Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Τό πρόβλημα τοῦ κακοῦ
Συγγραφέας: Γερούκαλης Δημήτριος (Νευρολόγος - Ψυχίατρος)
Κατηγορία:Ἐπιστημονικά Θέματα
Θέμα: Πρόσωπο, Προσωπικότητα, Κακό, Μαζάνθρωπος, Ψυχιατρική
Πηγή/Έκδοση:www.alopsis.gr
Χρ.Έκδοσης:
Ἐννόημα
! Στά πλαίσια τῆς χειραγωγήσεως τοῦ μετά-ἀνθρώπου (μαζανθρώπου) τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ, περιλαμβάνεται καί ἡ ἐπίθεση στήν προσωπική ὑπευθυνότητα.
 
! Ἡ βίωση τῆς πραγματικῆς ζωῆς, χαρά, λύπη, φόβος, δυστυχία, ἀπογοήτευση, θάνατος, βαφτίζεται «ψυχοτραυματικό» γεγονός πού ἀπειλεῖ τήν ζωή καί ὁ ἄνθρωπος πού βιώνει ἔντονα τά συναισθήματα αὐτά βαφτίζεται «ἄρρωστος» πού ἔχει ἀνάγκη τόν εἰδικό.
 
! Ἔχει ψυχιατρικοποιηθεῖ σχεδόν κάθε πτυχή τῆς προσωπικῆς καί κοινωνικῆς ζωῆς (μία ἀνάγνωση στό ἀμερικάνικο ταξινομικό σύστημα ψυχικῶν παθήσεων θά ἐπιβεβαιώσει τά παραπάνω μέ πολύ σκληρό τρόπο) καί ἔτσι οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀνάγκη τόν θεραπευτή τους! Ἡ μεγαλύτερη παγίδευση καί ἐκμετάλλευση γίνεται στά περιβόητα «τραύματα» (ἰδίως τῆς παιδικῆς ἡλικίας) καί στήν θεωρία -θεραπευτική παρέμβαση μέ τήν ἀνάκληση τῶν μνημῶν. Στό ἴδιο μῆκος κύματος ἡ ψυχοθεραπευτική παρέμβαση γιά τό ταξίδι στό χρόνο πίσω γιά νά «δοῦν τά τραύματα τοῦ παρελθόντος».
 
! Ἡ ἐπιστήμη αὐτή λοιπόν διογκώνει τά συμπτώματα καί παράγει νέες κατηγορίες «ἀσθενειῶν» (π.χ. μέ τόν ὅρο τραῦμα ἐννοεῖται πλέον κάθε τι πού μᾶς ἀναστατώνει, ὁ ἐθισμός περιλαμβάνει κάθε «καταναγκαστική» καί ἐπαναλαμβανόμενη συμπεριφορά, κ.λ.π.).
 
! Ἡ ἐλεύθερη βούληση τοῦ ἀνθρώπου ἐπιλέγει καί ἀκολουθεῖ ἡ μεταβολή στήν βιοχημεία καί νευροφυσιολογία τοῦ ἐγκεφάλου.
 
! Ἡ θεραπευτική αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἐπιζητεῖ τήν ἄρνηση τῶν ἐμπειριῶν πού μᾶς κάνουν ἀνθρώπινους. Μέ αὐτό σάν δεδομένο ἀπειλεῖται ἡ ἐλευθερία μας. Γιατί μέ τό νά καταπνίγεται ἡ ἀτομική εὐθύνη γιά χάρη τῆς αὐτοεκτιμήσεως, δημιουργεῖται μιὰ ἀ-πολιτικοποιημένη κοινωνία ἀποτελούμενη ἀπό εὐχαριστημένα πλάσματα, πού ἡ μόνη ἀνάγκη τους εἶναι νά τά διοικοῦν καί νά τά διατηροῦν ἀτάραχα.
 
! Παρανομαστής ὅλου αὐτοῦ τοῦ ἐπικίνδυνου ἰδεολογήματος εἶναι ἡ ἐπικρατήσασα στή Δύση ἄποψη γιά τήν κληρονομική ἐνοχή γιά τήν προσβολή τῆς θείας δικαιοσύνης.
 
Τό πρόβλημα τοῦ κακοῦ
Γερούκαλης Δημήτριος (Νευρολόγος - Ψυχίατρος)
 



Στά πλαίσια τῆς χειραγωγήσεως τοῦ μετά-ἀνθρώπου (μαζανθρώπου) τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ, περιλαμβάνεται καί ἡ ἐπίθεση στήν προσωπική ὑπευθυνότητα.

Ἡ βίωση τῆς πραγματικῆς ζωῆς, χαρά, λύπη, φόβος, δυστυχία, ἀπογοήτευση, θάνατος, βαφτίζεται «ψυχοτραυματικό» γεγονός πού ἀπειλεῖ τήν ζωή καί ὁ ἄνθρωπος πού βιώνει ἔντονα τά συναισθήματα αὐτά βαφτίζεται «ἄρρωστος» πού ἔχει ἀνάγκη τόν εἰδικό.

Εἶναι ἡ γνωστή συνταγή «κατασκευῆς» θυμάτων. Γι’ αὐτό βλέπουμε, καί στήν Ἑλλάδα, μία σταθερά αὐξανόμενη τάση τῆς παρουσίας τοῦ λεγομένου «συμβούλου κρίσεων ἤ παρηγοριᾶς».

Ἔχει ψυχιατρικοποιηθεῖ σχεδόν κάθε πτυχή τῆς προσωπικῆς καί κοινωνικῆς ζωῆς (μία ἀνάγνωση στό ἀμερικάνικο ταξινομικό σύστημα ψυχικῶν παθήσεων θά ἐπιβεβαιώσει τά παραπάνω μέ πολύ σκληρό τρόπο) καί ἔτσι οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀνάγκη τόν θεραπευτή τους! Ἡ μεγαλύτερη παγίδευση καί ἐκμετάλλευση γίνεται στά περιβόητα «τραύματα» (ἰδίως τῆς παιδικῆς ἡλικίας) καί στήν θεωρία -θεραπευτική παρέμβαση μέ τήν ἀνάκληση τῶν μνημῶν. Στό ἴδιο μῆκος κύματος ἡ ψυχοθεραπευτική παρέμβαση γιά τό ταξίδι στό χρόνο πίσω γιά νά «δοῦν τά τραύματα τοῦ παρελθόντος».

Ἕνα ταξίδι πού ἀντίκειται πλήρως στή σύγχρονη φυσική καί στά νέα μαθηματικά (αὐτά μέ τά ὁποῖα μπορεῖ πλέον νά ἑρμηνευθεῖ καί ὁ κόσμος τῶν αἰσθήσεών μας καί ὁ κόσμος γενικά). Ἡ σχετική βιβλιογραφία εἶναι ἀηδιαστικά πλούσια, ἀλλά γιά πολλούς «θεραπευτές» δέν συμφέρει νά τήν γνωρίσουν.

Ἡ ἐπιστήμη αὐτή λοιπόν διογκώνει τά συμπτώματα καί παράγει νέες κατηγορίες «ἀσθενειῶν» (π.χ. μέ τόν ὅρο τραῦμα ἐννοεῖται πλέον κάθε τι πού μᾶς ἀναστατώνει, ὁ ἐθισμός περιλαμβάνει κάθε «καταναγκαστική» καί ἐπαναλαμβανόμενη συμπεριφορά, κ.λ.π.).

Ἡ ἀπάτη ἔγκειται στό ὅτι συμπεριφορές πού ὀφείλονται σέ ἐπιλογές τρόπου ζωῆς καί ἱεραρχήσεις τοῦ βίου, ὀνομάζονται ἀσθένειες καί τίς ἀναλαμβάνει ὁ εἰδικός θεραπευτής.

Κάποιοι θά βιαστοῦν νά ποῦν ὅτι σ’ αὐτές τίς συμπεριφορές διαπιστώνεται μεταβολή στήν βιοχημεία καί νευροφυσιολογία τοῦ ἐγκεφάλου.

Γιά ὅσους ὅμως γνωρίζουν καλύτερα τά πράγματα ἡ ἐλεύθερη βούληση τοῦ ἀνθρώπου ἐπιλέγει καί ἀκολουθεῖ ἡ μεταβολή στήν βιοχημεία καί νευροφυσιολογία τοῦ ἐγκεφάλου.

Ἡ θεραπευτική αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἐπιζητεῖ τήν ἄρνηση τῶν ἐμπειριῶν πού μᾶς κάνουν ἀνθρώπινους. Μέ αὐτό σάν δεδομένο ἀπειλεῖται ἡ ἐλευθερία μας. Γιατί μέ τό νά καταπνίγεται ἡ ἀτομική εὐθύνη γιά χάρη τῆς αὐτοεκτιμήσεως, δημιουργεῖται μιὰ ἀ-πολιτικοποιημένη κοινωνία ἀποτελούμενη ἀπό εὐχαριστημένα πλάσματα, πού ἡ μόνη ἀνάγκη τους εἶναι νά τά διοικοῦν καί νά τά διατηροῦν ἀτάραχα.

Παρανομαστής ὅλου αὐτοῦ τοῦ ἐπικίνδυνου ἰδεολογήματος εἶναι ἡ ἐπικρατήσασα στή Δύση ἄποψη γιά τήν κληρονομική ἐνοχή γιά τήν προσβολή τῆς θείας δικαιοσύνης.



 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης