Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Σαντορίνη
Συγγραφέας: Σεφέρης Γιῶργος
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Ζωή, Ψυχή, Ἀπογοήτευση, Ἀγώνας Πνευματικός, Μελαγχολία
Πηγή/Έκδοση:Ποιήματα, ἐκδόσεις Ἴκαρος
Χρ.Έκδοσης:1977
Ἐννόημα
! Βρεθήκαμε γυμνοὶ πάνω στὴν ἀλαφρόπετρα/ κοιτάζοντας τὰ ἀναδυόμενα νησιὰ/ κοιτάζοντας τὰ κόκκινα νησιὰ νὰ βυθίζουν/ στὸν ὕπνο τους, στὸν ὕπνο μας/ Ἐδῶ βρεθήκαμε γυμνοὶ κρατώντας/ τὴ ζυγαριὰ ποὺ βάραινε κατὰ τὸ μέρος/ τῆς ἀδικίας.
 
! βουλιάζει ὅποιος σηκώνει τὶς μεγάλες πέτρες.
 
Σαντορίνη
Σεφέρης Γιῶργος



Ἡ Θήρα γεωλογικῶς συνίσταται ἐξ ἐλαφρόπετρας καὶ πορσελάνης ἐν τῷ κόλπῳ δὲ αὐτῆς... ἐφάνησαν καὶ κατεβυθίσθησαν νῆσοι. Ὑπῆρξε κέντρον ἀρχαιοτάτης θρησκείας ἔνθα ἐτελοῦντο λυρικοὶ χοροὶ αὐστηροῦ καὶ βαρέος ρυθμοῦ καλούμενοι γυμνοπαιδίαι.
 
(Ὁδηγὸς τῆς Ἑλλάδος)
 


Σκύψε ἂν μπορεῖς στὴ θάλασσα τὴ σκοτεινὴ ξεχνώντας

τὸν ἦχο μιᾶς φλογέρας πάνω σὲ πόδια γυμνὰ

ποὺ πάτησαν τὸν ὕπνο σου στὴν ἄλλη ζωὴ τὴ βυθισμένη



Γράψε ἂν μπορεῖς στὸ τελευταῖο σου ὄστρακο

τὴ μέρα τ᾿ ὄνομα τὸν τόπο

καὶ ρίξε το στὴ θάλασσα γιὰ νὰ βουλιάξει



Βρεθήκαμε γυμνοὶ πάνω στὴν ἀλαφρόπετρα

κοιτάζοντας τὰ ἀναδυόμενα νησιὰ

κοιτάζοντας τὰ κόκκινα νησιὰ νὰ βυθίζουν

στὸν ὕπνο τους, στὸν ὕπνο μας

Ἐδῶ βρεθήκαμε γυμνοὶ κρατώντας

τὴ ζυγαριὰ ποὺ βάραινε κατὰ τὸ μέρος

τῆς ἀδικίας.



Φτέρνα τῆς δύναμης θέληση ἀνίσκιωτη λογαριαμένη ἀγάπη

στὸν ἥλιο τοῦ μεσημεριοῦ σχέδια ποὺ ὡριμάζουν

δρόμος τῆς μοίρας μὲ τὸ χτύπημα τῆς νέας παλάμης στὴν ὠμοπλάτη·

στὸν τόπο ποὺ σκορπίστηκε ποὺ δὲν ἀντέχει

στὸν τόπο ποὺ ἦταν κάποτε δικός μας

βουλιάζουν τὰ νησιὰ σκουριὰ καὶ στάχτη.



Βωμοὶ γκρεμισμένοι

κι οἱ φίλοι ξεχασμένοι

φύλλα τῆς φοινικιᾶς στὴ λάσπη.



Ἄφησε τὰ χέρια σου ἂν μπορεῖς νὰ ταξιδέψουν

ἐδῶ στὴν κόχη τοῦ καιροῦ μὲ τὸ καράβι

ποὺ ἄγγιξε τὸν ὁρίζοντα.

Ὅταν ὁ κύβος χτύπησε τὴν πλάκα

ὅταν ἡ λόγχη χτύπησε τὸ θώρακα

ὅταν τὸ μάτι γνώρισε τὸν ξένο

καὶ στέγνωσε ἡ ἀγάπη

μέσα σὲ τρύπιες ψυχὲς·

ὅταν κοιτάζεις γύρω σου καὶ βρίσκεις

κύκλο τὰ πόδια θερισμένα

κύκλο τὰ χέρια πεθαμένα

κύκλο τὰ μάτια σκοτεινὰ·

ὅταν δὲ μένει πιὰ οὔτε νὰ διαλέξεις

τὸ θάνατο ποὺ γύρευες δικό σου

ἀκούγοντας μιὰ κραυγὴ

ἀκόμη καὶ τοῦ λύκου τὴν κραυγή,

τὸ δίκιο σου·

ἄφησε τὰ χέρια σου ἂν μπορεῖς νὰ ταξιδέψουν

ξεκόλλησε ἀπ᾿ τὸν ἄπιστο καιρὸ

καὶ βούλιαξε,

βουλιάζει ὅποιος σηκώνει τὶς μεγάλες πέτρες.


 
Bookmark and Share

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.