Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Τὰ Εἰκονίσματα III
Συγγραφέας: Καρέλλη Ζωὴ
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Ἁγιογραφία, Βυζαντινὴ ἁγιογραφία, Ἀρχαία Ἑλλάδα
Πηγή/Έκδοση:Τὰ ποιήματα, Τόμος δεύτερος, Οἱ ἐκδόσεις τῶν Φίλων
Χρ.Έκδοσης:1973
Ἐννόημα
! Σ' ὁλόκληρη τὴν ὄρθωση, τὴν ἄρθρωση/τοῦ ὡραίου σώματός των, εἶναι ὑπεροπτικὰ/σχεδόν, τὰ ἑλληνικὰ ἀγάλματα/καὶ στὴν εὐγενικὴ θωριά, τὸ βλέμμα/δείχνει ἀλλοῦ νὰ θεωρεῖ.
 
! Οἱ ἅγιοι μονάχα δὲ σ' ἀφήνουνε,/τὸ στρογγυλό τους μάτι ὁλάνοιχτο,/κι' ὡσὰν ἔκπληκτο, σὲ παρακολουθεῖ/σὲ μυστικήν, ἐνδόμυχη ἀτένιση σὲ ὁδηγεῖ/γιὰ νὰ πιστέψεις στὸ δικό τους ὅραμα/μὲ πᾶσαν τὴν ὑποταγή./Ὄχι πιὰ φοβισμένη,/μὰ φωτισμένη ἀπ' τῆς ψυχῆς τὸ νόημα/ποὺ ἀντελήφθη καὶ ὁμολογεῖ.
 
Τὰ Εἰκονίσματα III
Καρέλλη Ζωὴ



Τὰ μάτια στὶς βυζαντινὲς εἰκόνες,

ἁγίων καὶ μαρτύρων, τὰ ἐκστατικά,

εἶναι διαφορετικὰ ἀπ' τῶν ἀρχαίων ἀγαλμάτων.



- Ὢ δόξα τῆς πατρίδας μου διπλὴ κι' ἀπέραντη

χαρὰ ἡ προσφορά, ἀνθρώπινη,

δική σου παρηγοριὰ καὶ διδαχή σου.



Σ' ὁλόκληρη τὴν ὄρθωση, τὴν ἄρθρωση

τοῦ ὡραίου σώματός των, εἶναι ὑπεροπτικὰ

σχεδόν, τὰ ἑλληνικὰ ἀγάλματα

καὶ στὴν εὐγενικὴ θωριά, τὸ βλέμμα

δείχνει ἀλλοῦ νὰ θεωρεῖ.



Οἱ ἅγιοι μονάχα δὲ σ' ἀφήνουνε,

τὸ στρογγυλό τους μάτι ὁλάνοιχτο,

κι' ὡσὰν ἔκπληκτο, σὲ παρακολουθεῖ

σὲ μυστικήν, ἐνδόμυχη ἀτένιση σὲ ὁδηγεῖ

γιὰ νὰ πιστέψεις στὸ δικό τους ὅραμα

μὲ πᾶσαν τὴν ὑποταγή.

Ὄχι πιὰ φοβισμένη,

μὰ φωτισμένη ἀπ' τῆς ψυχῆς τὸ νόημα

ποὺ ἀντελήφθη καὶ ὁμολογεῖ.


 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή


Μὲ ποιὸν τρόπο γνώρισε τὴν πίστη ὁ Ντοστογιέφκυ;
Ἀπαντᾶ ὁ Ἀρχιμ. Θεοδόσιος Μαρτζοῦχος

Τό δεκαπέντε κεφάλαιο τοῦ κατά Λουκᾶν εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ ἄσωτου υἱοῦ ἤ μᾶλλον τοῦ εὔσπλαγχνου πατέρα. Τό ὅτι εἶμαι ἄσωτος τό ξέρω. Ἀξία ἔχει πού μαθαίνω ὅτι Αὐτός δέν εἶναι ἀστυνόμος τῆς ζωῆς μου, ἀλλά πατέρας πού μέ ἀγαπᾶ.