Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ἐννόημα
! Στὴ λίμνη τῆς Γενησσαρὲτ ὁ Χριστὸς προσκαλεῖ τοὺς ἁπλοϊκοὺς ψαράδες στὸ ὑψηλὸ ἀποστολικὸ ἀξίωμα. Κάνει ἕνα θαῦμα χωρὶς νὰ τὸ περιμένουν καί ἔτσι πιάνουν στὰ δίχτυα τους «πλῆθος ἰχθύων πολὺ» τόσο πολὺ ὥστε τοὺς κυρίευσε θαυμασμὸς καὶ φόβος «θάμβος περιέσχε ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων». Μέσα σ’ αὐτὴ τὴν ἀτμόσφαιρα ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἀπευθύνεται ἐπιβλητικὸς πρὸς τὸν Πέτρο. «Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσει ζωγρῶν» Μὴ φοβᾶσαι· ἀπὸ ἐδῶ καὶ στὸ ἑξῆς δὲν θὰ ψαρεύεις ψάρια ἀλλὰ θὰ κερδίζεις ἀνθρώπους γιὰ τὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ. M’αὐτὸν τὸν τρόπο ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς μᾶς ἀνοίγει σήμερα στὸ βαθύτερο πνευματικὸ μήνυμα αὐτοῦ τοῦ θαύματος ποὺ ἀσφαλῶς δὲν ἔγινε γιὰ νὰ προκαλέσει κατάπληξη, ἀπορία καὶ θαυμασμὸ ἀλλὰ γιὰ νὰ μᾶς φανερώσει τὴν δύναμη καὶ τὴν σοφία τοῦ Θεοῦ μέσα στὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ στὸ ἔργο τῶν Ἀποστόλων.
 
! Τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ ποὺ διέδωσαν οἱ Ἀπόστολοι καὶ κηρύττει μέχρι σήμερα ἡ Ἐκκλησία στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης δὲν εἶναι ἔργο ἀνθρώπινο ἀλλὰ θεϊκὸ στὸ ὁποῖο κάθε «κεκλημένος» Ἀπόστολος, ὁμολογητής, εὐαγγελιστής, κήρυκας, ἱεραπόστολος καὶ ἁπλὸς πιστὸς εἶναι «μέσο» τῆς Χάρης τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἕνα ὄργανο τῆς Θείας Πρόνοιας μέσα στὸ σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονομίας. Γι’ αὐτὸ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ «μυστηριωδῶς καὶ πολυτρόπως» ἑλκύει τοὺς ἀνθρώπους καὶ καρποφορεῖ μυστικὰ στὶς ψυχές τους.
 
! Ὅλοι πρέπει νὰ ἔχουμε βαθιὰ συνείδηση ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι «ὁ ἐν ἠμῖν ἐνεργῶν» μέσα ἀπὸ τὴν δική μας ἀνθρώπινη ἀδυναμία τῶν λόγων καὶ τῶν ἔργων μας. Ἄλλωστε καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς λέει «τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς ἶνα κατασχύνει τὰ ἰσχυρὰ» φανερώνοντας μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο ὅτι, μέσα ἀπὸ τὴν δική μας ἀδυναμία καὶ μικρότητα τὸ μεγαλεῖο καὶ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ εἶναι σταθερὰ δεδομένα.
 
! Ὁ ὁλονύκτιος καὶ ἐξαντλητικὸς ἀλλὰ δυστυχῶς μάταιος καὶ ἄκαρπος ἀγῶνας τῶν ψαράδων τῆς λίμνης τῆς Γεννησαρὲτ ἀποκαλύπτει τὴν κραυγαλέα ἀδυναμία νὰ σωθεῖ ὁ κόσμος αὐτὸς μόνος του, στηριζόμενος στὰ δικὰ του ἀνθρώπινα μέσα. Ἀλλὰ καὶ ἡ προτίμηση τοῦ Χριστοῦ στοὺς ἁλιεῖς δηλαδὴ σὲ ἁπλοὺς ἀνθρώπους νὰ συνεργασθεῖ μαζί τους σ ἕνα τέτοιο ἱερὸ ἔργο ἀποδεικνύει τὴν δύναμη τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ ἀφοῦ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν μποροῦν νὰ χρεωθοῦν τὸ μέγεθος τοῦ ἔργου ποὺ ἔγινε καθὼς οἱ ἴδιοι δὲν μετροῦσαν κοινωνικά.
 
! Μόνο μὲ τὴν θαυμαστὴ ἐπέμβαση τοῦ Θεοῦ μέσα στὴν ἱστορία καὶ τὴν προσωπική μας ζωὴ μπορεῖ νὰ σωθεῖ ὁ ἄνθρωπος καὶ νὰ μεταμορφωθεῖ ὁ κόσμος, μιὰ πραγματικότητα ποὺ ζοῦμε στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ καὶ στὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας γιατί μακριὰ καὶ ἔξω ἀπὸ τὸν χαρισματικὸ χῶρο της κάθε ἐλπίδα γιὰ ἀληθινὴ ἀλλαγὴ καὶ εὐτυχία παραμένει μιὰ οὐτοπία καὶ ἀπάτη. «Ἀπὸ τοῦ νῦν ἔση ζωγρῶν» εἶναι ἡ ἀπόδειξη ὅτι ἡ ἐπιτυχία τῆς ἀποστολῆς τῆς Ἐκκλησίας εἶναι καρπὸς τῆς χάρης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ καλεῖ ὅλους ἐμᾶς γιὰ νὰ μᾶς κάνει Σῶμα Χριστοῦ και κληρονόμους τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν.
 
Κυριακὴ Α΄Λουκᾶ
Καραγιάννης Νικάνωρ (Ἀρχιμανδρίτης)


Ἕνα θαῦμα μᾶς παρουσιάζει ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ τοῦ εὐαγγελιστῆ Λουκᾶ. Στὴ λίμνη τῆς Γενησσαρὲτ ὁ Χριστὸς προσκαλεῖ τοὺς ἁπλοϊκοὺς ψαράδες στὸ ὑψηλὸ ἀποστολικὸ ἀξίωμα. Κάνει ἕνα θαῦμα χωρὶς νὰ τὸ περιμένουν καί ἔτσι πιάνουν στὰ δίχτυα τους «πλῆθος ἰχθύων πολὺ» τόσο πολὺ ὥστε τοὺς κυρίευσε θαυμασμὸς καὶ φόβος «θάμβος περιέσχε ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων». Μέσα σ’ αὐτὴ τὴν ἀτμόσφαιρα ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἀπευθύνεται ἐπιβλητικὸς πρὸς τὸν Πέτρο. «Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσει ζωγρῶν» Μὴ φοβᾶσαι· ἀπὸ ἐδῶ καὶ στὸ ἑξῆς δὲν θὰ ψαρεύεις ψάρια ἀλλὰ θὰ κερδίζεις ἀνθρώπους γιὰ τὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ. M’αὐτὸν τὸν τρόπο ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς μᾶς ἀνοίγει σήμερα στὸ βαθύτερο πνευματικὸ μήνυμα αὐτοῦ τοῦ θαύματος ποὺ ἀσφαλῶς δὲν ἔγινε γιὰ νὰ προκαλέσει κατάπληξη, ἀπορία καὶ θαυμασμὸ ἀλλὰ γιὰ νὰ μᾶς φανερώσει τὴν δύναμη καὶ τὴν σοφία τοῦ Θεοῦ μέσα στὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ στὸ ἔργο τῶν Ἀποστόλων.

Τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ ποὺ διέδωσαν οἱ Ἀπόστολοι καὶ κηρύττει μέχρι σήμερα ἡ Ἐκκλησία στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης δὲν εἶναι ἔργο ἀνθρώπινο ἀλλὰ θεϊκὸ στὸ ὁποῖο κάθε «κεκλημένος» Ἀπόστολος, ὁμολογητής, εὐαγγελιστής, κήρυκας, ἱεραπόστολος καὶ ἁπλὸς πιστὸς εἶναι «μέσο» τῆς Χάρης τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἕνα ὄργανο τῆς Θείας Πρόνοιας μέσα στὸ σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονομίας. Γι’ αὐτὸ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ «μυστηριωδῶς καὶ πολυτρόπως» ἑλκύει τοὺς ἀνθρώπους καὶ καρποφορεῖ μυστικὰ στὶς ψυχές τους.

Ὅλοι πρέπει νὰ ἔχουμε βαθιὰ συνείδηση ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι «ὁ ἐν ἠμῖν ἐνεργῶν» μέσα ἀπὸ τὴν δική μας ἀνθρώπινη ἀδυναμία τῶν λόγων καὶ τῶν ἔργων μας. Ἄλλωστε καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς λέει «τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς ἶνα κατασχύνει τὰ ἰσχυρὰ» φανερώνοντας μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο ὅτι, μέσα ἀπὸ τὴν δική μας ἀδυναμία καὶ μικρότητα τὸ μεγαλεῖο καὶ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ εἶναι σταθερὰ δεδομένα. Αὐτὴ ἡ δύναμη ἔκανε τοὺς ψαράδες νὰ ἀφήσουν τὰ πάντα καὶ νὰ ἀκολουθήσουν τὸ Χριστό.«Αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμο ἡ πἰστις ἡμῶν».

Σήμερα γινόμαστε γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ μάρτυρες τῆς συγκλονιστικῆς αὐτῆς ἀλήθειας. Λαοὶ καὶ πολιτισμοὶ ἦρθαν καὶ πέρασαν. Πολιτικές ἰδεολογίες καὶ οἰκονομικοκοινωνικὰ συστήματα κατέρρευσαν σὰν χάρτινοι πύργοι. Ἰσχυροὶ τῆς γῆς καὶ κράτη ἔσβησαν καὶ ἐξαφανίσθηκαν ἀπὸ τὸν παγκόσμιο χάρτη, ἐνῷ ἐκεῖνο ποὺ παραμένει δύο χιλιάδες χρόνια τώρα εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ γιατί «πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς». Μέσα στὰ σκοτάδια, τὴν ἀκαταστασία καὶ τὴν χαώδη σύγχυση τῶν ταραγμένων καιρῶν μας, ἡ Ἐκκλησία ὡς μυστήριο τῆς σωτηρίας μας, δηλαδή τῆς παρουσίας καὶ τῆς ἐνέργειας τοῦ Χριστοῦ μαζί μας μέσα στοὺς αἰῶνες, ποτισμένη μὲ τὸ αἷμα τῶν μαρτύρων καὶ διακηρυγμένη μὲ τὴν διδασκαλία τῶν Ἀποστόλων θὰ εἶναι πάντοτε ἀπόδειξη τῆς σοφίας καὶ τῆς δύναμης τοῦ Θεοῦ, καρπὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Μιὰ ἀλήθεια τὴν ὁποία δυστυχῶς οἱ ἄδιάφοροι ἀγνοοῦν, ἀλλὰ καὶ ἐμεῖς πολλὲς φορὲς ξεχνᾶμε, ὅταν κάθε φορά ἀπὸ ὀλιγοπιστία καὶ φόβο ἀγωνιζόμαστε καὶ ἀγωνιοῦμε μήπως χαθεῖ ἡ Ἐκκλησία. Μήπως διαλυθεῖ εἴτε ἀπὸ τὰ σφάλματα καὶ τὶς παραλείψεις μας εἴτε ἀπὸ τὶς ὀργανωμένες ἐπιθέσεις ἐναντίον Της ἀπὸ τὶς ἀντίθετες δυνάμεις τοῦ «σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου».

Ὁ ὁλονύκτιος καὶ ἐξαντλητικὸς ἀλλὰ δυστυχῶς μάταιος καὶ ἄκαρπος ἀγῶνας τῶν ψαράδων τῆς λίμνης τῆς Γεννησαρὲτ ἀποκαλύπτει τὴν κραυγαλέα ἀδυναμία νὰ σωθεῖ ὁ κόσμος αὐτὸς μόνος του, στηριζόμενος στὰ δικὰ του ἀνθρώπινα μέσα. Ἀλλὰ καὶ ἡ προτίμηση τοῦ Χριστοῦ στοὺς ἁλιεῖς δηλαδὴ σὲ ἁπλοὺς ἀνθρώπους νὰ συνεργασθεῖ μαζί τους σ ἕνα τέτοιο ἱερὸ ἔργο ἀποδεικνύει τὴν δύναμη τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ ἀφοῦ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν μποροῦν νὰ χρεωθοῦν τὸ μέγεθος τοῦ ἔργου ποὺ ἔγινε καθὼς οἱ ἴδιοι δὲν μετροῦσαν κοινωνικά.

Μόνο μὲ τὴν θαυμαστὴ ἐπέμβαση τοῦ Θεοῦ μέσα στὴν ἱστορία καὶ τὴν προσωπική μας ζωὴ μπορεῖ νὰ σωθεῖ ὁ ἄνθρωπος καὶ νὰ μεταμορφωθεῖ ὁ κόσμος, μιὰ πραγματικότητα ποὺ ζοῦμε στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ καὶ στὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας γιατί μακριὰ καὶ ἔξω ἀπὸ τὸν χαρισματικὸ χῶρο της κάθε ἐλπίδα γιὰ ἀληθινὴ ἀλλαγὴ καὶ εὐτυχία παραμένει μιὰ οὐτοπία καὶ ἀπάτη. «Ἀπὸ τοῦ νῦν ἔση ζωγρῶν» εἶναι ἡ ἀπόδειξη ὅτι ἡ ἐπιτυχία τῆς ἀποστολῆς τῆς Ἐκκλησίας εἶναι καρπὸς τῆς χάρης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ καλεῖ ὅλους ἐμᾶς γιὰ νὰ μᾶς κάνει Σῶμα Χριστοῦ και κληρονόμους τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἀμήν.




 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης