Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ἔφηβος τῶν Ἀντικυθήρων
Συγγραφέας: Καρέλλη Ζωὴ
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Ὀμορφιά, Αἰσθητική, Ἄγαλμα, Κάλλος, Ἀπόλυτο
Πηγή/Έκδοση:Ποιήματα, Ἐκδόσεις Ἑρμῆς, Πρώτη Ἔκδοση Ἔργου:1957
Χρ.Έκδοσης:1993
Ἐννόημα
! Προσφορὰ καὶ τῆς ὕπαρξης παραδοχή,/Σὲ κίνηση μαζὶ κι' ἀκινησία,/Σὰν ζύγισμα βασιλικοῦ πουλιοῦ.
 
! Γεννήθηκες/Πρὶν ἀπὸ τὸ δίδαγμα τῆς ἁμαρτίας./Εἶσαι ἐκείνη τοῦ πνεύματος ἡ παροχὴ/Ποὺ σβήνει τὴν ἀκόρεστη στέρηση/Κι' ἐκμηδενίζει τὴν ἀπληστία.
 
! Συνάντηση λιτὴ μὲ τὸ ἀπόλυτο,/Γυμνὸ μυστήριο./Μορφὴ γλυτωμένη ἀπ' τὴν ἀνάγκη./Μουσικὴ του ἑνὸς ἤχου ὑψώνεσαι/Θεία ἱκανότητα δοσμένη ἀνθρώπινα.
 
! Δὲν σὲ παίδεψε ἡ ἀγάπη/Ποὺ εἶναι ἀμφιβολία,/Καημὸς κι' ὑποταγὴ ὀδυνηρὴ/Κι' ἂς ἔχεις στὸ βλέμμα/Τὴ θαυμάσια ἀνθρώπινη μελαγχολία,
 
! Ἔργο τοῦ ἀνθρώπου ἐσύ,/Ἐκείνου ποὺ ἀγάπησε τὴ ζωή του/Σὲ δόξα ἀγέρωχη καὶ σεμνή.
 
Ἔφηβος τῶν Ἀντικυθήρων
Καρέλλη Ζωὴ



Ἦρθα γιὰ σένα πάλι.

Προχωρώντας πρόσεξα ἀρκετὰ

Τὰ κορινθιακὰ ἀγγεῖα,

Μοῦ ἔκαναν, βέβαια, ἐντύπωση

Γιὰ τὴ χάρη τοῦ σχήματος καὶ τῶν σχεδίων.

Συλλογίστηκα τὴ σφύζουσα ζωὴ

Τῆς φημισμένης πολιτείας. Ὕστερα,

Ἐπίτηδες σχεδόν, ἀπόμενα στὶς αἴθουσες,

Ὁπού τὸ φῶς ἔχει κάτι τὸ ὑδάτινο.

Δὲν ξέρω ἂν τοῦτο ὀφείλεται

Στῶν τοίχων τὴν ἀπόχρωση

Ἢ στὴν ἀκινησία τῶν ἐκθεμάτων,

στὸ γυαλὶ ἀπ' τὶς προθῆκες.

Ἀπόμενα λοιπόν,

Κρατώντας τὴν ἀναμονὴ τῆς παρουσίας σου,

Χαρά.



Γιὰ λίγο μὲ σταμάτησε ὁ Κροῖσος

"στῆθι καὶ οἴκτιρον...ὤλεσε θοῦρος Ἄρης".

Στὴν κίνηση, στὴ θέση τῶν χεριῶν,

Ἰδιαίτερη στροφὴ πρόδινε τὴν ψυχὴ

Ποὺ ἀπόμενε ἀκόμα ἐκεῖ

Κι' ἔδινε τὴ συγκρατημένη θέληση

Τοῦ σώματος πρὸς τὰ ἐμπρός.

Θροὺς φανταστικός τῆς ζωῆς τῶν ἀγαλμάτων,

Ὅταν μπορέσει νὰ συλλάβει ὁ τεχνίτης

Τὴν καίρια στιγμή...



Μοναδικὴ στιγμὴ ἐσύ,

Ὑπέροχε, δὲν εἶσαι μονάχα

Ὁ ἔφηβος τῆς τέλειας καλλονῆς,

Τῆς ἀκτινόβολης νεότητας,

Ὁ ἁρμονικὸς στὸ σχῆμα τῆς μουσικῆς τῶν μελῶν,

Ὁ τὴ στάση του ἔχων καὶ κρατῶν

Στὴ φυσική του δύναμη κι ἐπιβολή,

Ὅπως ἡ πέτρα ἢ τὸ φυτὸ

Ποὺ ὑπάρχουν ἁπλὰ καὶ τέλεια μαζί,



Ἔκταση τῶν χεριῶν σὲ ἰσορροπία ἰδανική,

Θεία γραμμή,

Ἀδιάφθορη ἁγνότητα τοῦ συλληφθέντος χρόνου,

Τῆς ἀφθαρσίας μειλίχιο πρόσωπο,

Ὕψωση τῆς φθαρτῆς μας στάσης.



Πραγματικότητα καὶ μαγεία,

Λεία τῆς ζωῆς ἐπιφάνεια,

Κολπούμενη, καμπυλωμένη

Ἀπὸ τὴν κρυμμένη μέσα σου ὁρμή,

Συγκρατημένη κι' ὁδηγούμενη.



Προσφορὰ καὶ τῆς ὕπαρξης παραδοχή,

Σὲ κίνηση μαζὶ κι' ἀκινησία,

Σὰν ζύγισμα βασιλικοῦ πουλιοῦ.



Γεννήθηκες

Πρὶν ἀπὸ τὸ δίδαγμα τῆς ἁμαρτίας.

Εἶσαι ἐκείνη τοῦ πνεύματος ἡ παροχὴ

Ποὺ σβήνει τὴν ἀκόρεστη στέρηση

Κι' ἐκμηδενίζει τὴν ἀπληστία.

Ἐπιθυμεῖς καὶ μένεις ἕτοιμος νὰ στερηθεῖς.

Ἀπὸ πάνω σου γλιστρᾶ

Ἡ κάθε ξένη πρὸς τὸ σχῆμα σου διάθεση.

Ζητᾶς τῆς ψυχῆς τὸ τίμημα

Κι' ἐσὺ τὸ χαρίζεις, σῶμα ζωντανὸ καὶ γαλήνιο.



Συνάντηση λιτὴ μὲ τὸ ἀπόλυτο,

Γυμνὸ μυστήριο.

Μορφὴ γλυτωμένη ἀπ' τὴν ἀνάγκη.

Μουσικὴ τοῦ ἑνὸς ἤχου ὑψώνεσαι

Θεία ἱκανότητα δοσμένη ἀνθρώπινα.



Δὲν σὲ παίδεψε ἡ ἀγάπη

Ποὺ εἶναι ἀμφιβολία,

Καημὸς κι' ὑποταγὴ ὀδυνηρὴ

Κι' ἂς ἔχεις στὸ βλέμμα

Τὴ θαυμάσια ἀνθρώπινη μελαγχολία,



Ἔργο τοῦ ἀνθρώπου ἐσύ,

Ἐκείνου ποὺ ἀγάπησε τὴ ζωή του

Σὲ δόξα ἀγέρωχη καὶ σεμνή.




 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης