Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ἐκκλησία ἤ Θρησκεία;
Ἠλιόπουλος Ἄνθιμος (Ἀρχιμανδρίτης)


 Ὅλα ξεκινοῦν ἀπὸ μιὰ πρωτογενῆ ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου νὰ κοιτάξει τὸν οὐρανὸ καὶ νὰ τὸν ἑρμηνεύσει. Νὰ τὸν γνωρίσει καὶ μὲς τὴ γνωριμία αὐτὴ νὰ βρεῖ τὸν ἑαυτό του.

Ἡ στροφὴ πρὸς τὰ πάνω τοῦ ἀνθρώπου εἶναι φυσική. Ἡ στροφὴ τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὰ κάτω εἶναι «ἀφύσικη». Τὸ νὰ κοιτάζει ὁ ἄνθρωπος τὸν Θεὸ εἶναι φυσικό. Τὸ νὰ προσβλέπει ὁ Θεὸς στὸν ἄνθρωπο, τὸ νὰ τὸν ἀγαπᾶ ἀπεριόριστα, τὸ νὰ γίνεται ὁ ἴδιος ἄνθρωπος καὶ νὰ μπαίνει στὴν ἀνθρώπινη ζωή, τὸ νὰ καταντάει ὁ εὐτελέστερος τῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ σβήνεται, αὐτὰ ὅλα εἶναι «ἀφύσικα».

Ἡ ἐκκλησία λοιπὸν ζεῖ τὸ «ἀφύσικο». Ζεῖ μιὰ πρωτόγνωρη στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου ἐμπειρία. Ὅμως ἔτσι δοκιμάζεται ὅλος ὁ ἄνθρωπος· στὸ νὰ μπορέσει νὰ μπεῖ σ’ αὐτὴ τὴ νέα λογική· τὴν «ἀφύσικη» λογική.

Ὅλες οἱ θρησκεῖες κοιτοῦν πρὸς τὰ πάνω μὲ σκοπὸ τὴν ἑρμηνεία τῆς ὕπαρξης καὶ τῆς ζωῆς. Ἕνας κόσμος κλειστός, ἀνθρώπινος, παρὰ τὴν φαινομενικὴ μεταφυσική του διάσταση. Στὴν ἐκκλησία, ἀντίθετα, μαθαίνεις νὰ ζεῖς προσμένοντας τὸ ἄνοιγμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὴν ἀποκάλυψη. Θρησκεία καὶ ἐκκλησία εἶναι διαφορετικὲς πραγματικότητες.

Μπορεῖ ὅμως ἡ ἐκκλησία μέσα στήν συνείδηση τοῦ ἀνθρώπου νὰ μετατραπεῖ σὲ θρησκεία; Βέβαια μπορεῖ· ἐὰν παύσει αὐτῄ ἡ συνείδηση νὰ ζεῖ τήν ἀδιάπτωτη καὶ ὀδυνηρὴ πεῖνα γιὰ τὴν σχέση του μὲ τό ἀόρατο, τὸ σιωπηλό, τὸ μακρινὸ πρόσωπο τοῦ Θεοῦ.

Ἡ ἐκκλησία βασίζεται ὁλοκληρωτικὰ στὴν πίστη σ’ αὐτὴ τὴ σχέση. Καὶ ἡ πίστη βασίζεται στὴν ἐμπειρία καὶ τὸν ἔλεγχο πραγμάτων οὐ βλεπομένων. Χρειάζεται συνεχὴς ἐπικέντρωση σ’ αὐτή τήν σχέση. Χρειάζεται ὁλοκληρωτικὸ ἄνοιγμα στὴν παρουσία Του.

Ὁ μεγάλος μας ἀντίπαλος σ’ αὐτὴν τὴν προσπάθεια εἶναι ἡ ἀπομόνωση. Τὸ κλείσιμό μας σ’ ἕναν κόσμο φτιαγμένο ἀπό ἔπαρση, ἐπιπολαιότητα καὶ αὐτοϊκανοποίηση. Ὁ Κύριος ἔχει πεῖ ὅτι ἀποκαλύπτεται μόνον στοὺς ταπεινούς δηλαδὴ τοὺς ὁλότελα ἀνοιχτοὺς ἀνθρώπους· στό πρόσωπο τὸ δικό του καὶ στὰ πρόσωπα τῶν ἀδελφῶν τους.
 
Bookmark and Share

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης