Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Τὸ πνεῦμα τῆς αὐτοκαταστροφῆς
Συγγραφέας: Ἠλιόπουλος Ἄνθιμος (Ἀρχιμανδρίτης)
Κατηγορία:Κοινωνικά Θέματα
Θέμα: Ἐλλάδα, Ἁμαρτία, Κρίση, Ἕλληνες, Παρακμή, Κράτος
Πηγή/Έκδοση:Περιοδικὸ Ἁγία Ζώνη, τεῦχος Ὀκτωβρίου
Χρ.Έκδοσης:2011
Ἐννόημα
! Τόσο δηλητήριο ποῦ διοχετεύεται; Ἄν δὲν ἔλθει ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ νὰ ἀνακουφίσει, ὅλο αὐτὸ τὸ δηλητήριο λιμνάζει μέσα στὶς ψυχὲς τῶν νεοελλήνων. Ἀρρωσταίνει ἡ κοινωνία, βαραίνουν οἱ σχέσεις, ναρκώνεται ὁ νοῦς, μαραίνεται ἡ φρεσκάδα. Τὰ σχέδια, τὰ ὄνειρα, οἱ κρίσεις, ἡ λογικὴ, ὅλα εἶναι στὰ χέρια τοῦ ἀντιδίκου διαβόλου. Ἔχει ἀποκτήσει δικαιώματα στὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα· ἐμεῖς τοῦ τὰ παραχωροῦμε καθημερινά. Αὐτὸ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης καὶ τῆς καταστροφῆς δρᾶ ἀνενόχλητο, ἐπηρεάζει συνειδήσεις, κατευθύνει ὑπογείως, σπρώχνει σὲ ἀδιέξοδα, ἀδειάζει ψυχές, διαλύει τὴν ἑνότητα· ὁδηγεῖ σὲ ἀποσύνθεση οἰκογένειες, πρόσωπα, κοινωνία ὁλόκληρη.
 
! Ἄς τὸ ὁμολογήσουμε: εἴμαστε μιὰ βαθειὰ δηλητηριασμένη κοινωνία. Δὲν ἔχουμε ἀντισώματα ὅπως ἄλλες κοινωνίες. Ὁ Ἕλληνας κινεῖ πάντα τὴν ζωή του στὰ ὅρια· ἀπὸ τὸ μεγαλεῖο ἕως τὴν ἀθλιότητα. Δὲν ἔχει τὴν ἄμυνα ποὺ ἔχουν ἄλλες κοινωνίες ἐθισμένες νὰ βρίσκουν τὴν ἰσορροπία τους στὸ Συμφέρον. Ὁ νόμος καὶ τὰ κοινωνικὰ θέσμια εὔκολα ἀτονοῦν στὴν Ἑλλάδα. Ὁ Εὐρωπαῖος θὰ κρατηθεῖ ἀπὸ αὐτὰ καὶ θὰ ἐπιβιώσει. Ὁ Ἕλληνας ἀσφυκτιᾶ μέσα σ’ αὐτὰ. Ὅταν δηλητηριασθεῖ ἀπὸ τὴν κυριαρχία τοῦ κακοῦ, δὲν ἔχει πιὰ ὅρια. Πέφτει. Αὐτοκαταστρέφεται.
 
! Δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ ἡ Ἑλλάδα κατέρρευσε σὲ περίοδο εἰρήνης, χωρὶς νὰ ὑπάρχει ἡ παραμικρὴ πίεση πάνω της. Ἄν μετρᾶ κανεὶς τὰ πράγματα μὲ ὅρους τοῦ πνευματικοῦ κόσμου, (ἡ Ἐκκλησία αὐτὸ κάνει πάντα), πίσω ἀπὸ τὴν καταστροφὴ τῆς χώρας μας βλέπει τὰ δηλητήρια ποὺ σωρεύτηκαν. Μετάνοια προσωπικὴ χρειάζεται. Νὰ ξαναζήσουμε τὴν ἀθωότητα καὶ τὴν καθαρότητα. Πολλὰ τὰ μαῦρα σύννεφα ποὺ φέραμε πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας.
 
Τὸ πνεῦμα τῆς αὐτοκαταστροφῆς
Ἠλιόπουλος Ἄνθιμος (Ἀρχιμανδρίτης)


 



Ἐν Ἑλλάδι κάθε χρόνο μαρτυροῦνται περίπου 350 χιλιάδες ἐκτρώσεις. Δηλαδὴ, κάθε χρόνο 700 χιλιάδες, κατὰ τεκμήριο νέοι, δηλητηριάζονται μὲ τὸ δηλητήριο τῶν ἐκτρώσεων· φέρουν δηλαδὴ στὴν ψυχή τους, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ζοῦν ἤ θὰ ζήσουν τὸν μαρτυρικὸ δρόμο τῆς μετάνοιας, τὸ δηλητήριο ποὺ τοὺς ποτίζει ἡ σκληρὴ αὐτὴ ἁμαρτία.

Οἱ οἰκογένειες στενάζουν κάτω ἀπὸ τὴν διαλυτικὴ παρουσία τῆς μοιχείας καὶ τοῦ κενοῦ τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων. Ἡ πορνεία θερίζει τὰ νιᾶτα, ἀκόμα καὶ τὰ ἄγουρα τοῦ γυμνασίου. Ἔγινε κάτι σὰν ἄθλημα. Νέοι καὶ νέες συναγωνίζονται σὲ μιὰ ἀδιέξοδη, ἀλλὰ καὶ καταστροφικὴ πορεία. Γέρνουν τὰ νιᾶτα σὰν μαραμένα κλωνάρια ζώντας τὸν ἀφύσικο μονόδρομο πρὸς τὴν ἡδονὴ καὶ τὴν ἐναλλαγὴ συντρόφων.

Ἡ ψυχὴ τῶν νεοελλήνων συμπιέζεται κάτω ἀπὸ τὸ βάρος ποὺ ἀσκεῖ ἡ φιλοχρηματία καὶ ἡ ἡδονὴ γιὰ ἐξουσία καὶ κυριαρχία. Μικροὶ καὶ μεγάλοι ὀνειρεύονται τὴν ἐπέκτασή τους, τὴν ἀνέλλιξή τους μὲ κάθε μέσον, πατώντας πάνω στὸν διπλανό τους. Ἀποτέλεσμα· σπάνια βλέπεις χριστιανὸ Ἕλληνα νὰ μετανοεῖ καὶ νὰ πονᾶ ποὺ ζήτησε μεσολάβηση πολιτικοῦ γιὰ νὰ ὑποσκελίσει τὸν συνάνθρωπό του καὶ νὰ τακτοποιηθεῖ ὁ ἴδιος ἤ τὰ παιδιά του. Κατάντησε ἐν Ἑλλάδι φυσιολογικὴ δημοκρατικὴ λειτουργία ἡ ἐμπορία τῆς ψήφου.

Σὲ ἕναν τόπο ποὺ ἔχει ἀρδευθεῖ ἀπὸ τὸ αἷμα μαρτύρων τῆς πίστεως, ἀπὸ τὰ δάκρυα ὁσίων ψυχῶν ποὺ ἔζησαν τὴν τιτάνια πάλη γιὰ τὴν γνώση τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ τὶς προσευχὲς τόσων καὶ τόσων ἁπλῶν ἀνθρώπων ποὺ μὲ σιγουριὰ καὶ πίστη κοίταζαν κατὰ τὸν οὐρανὸ καὶ μέσα τους, σὲ ἕναν τέτοιο τόπο «φιλοπρόοδες δυνάμεις» βάλθηκαν νὰ φέρουν στὴν Ἑλλάδα ὄχι προσευχές, ὄχι δάκρυα, ὄχι αἷμα πίστεως ἀλλὰ τὸν μακάριο ὕπνο τῆς ἀπιστίας καὶ τῆς γελοιοποίησης τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Τὸ νὰ μὴν πιστεύεις, σήμερα, δὲν εἶναι μιὰ μορφὴ ἀναπηρίας, μιὰ ἄρνηση νὰ κτυπηθεῖς μὲ τὰ μεγάλα, μιὰ αὐτάρεσκη ἐπιβολὴ τῆς μεταφυσικῆς τεμπελιᾶς, ἀλλὰ τρόπος ν’ ἀνοίγεσαι στὸ μέλλον μὲ μόνο ὅπλο τὴν μοναξιά σου. Καὶ αὐτὸ στὴν Ἑλλάδα τῶν Ἁγίων λογίζεται ὡς προοδευτισμὸς.

Τόσο δηλητήριο ποῦ διοχετεύεται; Ἄν δὲν ἔλθει ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ νὰ ἀνακουφίσει, ὅλο αὐτὸ τὸ δηλητήριο λιμνάζει μέσα στὶς ψυχὲς τῶν νεοελλήνων. Ἀρρωσταίνει ἡ κοινωνία, βαραίνουν οἱ σχέσεις, ναρκώνεται ὁ νοῦς, μαραίνεται ἡ φρεσκάδα. Τὰ σχέδια, τὰ ὄνειρα, οἱ κρίσεις, ἡ λογικὴ, ὅλα εἶναι στὰ χέρια τοῦ ἀντιδίκου διαβόλου. Ἔχει ἀποκτήσει δικαιώματα στὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα· ἐμεῖς τοῦ τὰ παραχωροῦμε καθημερινά. Αὐτὸ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης καὶ τῆς καταστροφῆς δρᾶ ἀνενόχλητο, ἐπηρεάζει συνειδήσεις, κατευθύνει ὑπογείως, σπρώχνει σὲ ἀδιέξοδα, ἀδειάζει ψυχές, διαλύει τὴν ἑνότητα· ὁδηγεῖ σὲ ἀποσύνθεση οἰκογένειες, πρόσωπα, κοινωνία ὁλόκληρη.

Ἄς τὸ ὁμολογήσουμε: εἴμαστε μιὰ βαθειὰ δηλητηριασμένη κοινωνία. Δὲν ἔχουμε ἀντισώματα ὅπως ἄλλες κοινωνίες. Ὁ Ἕλληνας κινεῖ πάντα τὴν ζωή του στὰ ὅρια· ἀπὸ τὸ μεγαλεῖο ἕως τὴν ἀθλιότητα. Δὲν ἔχει τὴν ἄμυνα ποὺ ἔχουν ἄλλες κοινωνίες ἐθισμένες νὰ βρίσκουν τὴν ἰσορροπία τους στὸ Συμφέρον. Ὁ νόμος καὶ τὰ κοινωνικὰ θέσμια εὔκολα ἀτονοῦν στὴν Ἑλλάδα. Ὁ Εὐρωπαῖος θὰ κρατηθεῖ ἀπὸ αὐτὰ καὶ θὰ ἐπιβιώσει. Ὁ Ἕλληνας ἀσφυκτιᾶ μέσα σ’ αὐτὰ. Ὅταν δηλητηριασθεῖ ἀπὸ τὴν κυριαρχία τοῦ κακοῦ, δὲν ἔχει πιὰ ὅρια. Πέφτει. Αὐτοκαταστρέφεται.

Δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ ἡ Ἑλλάδα κατέρρευσε σὲ περίοδο εἰρήνης, χωρὶς νὰ ὑπάρχει ἡ παραμικρὴ πίεση πάνω της. Ἄν μετρᾶ κανεὶς τὰ πράγματα μὲ ὅρους τοῦ πνευματικοῦ κόσμου, (ἡ Ἐκκλησία αὐτὸ κάνει πάντα), πίσω ἀπὸ τὴν καταστροφὴ τῆς χώρας μας βλέπει τὰ δηλητήρια ποὺ σωρεύτηκαν. Μετάνοια προσωπικὴ χρειάζεται. Νὰ ξαναζήσουμε τὴν ἀθωότητα καὶ τὴν καθαρότητα. Πολλὰ τὰ μαῦρα σύννεφα ποὺ φέραμε πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας.



 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή


Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.