε μέ τρεμουλιαστά δάχτυλα καί τά ἔβαλε στήν τσέπη της.

- Εὐχαριστῶ, ψιθύρισε.

Πετάχτηκα ὀρθός καί ἄρχισα νά βηματίζω πέρα δώθε στό γραφεῖο. Μέ ἔπιασαν τά δαιμόνιά μου.

- Καί γιατί μέ εὐχαριστεῖς;
- Γιά τά χρήματα.
- Μά, διάολε, ἐγώ σέ ἔκλεψα, σέ λήστεψα! Καί μοῦ λές κι εὐχαριστῶ;
- Οἱ ἄλλοι δέ μοῦ 'διναν τίποτα!...
- Δέ σοῦ 'διναν τίποτα. Φυσικά! Σοῦ ἔκανα μιὰ φάρσα γιά νά σοῦ γίνει σκληρό μάθημα. Πάρε τά ὀγδόντα σου ρούβλια! Τά εἶχα ἕτοιμα στό φάκελο! Μά γιατί δέ φωνάζεις γιά τό δίκιο σου; Γιατί στέκεσαι ἔτσι σάν χαζή; Μπορεῖς νά ζήσεις σ' αὐτό τόν κόσμο ἄν δέν πατήσεις λίγο πόδι, ἄν δέ δείξεις τά δόντια σου; Γιατί εἶσαι ἄβουλη;

Μουρμούρισε μερικά εὐχαριστῶ καί βγῆκε.


 
Τα σχόλιά σας
Χριστός Ανέστη,η δεσποινίς Ιουλία δείχνει να έχει ήδη υποστεί την αδικία πολλές φορές στη ζωή της και να έχει μάθει να εκτιμά και να ευγνωμονεί για ότι της προσφέρεται. Έχει, καθώς φαίνεται, μάθει ν'αρκείται στα λίγα και παλεύοντας με την ανθρώπινη φύση της, επιλέγει ένα διαφορετικό δρόμο. Ο εργοδότης της έχοντας βρεθεί παρόν κι άλλες φορές σε ανάλογες αντιδράσεις της, δείχνει να μην αντέχει την αλήθεια αυτού του προσώπου, προφανώς έχει γεννηθεί μια σύγκρουση μέσα του και δείχνει να πασχίζει να αποδείξει στον εαυτό του ότι άλλος τρόπος να ζει ένας άνθρωπος δεν υπάρχει παρά μόνο η διεκδίκηση και η επιθετικότητα. Είναι σα να περιγράφεται μια στιγμή συνάντησης δύο κόσμων και αυτό που θαύμασα κυρίως στη δασκάλα ήταν το ελεύθερο πνεύμα της της καθώς με τη στάση της δείχνει ότι δεν εξαρτάται η υπόστασή της από τις εξωτερικές συνθήκες, όσο δύσκολες κι αν είναι.

Άννα, 7 Μαίου 2015
Ταπείνωση η γαϊδουροϋπομονή; Αν και νομίζω είναι το δεύτερο γιατί ο ταπεινός δεν έχει νευρικότητα και δάκρυα στην αδικία (καθημερινές αντιδράσεις). Έχει χαρά, γαλήνη, ησυχία (δυσεύρετα).

Καμινιώτου Μαρία, 29 Απριλίου 2015
Αληθώς Ανέστη!!!

Κίτσου Ολγα, 14 Απριλίου 2015
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΥΣΙΝ ΑΓΓΕΛΟΙ!!!

ΠαναΓιώτα, 13 Απριλίου 2015
Αχ Αγία Ταπείνωση - πάντα στο τέλος κερδίζεις .. Αλλά που να την βρούμε εμείς που δεν αντέχουμε το παραμικρό.. Λίγο από την καρδιά της Ιουλίας να είχα και τι άλλο .. να ένιωθα τον βόμβο της όταν της έλεγε αυτά το αφεντικό της.. και να τον ξαναένιωθα όταν πήρε τα χρήματα λέγοντας μουρμουριστά ευχαριστώ .. Αναστάσιμη σκηνή πραγματικά Αναστάσιμη

Ξενοφών, 8 Απριλίου 2015
Αχ αυτό το ρωσικό μυαλό ποιος να το καταλάβει... Το κίνητρο μετράει, γιατι υπέμενε η δασκάλα; Απο αγάπη ή απο μειονεξία; Το αφεντικό της το έκανε για να παίξει μαζί της ή για να την βοηθήσει; Σε όλα μόνο η αγάπη και η ταπείνωση κερδίζουν, οποτε ο καθένας (και ο καθένας μας) μέσα ξέρει τι πνεύμα υπάρχει...

Κιτσου Ολγα, 3 Απριλίου 2015
- οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκὰς τίνες εἰσὶ καὶ πόθεν ἦλθον; ... - οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου. 15. διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ. καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳ σκηνώσει ἐπ᾽ αὐτούς. 16. οὐ πεινάσουσιν ἔτι οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, οὐδ᾿ οὐ μὴ πέσῃ ἐπ᾿ αὐτοὺς ὁ ἥλιος οὐδὲ πᾶν καῦμα, 17 ὅτι τὸ ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμαίνεῖ αὐτούς, καὶ ὁδηγεῖ αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων, καὶ ἐξαλείψει ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ,ΙΩΑΝΝΟΥ. Αντιμέτωπες οι λογικές δύο ολότελα διαφορετικών κόσμων στα πρόσωπα των δύο πρωταγωνιστών. Η λογική τού κόσμου τούτου τού προσωρινού και η άλλη, η Χριστοειδής, η μη εκ τού κόσμου τούτου. Η λογική τής σταυρωμένης αγάπης και τού σφαγμένου αρνίου πού νικά μιάν άλλης τάξεως νίκη υποδεικνύοντας την αληθινή- ουράνια ζωή πάντα με τον ίδιο τρόπο.Τού ήλιου τον τρόπο:'' πήρα το μεγάλο δρόμο τής αγάπης κι αδιάκοπα ανεβαίνω φορτωμένος το θάνατο"...

