Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ἄσημον
Συγγραφέας: Ἐλύτης Ὀδυσσέας
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Ἄνθρωπος, Ψυχή, Θάλασσα
Πηγή/Έκδοση:Τὰ Ἐλεγεῖα τῆς Ὀξώπετρας, ἐκδ. Ἴκαρος
Χρ.Έκδοσης:1991
Ἐννόημα
! Οὒτ' ἑνὸς τὸ ἄηχο σῶμα μὲ τ' ἀγγίγματα ὅσα/Γνώρισε νὰ συνωθοῦνται μέσα του δὲν φανερώνεται/Μονομιᾶς νὰ πέσει/ὅπως πέφτει τὸ κακὸ/ἡ ἀλήθεια
 
! Νὰ τες τώρα ποὺ σιγὰ σιγὰ/Ἐπιστρέφουν οἱ στεριές. Ὑπόσταση λαβαίνουν οἱ ἄνθρωποι/Στὴν παλιά του θέση ξαναρχινάει ν' ἀναβοσβήνει ὁ φάρος/Καὶ τὸ σπίτι τὸ κόκκινο ἀργοπορεμένο/Στ' ἀνοιχτά τοῦ κάβου στέκει ἀρόδο μ' ἀναμμένα φῶτα
 
Ἄσημον
Ἐλύτης Ὀδυσσέας



Ἕντεκα τοῦ Αὐγούστου ἀπόκρημνες κι ἄνθρωπος κανεὶς

Μήτε καὶ σπίτι. Μόνο βοές, βοὲς καὶ μία

Θάλασσα πεινασμένη ποὺ ὁρμάει νὰ φάει μαράζι ἀπ' τὰ παλιὰ

          ὀρυχεῖα σου

Κεῖνα τῶν κίτρινων καιρῶν μὲ τὸν μεγάλο μαῦρο σκύλο



Γὰβ ἡ ἀγάπη· γὰβ ἡ ἀπάρνηση· γὰβ ἡ Μαρία καὶ ἡ

Προσκύνησις τῶν Μάγων· γὰβ ὅλα σου τὰ ὑπάρχοντα

Γεννηθείς; Ἐν; Ἔτος; Θρήσκευμα; Κενό.

                    Ἐνῶ

Κάτω ἀπὸ τὰ σὰν παλαιὰ παλίμψηστα

Κάθετα τείχη ὅπου δύο τρεῖς ἀκόμη θυρεοὶ διακρίνονται

Περνᾶν οἱ Οὖγοι μὲ τὶς Ἀουγκουστίνες τους καὶ μὲ τὰ

        κυνηγετικά τους

                κουδουνάκια ἢ ἄλλα χωρικῶν παιχνίδια

Στὸν πλαγίαυλο. Καὶ στρατὸς πολὺς ὕστερα, μαῦρος

Σειρῆνες. Τὸ νοσοκομειακό. Καὶ δεξιὰ στὸ βάθος ἕνα

Μέγα πετρελαιοφόρο μὲ δάσος γερανοὺς

Ποὺ πλέει κατὰ τὰ δυτικὰ καὶ ἀπομακρύνεται



Κάπως ἔτσι κι ἐμεῖς. Κι ἄλλοι ἐπιστρέφουν. Ἀλλ'

Οὒτ' ἑνὸς τὸ ἄηχο σῶμα μὲ τ' ἀγγίγματα ὅσα

Γνώρισε νὰ συνωθοῦνται μέσα του δὲν φανερώνεται

Μονομιᾶς νὰ πέσει

        ὅπως πέφτει τὸ κακὸ

                  ἡ ἀλήθεια



Ὅμως φαίνεται ὅτι σὰν ἀποσπασμένες

Ἀπὸ κοῖλα παλαιῶν νεκρῶν ἀκόμη καὶ ὅταν

Φῶς φέρνουν, σκοτεινὲς εἶναι οἱ θεότητες

Καὶ ποτὲ κανενὸς (ὅπως τῶν ἐρωτευμένων κάποτε ποὺ ἐγγίζονται

       τὰ ματοτσίνορα

Μία στιγμὴ τοὺς ἐφάνηκε εἴδανε τὴν ὕφανση τοῦ πεπρωμένου)

Δὲν ἐδόθηκε κάτι νὰ διακρίνει

Ὄμορφο κι ὅλο ἐρείπια ὅπως ὁ πρῶτος ἔρωτας



Ἄ τί νὰ πεῖς ποὺ κι ἕναν μόνον

Ἀναστεναγμὸ ν' ἀνοίξεις θὰ σὲ ρίξει χάμου ὁ ἄνεμος



Γὰβ ἡ ἀγάπη· γὰβ ὁ Ἰούδας μὲ τὸ φυγαδευμένο βλέμμα του

Γὰβ τοῦ κόσμου ὅλου οἱ ἀποστάσεις καὶ οἱ μακρύτατοι καιροὶ

Δὲν ἀκούγεται πιὰ τίποτε. Κεῖνο ποὺ 'θελε ὁ Θεὸς

Ἡ ψυχή μου, ἡ πρὸς στιγμὴν αἰώνια, τὸ 'νιωσε

Καὶ ξανὰ βρῆκε τὸ νόημα τῆς ὑλακῆς του ὁ σκύλος



Νὰ τες τώρα ποὺ σιγὰ σιγὰ

Ἐπιστρέφουν οἱ στεριές. Ὑπόσταση λαβαίνουν οἱ ἄνθρωποι

Στὴν παλιά του θέση ξαναρχινάει ν' ἀναβοσβήνει ὁ φάρος

Καὶ τὸ σπίτι τὸ κόκκινο ἀργοπορεμένο

Στ' ἀνοιχτά τοῦ κάβου στέκει ἀρόδο μ' ἀναμμένα φῶτα

Μασουλᾶνε χόρτο σκοτεινὸ τὰ περιβόλια

Καὶ θολὴ θωρεῖς μὲς στοὺς αἰθέρες νὰ

Κατεβαίνει μ' ἕνα δίσκο φρέζιες τρέμουσες

Ἡ γυναίκα ποὺ τὴ λὲν Γαλήνη.



 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή


Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης