Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ἐγὼ, μέ ρίζες ἤ χωρὶς ρίζες;
Συγγραφέας:
Κατηγορία: Ἐκκλησιαστικό Ἦθος
Θέμα: Ρίζες , Παράδοση
Πηγή/Έκδοση:Περιοδικό Λυχνία Μητροπόλεως Νικοπόλεως καί Πρεβέζης Τεῦχος Ὀκτωβρίου
Χρ.Έκδοσης:2009
Ἐννόημα
! Οἱ ρίζες εἶναι κάτι τό πολύ σημαντικό γιά τή ζωή μας.
 
! Οἱ ρίζες δέν κόβονται μέ τό «ἀζημίωτον».
 
! Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά φροντίζει τίς ρίζες του νά γίνονται πιό δυνατές στήν ζωή.
 
! Χωρίς ρίζα, τίποτε δέν ἐγγυᾶται ἕνας κορμός γερός καί ἕνα πλούσιο καταπράσινο φύλλωμα.
 
! Χωρίς ρίζες γερές καί σωστές μέλλον δέν ὑπάρχει· ἐπιβίωση δέν γίνεται.
 
! Ρίζες μας δέν εἶναι οὔτε τά ἔθιμα, οὔτε ἡ γλώσσα μας. Ρίζα μας εἶναι ἡ πίστη στόν Χριστό.
 
Ἐγὼ, μέ ρίζες ἤ χωρὶς ρίζες;
 


Ποῖο δρόμο πρέπει νά ἀκολουθήσω;

Ἐρώτημα μεγάλο! Ἐρώτημα, πού ταλαιπώρησε πολύ τόν Ἡρακλῆ. Καί ἐξακολουθεῖ νά ταλαιπωρεῖ τόν καθένα μας.

Δύο μᾶς φαίνονται «οἱ δρόμοι». Ὁ ἕνας, «ὁ δικός μου». Καί ὁ ἄλλος, ὁ δρόμος τοῦ χρέους!

Ἀλλά ὄχι! Ὁ δρόμος πρέπει νά εἶναι ἕνας. Ὁ ἀνθρώπινος. Ὁ σωστός.

Ὁ δρόμος εἶναι ἕνας καί μοναδικός· ὅπως ἕνας καί μοναδικός εἶμαι καί ἐγώ στά μάτια τοῦ Θεοῦ!

Πολύ θά ἤθελα νά ἀκολουθοῦσα τόν δρόμο «τόν δικό μου»!

Μά δέν μποροῦσα νά παραβλέψω τό ὅτι ἤμουν ἐντεταγμένος σέ μιά παράδοση, καί περπατοῦσα στά ἴχνη, πού εἶχαν ἀφήσει πίσω τους ἄλλοι, πού εἶχαν περπατήσει αὐτόν τόν δρόμο πρίν ἀπό ἐμένα.

Καί τό ἐρώτημα ἔγινε: Ἐγώ, ἤ τό χρέος; Ἐγώ μέ ρίζες, ἤ χωρίς ρίζες;

 
* * *
 
Ἔτσι ἄρχισα νά ἔρχομαι σέ ἐπαφή μέ τή φύση. Καί νά παρατηρῶ. Καί ὅλα τά ἔβλεπα σάν σύμβολα καί σάν δεῖχτες.

Πόσο πλούσια ἦταν τά μηνύματα πού μοῦ ἔδινε ἡ ζωή τῆς φύσης γύρω μου· καί κυρίως τά δένδρα! Παρατηροῦσα τίς γεμάτες ἁπλότητα κινήσεις τους· κινήσεις πού κανένας ποτέ δέν τίς βλέπει σάν ἔκφραση κακίας. Καί αὐτές μέ βοήθησαν νά καταλάβω, ὅτι ἔχω χρέος νά μήν κόβω ποτέ τίς ρίζες τῆς παράδοσης.

 
* * *
 
Γιά νά κάμω τό ἐρημητήριο μου πιό ἀπόμακρο καί ἀπομονωμένο, σκέφθηκα, νά κάμω μιά ἀναδιαμόρφωση τοῦ γύρω χώρου.

Καί λοιπόν, μή ἔχοντας καμμιά γνώση, ἀκόμη καί γιά τούς πιό στεοιχειώδεις νόμους τῆς βοτανικῆς, ἐπῆρα τήν ἀπόφαση νά μεταφέρω λίγα ἔλατα, πού εἶχαν φυτρώσει σέ χῶρο μέ πολύ φτωχό ἔδαφος, καί γι᾿ αὐτό οἱ ρίζες τους εἶχαν μπεῖ βαθειά στή γῆ, σέ ὅλο τό χῶρο γύρω ἀπό τόν κορμό τους.

Δέν εἶχα ὑπομονή νά ψάξω γιά τίς ρίζες τους μέχρι τήν ἄκρη τους! Δέν καταλάβαιναν τότε τί ἐχρειάζονταν. Καί τίς ἔκοψα!...

 
* * *
 
Μεταφύτεψα λοιπόν τά δένδρα μου, κυριολεκτικά ἀκρωτηριασμένα σέ ἔδαφος πολύ πιό καλό. Καί τά φρόντιζα μέ πολλή προσοχή καί μέ πολύ κόπο!...

Τούς ἔρριχνα καί ἄφθονες «τροφές» (=φουσκί)! Μά, τίποτε!... Τούς εἶχα κόψει τό «στόμα»! Καί τό καλοκαίρι ἦλθε. Καί τότε ὅλα τά ἔλατά μου, ἐπῆραν τό χρῶμα πού ἄλλα δένδρα παίρνουν τό φθινόπωρο! Χρώματα ὑπέροχα μέν, μά ἐντελῶς ἀσυνήθιστα γιά δένδρα κωνοφόρα, πού ιδατηροῦνται ὅλο τό χρόνο καταπράσινα!...

Ἦταν τό προάγγελμα γιά ἕνα θάνατο, πού δέν θά τόν ἐπακολουθοῦσε μιά ἀνάσταση, ὅταν θά ἐρχόταν ἡ ἄνοιξη.

Ἔμειναν κάποιο χρονικό διάστημα ὄρθια. Σιγά‐σιγά ὅμως, δέν ἄντεξαν στό νερό τῶν βροχῶν, στόν ἥλιο, στούς ἀνέμους. Καί σωριάσθηκαν κάτω! Χωρίς καμμιά ἐλπίδα γιά ἀνόρθωση· γιά ἀνάσταση!

 
* * *
 
Μετά ἀπό κάποιο διάστημα ἐπῆρα καί ἄλλο ἕνα «μάθημα» ἀπό τά δένδρα.

Ἕνας σφοδρός ἄνεμος ἔκαμε καί σωριάστηκαν κάτω κάτι δένδρα τεράστια· ἀληθινοί γίγαντες· κολοσσοί. Σιδερένιοι κολοσσοί σέ κορμό καί σέ κλαδιά. Μέ πόδια πήλινα! Μέ ρίζες ἀδύναμες. Γιατί εἶχαν φυτρώσει σέ βράχους!

Καί οἱ ἀδύναμες ρίζες τους δέν ἄντεξαν.

 
* * *
 
Διδάγματα:

• Οἱ ρίζες εἶναι κάτι τό πολύ σημαντικό γιά τή ζωή μας.

• Οἱ ρίζες δέν κόβονται μέ τό «ἀζημίωτον».

• Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά φροντίζει τίς ρίζες του νά γίνονται πιό δυνατές στήν ζωή.

• Χωρίς ρίζα, τίποτε δέν ἐγγυᾶται ἕνας κορμός γερός καί ἕνα πλούσιο καταπράσινο φύλλωμα.

• Χωρίς ρίζες γερές καί σωστές μέλλον δέν ὑπάρχει· ἐπιβίωση δέν γίνεται.

• Ρίζες μας δέν εἶναι οὔτε τά ἔθιμα, οὔτε ἡ γλώσσα μας.

• Ρίζα μας εἶναι ἡ πίστη στόν Χριστό.


 

Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή


Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης