Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα
Συγγραφέας: Δαμασκηνός Καρπαθάκης (Μητροπολίτης Διδυμοτείχου)
Κατηγορία:Λειτουργικό Ἔτος
Θέμα: Γέννηση τοῦ Χριστοῦ
Πηγή/Έκδοση:Ἱ. Μ. Διδυμοτείχου
Χρ.Έκδοσης:2009
Ἐννόημα
! Ἁπλοῖ, ταπεινοί καί καθαροί τῇ καρδίᾳ ἂς λάβωμεν θέσιν παρά τήν φάτνην. Ἐδῶ ἂς ἀποθέσωμεν πᾶν ὃ,τι καί τήν καρδίαν μας βαρύνει καί ἀπό τοῦ Θεοῦ μᾶς χωρίζει, εἲτε ἁμαρτία εἶναι τοῦτο, εἲτε ράκος νομιζομένης ἀξίας καί ἀρετῆς. « Ὡς μηδέν ἒχοντες» ἂς πλησιάσωμεν τόν Σωτῆρα. Ἂς ἀφιερώσωμεν εἰς Αὐτόν ἑαυτούς καί ἂς ἀναθέσωμεν τά προβλήματα καί τάς θλίψεις μας καί λαμβάνοντες τήν σωτήριον Χάριν Του, ἂς ἐπιστρέψωμεν ἓκαστος εἰς τά ἲδια «ὡς τά πάντα κατέχοντες» διότι «μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός».
 
Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα
Δαμασκηνός Καρπαθάκης (Μητροπολίτης Διδυμοτείχου)


Ἡ γλυκύτης τῆς Ἁγίας Νυκτός τῶν Χριστουγέννων περιβάλλει καί πάλιν τόν κόσμον. Καί ἐν μέσῳ τῶν ἀνθρωπίνων δυσκολιῶν καί θλίψεων, τῶν παθῶν καί τῆς ἀπογοητεύσεως, προβάλλει, μέ τήν ἰδίαν ὡς καί ἂλλοτε γοητείαν, πραγματικόν καί σύγχρονον, σήμερον ὅσον καί ἐπί Καίσαρος Αὐγούστου, τό μυστήριον τῆς ἐνανθρωπίσεως τοῦ Ἀνάρχου Θεοῦ.

Ὑπό τήν σιωπήν καί τήν εἰρήνην τῆς ἱερᾶς ταύτης Νυκτός, " Ἲησοῦς Χριστός" ὁ "χθές καί σήμερον ὁ αὐτός" εἰσέρχεται εἰς τό δρᾶμα τῆς ἱστορίας, ὡς "μεγάλης βουλῆς ἄγγελος, θαυμαστός σύμβουλος, Θεός ἰσχυρός, ἐξουσιαστής, ἄρχων εἰρήνης, πατήρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος" καί λύων τήν περιπλοκήν τῆς ἁμαρτίας, δίδει διέξοδον εἰς τήν ἀπορίαν τῆς ζωῆς, προορισμόν εἰς τήν ἀνθρωπίνην περιπέτειαν.

Ἰδού, διατί ὁ Ἂγγελος Κυρίου «εὐαγγελίζεται χαράν μεγάλην» εἰς τούς ποιμένας τῆς Βηθλεέμ καί πλῆθος ἄλλων ἀγγέλων δοξολογοῦσι τόν Θεόν λέγοντες˙ « Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Διότι « ἐτέχθη ἡμῖν σήμερον Σωτήρ, ὅς ἐστίν Χριστός Κύριος». Διότι τό βρέφος, τό ὁποῖον, ἀναπεσόν εἰς τήν φάτνην « ἐκοιμήθη ὡς λέων καί ὡς σκύμνος λέοντος» εἶναι ὁ Ἐμμανουήλ, ἢτοι «μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός».

«Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός », λοιπόν ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά.

Αὐτό εἶναι τό αἲσιον μήνυμα τῶν Χριστουγέννων πρός τόν κόσμον. Καί ἐάν πρός στιγμήν ἡ ἀνθρωπότης, ἓκαστος ἐξ ἡμῶν, ὡς πρόσωπα, σταθῶμεν εἰς στάσιν περισυλλογῆς, ἀκροάσεως καί προσδοκίας , θά ἀνακαλύψωμεν εἰς τό κέντρον τῆς ζωῆς, εἰς τό βάθος τῆς ὑπάρξεώς μας, τήν παρουσίαν τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Θεός εἶναι παρών εἰς τήν ζωήν μας. Ἐξαρτᾶται ἀπό ἡμᾶς ἐάν θά αἰσθανθῶμεν κυριαρχοῦσαν εἰς τήν ζωήν μας τήν Θείαν Παρουσίαν καί τήν εἰρήνην καί τήν χαράν, τήν δύναμιν καί τήν παρηγορίαν τάς ὁποίας μᾶς χαρίζει. Ἐάν ἐπιμένωμεν εἰς τήν ἁμαρτίαν, ἐάν κέντρον τῶν σκέψεων καί τῶν ἐπιδιώξεών μας εἶναι ὁ ἑαυτός μας, ἐάν ἀντί τοῦ θείου θελήματος ἀναζητῶμεν τήν ἱκανοποίησιν τοῦ ἰδικοῦ μας, τότε, καίτοι «μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός», ἡμεῖς δέν εἲμεθα μετά τοῦ Θεοῦ.

«Ἀλλά ἰδού νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος, ἰδού νῦν ἡμέρα σωτηρίας». «Ἡ νύξ προέκοψεν ἡ δέ ἡμέρα ἢγγικεν» καί ἢδη οἱ ποιμένες πορεύονται εἰς Βηθλεέμ. Ἂς τούς ἀκολουθήσωμεν, λοιπόν.

Ἁπλοῖ, ταπεινοί καί καθαροί τῇ καρδίᾳ, ὡς ἐκεῖνοι, ἂς λάβωμεν θέσιν μαζί των, παρά τήν φάτνην. Ἐδῶ ἂς ἀποθέσωμεν πᾶν ὃ,τι καί τήν καρδίαν μας βαρύνει καί ἀπό τοῦ Θεοῦ μᾶς χωρίζει, εἲτε ἁμαρτία εἶναι τοῦτο, εἲτε ράκος νομιζομένης ἀξίας καί ἀρετῆς. « Ὡς μηδέν ἒχοντες» ἂς πλησιάσωμεν τόν Σωτῆρα. Ἂς ἀφιερώσωμεν εἰς Αὐτόν ἑαυτούς καί ἂς ἀναθέσωμεν τά προβλήματα καί τάς θλίψεις μας καί λαμβάνοντες τήν σωτήριον Χάριν Του, ἂς ἐπιστρέψωμεν ἓκαστος εἰς τά ἲδια «ὡς τά πάντα κατέχοντες» διότι «μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός».

Τό χαρμόσυνον τοῦτο μήνυμα, εὐαγγελιζόμεθα καί ἡμεῖς σήμερον εἰς Ὑμᾶς, ἐπί τῇ μεγάλῃ καί ἁγία ἑορτῇ τῆς τοῦ Χριστοῦ Γεννήσεως, καί δεήσεις καί ἱκεσίαν ἀναφέρομεν ἀπό τοῦ ἁγίου θυσιαστηρίου ὑπέρ πάντων ὑμῶν, τῶν ἐγγύς καί τῶν μακράν, καί τόν σταυρόν τῆς εὐλογίας ἐπί πάντας ἐκτείνοντες, ἐπικαλούμεθα ἐφ’ ὑμᾶς τούς οἲκους καί τά καλά ἒργα τῶν χειρῶν ὑμῶν πλουσίαν τήν Χάριν τοῦ ἐν Σπηλαίῳ Τεχθέντος καί ἐν Βηθλεέμ Νηπιάσαντος Θεοῦ.

Μετά πατρικῶν εὐχῶν

Ὁ Μητροπολίτης

† Ὁ Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καί Σουφλίου Δ α μ α σ κ η ν ό ς
 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.