Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Πάσχα, Σκέψεις γιά τίς ἡµέρες αὐτές
Συγγραφέας: Ἠλιόπουλος Ἄνθιμος (Ἀρχιμανδρίτης)
Κατηγορία: Ἐκκλησιαστικό Ἦθος
Θέμα:
Πηγή/Έκδοση:Περιοδικό ''ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ'', αρ.13
Χρ.Έκδοσης:2009
Πάσχα, Σκέψεις γιά τίς ἡµέρες αὐτές
Ἠλιόπουλος Ἄνθιμος (Ἀρχιμανδρίτης)

• Τήν εὐτυχία ἀποζητοῦµε. Καί µᾶς δόθηκε τό ἀπόλυτό της. Ὅλα τά ἀδιέξοδά µας σχετίζονται µέ τήν ἄρνησή µας νά ζήσουµε στόν δικό Του ἀπόλυτο τρόπο. Θέλουµε κάτι πιό ἤπιο, πιό «φιλάνθρωπο». Κι’ αὐτό δέν µᾶς δόθηκε. Ἡ φιλανθρωπία Του εἶναι ἀπόλυτη. Ἀµετακίνητη. Ἐµεῖς πρέπει νά µετακινηθοῦµε. Πρός Αὐτόν. Πρός τόν τρόπο τῆς δικῆς Του ζωῆς.

• Ἀπό τήν ὥρα πού γεννιέσαι ἀναζητᾶς τήν ταυτότητά σου. Καί τήν ψάχνεις στά πρόσωπα, στίς καταστάσεις. Νά σοῦ ποῦν αὐτά ποιός εἶσαι. Μά κάθε στροφή κατά κεῖ δηµιουργεῖ ἐξαρτήσεις καί ἀνελευθερία. Κι’ ἔρχεται ἡ Μεγάλη Παρασκευή. Καί Τόν βλέπεις ἄπνοο, ἀλλά νικητή. Κι’ ἔρχεται µιά στιγµή, γόνιµη στιγµή, κι’ ἀνακαλύπτεις πώς ἐκεῖ εἶναι ἡ πατρίδα σου, ἐκεῖ τό ριζικό σου, ἐκεῖ τό πρόσωπό σου. Αὐτός ὁ νεκρός εἶναι ἡ ταυτότητά σου.

• Νά ἀφήσουµε νά µᾶς παρασύρει ἡ χαρά τῶν ἡµερῶν. Νά βγοῦµε, ἔστω γιά λίγο, ἀπό τήν ναρκισσιστική ἀποµόνωσή µας. Ἀπό τήν συνεχῆ ἐνασχόληση µέ τόν ἑαυτό µας, µέ τίς σκέψεις µας, µέ τόν κόσµο µας. Νά νιώσουµε, γιά λίγο ἔστω, γιά µιά στιγµή, πώς Τόν βλέπουµε. Τόν βλέπουµε πραγµατικά. Εἴµαστε συγκεντρωµένοι σ’ Αὐτόν. Ἴσως γιά πρώτη φορά στήν ζωή µας νά «βλέπουµε» κάτι µέ αὐτόν τό τρόπο. Μέ τόση διαύγεια. Μιά στιγµή. Μόνο µιά στιγµή φτάνει ν’ ἀλλάξει ὅλη τήν ζωή µας. Κύριε, δική Σου εἶναι ἡ στιγµή αὐτή. Πρόσφερέ την στά παιδιά Σου.

• Μέρος τῆς νίκης Του κατά τοῦ θανάτου. Αὐτό πρέπει νά γινόµαστε, κάθε ἡµέρα. Μέρος τῆς δόξας Του, τῆς χαρᾶς Του. Ἀλλά γιά νά γίνει αὐτό πρέπει νά γινόµαστε κάθε ἡµέρα καί µέρος τῆς σταυρικῆς Του λογικῆς. Μά πολλές φορές ἀρνούµεθα τό σταυρικό στοιχεῖο. Καί βυθιζόµαστε στόν ἑαυτό µας, φοβισµένοι, µέ τόσα ἀδιέξοδα. Νά γιατί ὁ ἄλλος καί οἱ ἀνάγκες του εἶναι ὁ σταλµένος ἄγγελός Του.

• Ὅ,τι χρειάζεται νά κάνουµε γιά νά φανοῦµε ὑπάκουοι στίς ἐντολές Του, αὐτός εἶναι ὁ σταυρός µας. Ἐκεῖ µέσα στήν µοναξιά αὐτοῦ τοῦ ἑκούσιου πόνου βλέπουµε τό χέρι τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἐλευθερία τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ ἀπέναντι στή φύση τους. Ἀνάσταση, µέ ὅλα τά σπέρµατά της. Τό µέγα θαῦµα.

• Οἱ φορεῖς τοῦ κακοῦ εἴµαστε ἐµεῖς οἱ ἴδιοι. Καί µέ τό κακό αὐτό κουράζουµε τούς ἄλλους, τούς προσβάλλουµε, τούς χειριζόµαστε. Λύπη. Ἀλλά στό πρόσωπό Σου Κύριε αὐτή ἡ λύπη ἀποκτᾶ χαρά. Ἡ µετάνοια, Κύριε, ἡ µετάνοια εἶναι ὁ τρόπος τοῦ νά ζεῖ κανείς ἐλεύθερος.

• Κύριε,
θελήσαµε τήν εὐτυχία στό κόσµο τοῦτο καί σύ µᾶς ἔδειξες τήν ζωή Σου.
θελήσαµε τήν σωτηρία καί µᾶς ἔδειξες τόν τρόπο Σου,
θελήσαµε τήν χαρά καί σύ µᾶς ἔδειξες τόν σταυρό Σου,
θελήσαµε τήν ἐλευθερία καί µᾶς ἔδειξες τήν Βασιλεία Σου.
Κύριε, κάνε µας δικούς Σου.
 
Bookmark and Share

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.