Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ἄφησα νὰ μὴν ξέρω
Συγγραφέας: Δημουλᾶ Κική
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Γνώση, Θάνατος, Γνώση ἑαυτοῦ, Γνώμη τοῦ ἄλλου
Πηγή/Έκδοση:Τὸ λίγο τοῦ κόσμου, Ἐκδόσεις Στιγμὴ
Χρ.Έκδοσης:1994
Ἐννόημα
! Ἀπὸ τὸν κόσμο τῶν γρίφων/φεύγω ἥσυχη./Δὲν ἔχω βλάψει στὴ ζωή μου αἴνιγμα:/δὲν ἔλυσα κανένα.
 
! Συμβίωσα σκληρὰ/μ' ἕναν ψηλὸ καλόγερο ποὺ κόκαλα δὲν ἔχει/καὶ δὲν τὸν ρώτησα ποτὲ/ποιᾶς φωτιᾶς γιὸς εἶναι,/σὲ ποιὸ θεὸ ἀνεβαίνει καὶ μοῦ φεύγει.
 
! Ὅ,τι ἦρθε μὲ δεμένα μάτια/καὶ σκεπασμένη πρόθεση/ἔτσι τὸ δέχτηκα/κι ἔτσι τ' ἀποχωρίστηκα:/μὲ δεμένα μάτια καὶ σκεπασμένη πρόθεση.
 
! Ἀπὸ τὸν κόσμο τῶν γρίφων/φεύγω ἥσυχη./Ἀναμάρτητη:/ἀξεδίψαστη./Στὸ αἴνιγμα τοῦ θανάτου/πάω ψυχωμένη.
 
Ἄφησα νὰ μὴν ξέρω
Δημουλᾶ Κική
 





Ἀπὸ τὸν κόσμο τῶν γρίφων

φεύγω ἥσυχη.

Δὲν ἔχω βλάψει στὴ ζωή μου αἴνιγμα:

δὲν ἔλυσα κανένα.

Οὔτε κι αὐτὰ ποὺ θελαν νὰ πεθάνουν

πλάι στὰ παιδικά μου χρόνια:

ἔχω ἕνα βαρελάκι ποὺ 'χει δύο λογιῶν κρασάκι.

Τὸ κράτησα ὥς τώρα

ἀχάλαστο ἀνεξήγητο,

γιατί ὥς τώρα

δύο λογιῶν κρασάκι

ἔχουν λυμένα κι ἄλυτα πού μοῦ τυχαίνουν.

Συμβίωσα σκληρὰ

μ' ἕναν ψηλὸ καλόγερο ποὺ κόκαλα δὲν ἔχει

καὶ δὲν τὸν ρώτησα ποτὲ

ποιᾶς φωτιᾶς γιὸς εἶναι,

σὲ ποιὸ θεὸ ἀνεβαίνει καὶ μοῦ φεύγει.



Δὲν τοῦ λιγόστεψα τοῦ κόσμου

τὰ προσωπιδοφόρα πλάσματά του,

τοῦ ἀνάθρεψα τοῦ κόσμου τὸ μυστήριο

μὲ θυσία καὶ μὲ στέρηση.

Μὲ τὸ αἷμα πού μοῦ δόθηκε

γιὰ νὰ τὸν ἐξηγήσω.

Ὅ,τι ἦρθε μὲ δεμένα μάτια

καὶ σκεπασμένη πρόθεση

ἔτσι τὸ δέχτηκα

κι ἔτσι τ' ἀποχωρίστηκα:

μὲ δεμένα μάτια καὶ σκεπασμένη πρόθεση.

Αἴνιγμα δανείστηκα,

αἴνιγμα ἐπέστρεψα.

Ἄφησα νὰ μὴν ξέρω

πῶς λύνεται ἕνα χθές,

ἕνα ἐξαρτᾶται,

τὸ αἴνιγμα τῶν ἀσυμπτώτων.

Ἄφησα νὰ μὴν ξέρω τί ἀγγίζω,

ἕνα πρόσωπο ἢ ἕνα βιάζομαι.



Οὔτε κι ἐσένα σὲ παρέσυρα στὸ φῶς

νὰ σὲ διακρίνω.

Στάθηκα Πηνελόπη

στὴ σκοτεινὴ ὀλιγωρία σου.

Κι ἂν ρώτησα καμιὰ φορὰ πῶς λύνεσαι,

πηγὴ ἂν εἶσαι ἢ κρήνη,

θὰ 'ταν κάποια καλοκαιριάτικη ἡμέρα

ποὺ, Πηνελόπες καὶ ὄχι,

μᾶς κυριεύει αὐτὸς ὁ δαίμων τοῦ νεροῦ

γιὰ νὰ δοξάζεται τὸ αἴνιγμα

πῶς μένουμε ἀξεδίψαστοι.

Ἀπὸ τὸν κόσμο τῶν γρίφων

φεύγω ἥσυχη.

Ἀναμάρτητη:

ἀξεδίψαστη.

Στὸ αἴνιγμα τοῦ θανάτου

πάω ψυχωμένη.


 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.