Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ἡ ἐλῃά
Συγγραφέας: Παλαμᾶς Κωστῆς
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Ἐλιά
Πηγή/Έκδοση:Τὰ τραγούδια τῆς πατρίδος μου, ἐκδόσεις Μπίρης
Χρ.Έκδοσης:1972
Ἐννόημα
! Κι ἂν ἀπ᾿ τὸν ἄνθρωπο διωγμένη,/Μὰ φέγγω ἐμπρὸς στὴν Παναγιά./Εἶμαι ἡ ἐλῃὰ ἡ τιμημένη.
 
Ἡ ἐλῃά
Παλαμᾶς Κωστῆς



Εἶμαι τοῦ ἥλιου ἡ θυγατέρα

Ἡ πιὸ ἀπ᾿ ὅλες χαϊδευτή.

Χρόνια ἡ ἀγάπη τοῦ πατέρα

Σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο μὲ κρατεῖ.

Ὅσῳ νὰ πέσω νεκρωμένη

Αὐτὸν τὸ μάτι μου ζητεῖ.

    Εἶμαι ἡ ἐλῃὰ ἡ τιμημένη.



Δὲν εἶμ’ ὁλόξανθη, μοσχάτη

Τριανταφυλλιὰ ἤ κιτριά·

Θαμπώνω τῆς ψυχῆς τὸ μάτι,

Γιὰ τἄλλα μάτια εἶμαι γρῃά.

Δὲ’ μ’ ἔχει ἀηδόνι ἐρωμένη,

Μ’ ἀγάπησε μιὰ θεά·
   
    Εἶμαι ἡ ἐλῃὰ ἡ τιμημένη.



Ὅπου κι ἂν λάχω κατοικία

Δὲ’ μ’ ἀπολείπουν οἱ καρποὶ

Ὡς τὰ βαθειά μου γηρατεῖα

Δὲ’ βρίσκω ’ς τὴ δουλειὰ ’ντροπή·

Μ᾿ ἔχει ὁ Θεὸς εὐλογημένη

Κ’ εἶμαι γεμάτη προκοπή·

    Εἶμαι ἡ ἐλῃά ἡ τιμημένη.



Φρίκη, ἐρημιά, νερὰ καὶ σκότη

Τὴ γῆ ἐθάψαν μιὰ φορά·

Πράσινη αὐγὴ μὲ φέρνει πρώτη

’Σ τὸ Νῶε ἡ περιστερά·

Ὅλης τῆς γῆς εἶχα γραμμένη

Τὴν ἐμμρφιὰ καὶ τὴ χαρά·

    Εἶμαι ἡ ἐλῃὰ ἡ τιμημένη.



Ἐδῶ ’ς τὸν ἴσκιο μ᾿ ἀποκάτου

Ἦρθ᾿ ὁ Χριστὸς ν᾿ ἀναπαυθῇ,

Κι’ ἀκούστηκ’ ἡ γλυκειὰ λαλιά του

’Λίγο προτοῦ νὰ σταυρωθῇ.

Τὸ δάκρυ του, δροσιὰ ἁγιασμένη,

Ἔχει ’ς τὴ ρίζα μου χυθῆ. 

    Εἶμαι ἡ ἐλῃά ἡ τιμημένη.


………………

Καὶ φῶς πραότατο χαρίζω

Ἐγὼ στὴν ἄγρια νυχτιά,

Τὸν πλοῦτο πιὰ δὲν τὸ φωτίζω,

Σὺ μ᾿ εὐλογεῖς φτωχολογιά.

Κι ἂν ἀπ᾿ τὸν ἄνθρωπο διωγμένη,

Μὰ φέγγω ἐμπρὸς στὴν Παναγιά.
 
    Εἶμαι ἡ ἐλῃὰ ἡ τιμημένη.


1882
 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή


Γιὰ τὴν Ἀγάπη

Κανεὶς δὲν μπορεῖ ν' ἀγαπᾶ ἕναν ἀόρατο Θεὸ ἂν πρῶτα δὲ μάθει ν' ἀγαπᾶ τὸ συγκεκριμένο, ζωντανό, πραγματικὸ πρόσωπο τὸ ὁποῖο ἔχει ἀπέναντί του. Πρὶν λοιπὸν θέσουμε τὸ ἐρώτημά τοῦ πῶς θὰ φτάσουμε στὸ Θεό, ἂς ρωτήσουμε τοὺς ἑαυτοὺς μας ποιὰ εἶναι ἡ στάση μας ἀπέναντι στὸν πλησίον μας· ἂν ἡ καρδιὰ μας εἶναι κρύα, ἐπιφυλακτικὴ καὶ κλεισμένη, ἂν μᾶς τρομοκρατεῖ ἀκόμη καὶ ἡ ἰδέα ὅτι ὁ πλησίον μας μπορεῖ νὰ ἀπαιτήσει τὴν καρδιὰ καὶ τὴ ζωή μας δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος νὰ ἐπιζητοῦμε συνάφεια μὲ τὸ Θεό. Θὰ πρέπει πρῶτα νὰ μάθουμε τὸ πῶς ν' ἀποκτήσουμε μιὰ καρδιὰ ζεστή, μιὰ καρδιὰ ζωντανή, μιὰ καρδιὰ ποὺ νὰ ἀνταποκρίνεται στὸν πλησίον μας καὶ ἡ καρδιὰ ἐκείνη τότε, ἀνοιγμένη, μὲ τὴν καθαρότητά της θὰ δεῖ τὸ Θεό.