Υδραίου Μαρία, 3 Απριλίου 2015
Οι ερμηνείες που μπορεί να δοθούν για τις συμπεριφορές του κειμένου σιγουρα θα αντικρούονται. Θεωρώ πως εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του κάθε ανθρώπου, από την εσωτερική του κατάσταση πολλές φορές... Σκεφτόμενη διάφορα γεγονότα της ζωής μου, παρατηρώ διαφορετικές αντιδράσεις κάθε φορά. Πολλές φορές υπερασπίζω το δίκιο μου, όχι μέχρι ακραίων αντιδράσεων όμως. Άλλες φορές καθόλου. Η διαφοροποίηση που σας ανέφερα προηγουμένως, παρατηρείται μέσα μου. Μπορεί να με αδικούν κατάφωρα και να μη μιλήσω... Μπορεί και για κάτι ανόητο να οδηγηθώ στην έκρηξη. Τελικά μήπως το μυστικό βρίσκεται στην εξερεύνηση του κόσμου μου; Είναι προτιμότερο να μιλάω για κάτι που με ενοχλεί και με πιέζει τη στιγμή που γίνεται ή έστω σε σύντομο χρονικό διάστημα, παρά να το καταπιέζω; Δεν μπορώ να σας απαντήσω με βεβαιότητα. Βέβαιο είναι πως τα πάντα ανατρέπονται όταν λειτουργούν προς δόξαν Θεού. Το βλέπω σε πολλούς ανθρώπους και το θαυμάζω. Θαυμάζω την πραότητά τους, την εσωτερική τους ησυχία. Ξέρουν πολύ καλά πως η συμπεριφορά του άλλου δε θίγει την προσωπικότητά τους. Γιατί είναι ακέραιη και στιβαρή. Εξάλλου η άδικη συμπεριφορά μπορεί να είναι ευκαιρία αγώνος. Άραγε η δασκάλα τι να ένιωθε; Πάντως εχθές που διάβασα το κείμενο είχα θυμώσει με τη συμπεριφορά του πατέρα. Σήμερα όμως σκέφτομαι, μήπως είναι Άγγελος Κυρίου που τη βοηθά να συγκροτήσει προσωπικότητα;;

Αμπράζη Βίκυ, 28 Μαρτίου 2015
Ενδιαφερον το Κειμενο. Αν και δεν ειμαι Εκπαιδευτικος με Προβληματισε.

Eλεσα, 28 Μαρτίου 2015
Η Παναγία πάντα σιωπούσε ο Υιός της έλεγχε με πολύ σκληρό λόγο αλλά και σιωπούσε.Λοιπόν, έχουμε Δασκάλα και Δάσκαλο,τους καλύτερους!!!Αν υπάρχει ένας δρόμος είναι ο δρόμος της διάκρισης .Αλλά η διάκριση είναι η πρώτη αρετή και στην κορυφή δεν φτάνουν πολλοί. Η σιωπή τις περισσότερες φορές είναι χρυσός ,δεν δείχνει απαραίτητα αβουλία ή ατολμία ή ψυχιατρική νόσο αντιθέτως μπόρει να είναι σημάδι ταπείνωσης σοφίας ή και διάκρισης όπως προείπα,μπορεί όμως και να οφείλεται σε καθαρή και παγέρη αδιαφορία-υπερηφάνεια.Όσο για την Ιουλία του Τσέχωφ δεν εχω ιδέα τι ήθελε να μας πει ο ποιητής της!Εδώ είναι το "συμπαθητικό" πρόσωπο πάντως. Όσον αφορά τον εργοδότη της( όπως παρουσιάζεται στο συγκεκριμένο απόσπασμα)είναι παράδειγμα προς αποφυγή αγενέστατος "εξυπνάκιας" που ευδοκιμεί σε κάθε εποχή και που άλλο δεν κάνει παρά "δοκιμάζει" τα όρια του διπλανού του με φάρσες και άλλα σκληρά μαθήματα.Αλλά ακόμα και τέτοιες περιπτώσεις έχουν την γιατριά τους.Φτάνει να βρούν τον δάσκαλο τους !!!!Κάτι τέτοιοι απο έσχατοι γίνονται πρώτοι. Πολύ θα ήθελα να ξέρω τι είχε στο νου του αυτός-ή που διάλεξε αυτό το κείμενο για τις παρεμβάσεις.

ΠαναΓιώτα, 27 Μαρτίου 2015
ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ.ΚΑΠΟΤΕ ΕΙΧΑ ΒΡΕΘΕΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΣ ΑΛΛΑ ΕΙΧΑ ΒΡΕΘΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ..ΠΟΥ ΜΕΤΑΝΙΩΣΑ ΜΕΤΑ .ΕΒΓΑΛΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΟΤΙ ΕΝΙΩΘΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΚΑ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΔΕΧΤΗΚΑ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΓΙΑΤΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ ΕΝΙΩΘΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΝΑ ΠΩ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ..ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΥΠΕΡΊΣΧΥΣΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΑΝΑΠΑΥΣΗ

ΝΑΤΑΛΙΑ, 27 Μαρτίου 2015
Η Άποψή μας
 

Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.